Sneeuw filmpje

Natuurlijk had ik nog meer beelden van de sneeuw deze maand, maar het duurde even om uit te zoeken, ik had meer dan een uur aan film. Mijn videoprogramma werkte ook niet helemaal mee, die had er geen zin meer in zodra ik verder wilde gaan met monteren, hij gooide er een paar foutmeldingen tegenaan en sloot het programma bijna net zo snel af als ik het had opgestart, erg fijn dat schoot lekker op.

Na vele pogingen lukte het vanavond om het ‘project’ weer te openen zodat ik het snel op kon slaan als een videobestand, ik was er eigenlijk nog niet helemaal mee klaar, maar ja we doen het er maar mee.

Een bietje veul sneeuw

Was eigenlijk iets eerder gepland dit logje, maar goed dan maar met terugwerkende kracht. Er kwam na het vorige logje nog flink wat sneeuw bij dus Tootsie is weer helemaal in zijn sas.

Een bietje sneeuw

Vannacht begon het voorzichtig wat te sneeuwen en dat is de hele dag zo’n beetje doorgegaan. Niet dat er veel ligt, op de stoep ligt niks, op de wegen ook niet, en op het gras werd het pas aan het eind van de middag iets witter. De planten houden de sneeuw iets beter vast, dus toch nog een paar winterse plaatjes kunnen schieten.

Bibi kijkt met grote ogen naar de vlokjes vanuit haar huisje en is vast blij dat ze droog zit.

Het waterreservoir onder de waterschalen heb ik met het oog op de komende vorst vanmiddag nog eens goed bijgevuld, zodat de pomp niet zo snel kan bevriezen. Inmiddels heb ik ook weer een net over de schalen gespannen, zo kunnen de vogeltjes wel drinken maar niet badderen. Scheelt weer een paar diepvriesvogeltjes in de tuin.

Tootsie zit te dromen van grote bergen sneeuw, want dit dunne laagje is natuurlijk niks voor een echte sneeuwkat als Toots.

Ook maar gelijk de vogelvoederhuisjes bijgevuld. De vogelzaadsilo’s zaten nog vrij vol maar de vogeltjes keken er niet meer naar om. Van dichterbij bekeken snapte ik wel waarom. De hogere temperaturen van laatst hadden iets in gang gezet.

Het onderste gedeelte was tot leven gekomen, precies waar de gaten zitten. Dat vonden de vogeltjes blijkbaar toch minder smakelijk.

Het onderste stuk was niet alleen aan het ontkiemen maar ook aan het rotten. Terwijl ik met een mes de kleffe massa probeerde los te steken, kwam er een stank vrij dat leek op een combinatie van kuilvoer en zwitserse (stink)strooikaas. Kokhalzend hing ik boven de vuilnisbak waarin ik de derrie probeerde te dumpen.

Gelukkig kan zo’n silo helemaal uit elkaar worden gehaald, zelfs de buis kan in twee helften dus kon ik het goed schoon- en droogmaken voor de nieuwe voorraad vogelvoer. Voorlopig gelukkig weinig kans op ontkiemen met die aankomende vrieskou. Nu maar hopen dat de vogeltjes hun weg terug weten te vinden naar de schone stankvrije voersilo’s.

Verdacht

Als iemand bij mij thuis nietsvermoedend rondkijkt, dan kan dit wel eens de verkeerde indruk wekken…

Winter?

Het begint nu toch eindelijk een beetje winter te worden maar de bloemen zijn het er niet mee eens…

De lobelia die buiten op mijn butlertray voor het raam staat, bloeit nog steeds.

De hazelaar heeft zichzelf versierd met katjes.

De witte klokjesbloem staat gedeeltelijk in bloei.

De paarse doet ook gezellig mee…

Maar de anjer was toch wel de grootste verrassing!

Net nu het gaat vriezen… ach wat zonde. Ik denk dat ik haar dan maar in een vaasje ga zetten.

Ingepikt

Bibi heeft Pino’s houten speeltuin maar vast ingenomen, weer een slaapplekje erbij. Al kan ik me niet voorstellen dat dit lekkerder ligt dan een mandje.

Stil

Het eerste logje van het jaar is helaas niet zo’n leuke, gisterenavond is Pino overleden. Zaterdag werd ze ineens ziek, ze ging bol zitten, sliep veel en had geen kracht meer om te vliegen, terwijl ze de dag ervoor nog met gemak van de keuken naar de huiskamer vloog en praatjes voor twee had. Het ging zo snel achteruit dat een ritje naar een vogelspecialist geen zin meer zou hebben, dat zou haar zoveel stress opleveren dat ze de rit daarheen misschien niet eens zou overleven. Ze at en dronk nog wel maar werd steeds zwakker. Ze heeft nog wel op haar nieuwe schommeltje zitten schommelen de laatste dagen, waar ze eerder nog niks mee gedaan had.

Eind november had ik al gezien dat haar buik ietsje boller was, ik dacht dat er misschien een ei dwarszat omdat ze gestopt was met eieren leggen, maar een paar weken later kwam er toch weer een ei en bleef ze om de paar weken een ei leggen. Dus dat was het niet, ik heb alle vogelziektes doorgenomen op internet maar kon niks vinden wat overeenkwam. Ze leek ook helemaal niet ziek verder, dus ik dacht ik zal wel weer overbezorgd zijn en spoken zien. Maar blijkbaar was er toch iets niet in de haak en was het zaterdag ineens foute boel, ik snap niet dat het zo snel kon gaan.

Gelukkig heeft het niet te lang geduurd, ze ging gewoon steeds meer slapen, het was op het laatst dan ook geen doodsstrijd, ze is heel rustig heengegaan. Het doet me wel meer dan ik had verwacht, de laatste tijd was ik veel met haar bezig, elke dag mocht ze even in de huiskamer rondvliegen als de katten buiten waren. Ik kon merken dat ze minder agressief werd en ik haar steeds beter kon benaderen in de kooi.

Pino was altijd erg aanwezig met haar vrolijke gefluit, en nu na twee jaar is het ineens akelig stil in huis. Ik mis haar nu al. Ze is maar 4 jaar oud geworden. Zometeen ga ik haar begraven in de achtertuin.