Kleuren als therapie

Zo’n 5 jaar geleden hoorde ik er al eens iets over, kleurboeken voor volwassenen. Ik geef toe ik moest even gniffelen. Tot mijn ouders een paar weken geleden aan het kleuren werden gezet door een enthousiaste ‘caregiver’, zij kleurde ook regelmatig in een prachtig boek, daar word je echt helemaal rustig van hoorde ik haar zeggen.

Mijn moeder vond het na 1 tekening kleuren alweer welletjes, maar mijn vader zit nog regelmatig te kleuren. Ik haalde voor mijn ouders een eigen kleurboek met mooie natuur mandala’s en heb zelf ook een van die mandala’s gekleurd. Tja toen wilde ik zelf ook een boek en kocht ik “Het betoverde woud”. Met allerlei uiteenlopende kleurplaten, van bostafereeltjes tot draken en kastelen.
Of een perfectionist nou echt Zen wordt van kleuren vraag ik me af, een stemmetje in mijn hoofd lag al dwars… “ja maar je hebt het niet zelf getekend, kleuren dat kan iedereen”. Maar omdat het puur om ontspanning gaat mocht het toch van mezelf. Het omgaan met kleur is ook leerzaam en misschien een opstapje naar weer zelf gaan tekenen. Ik gebruik nu aquarelpotloden, dus alles moet nog dubbel ook, eerst kleuren en dan nog met een waterpenseel, maar dan wordt het wel extra mooi. En dan met pastelkrijt nog wat achtergrondjes tinten.
Ik merk dat ik het wel moeilijk weg kan leggen als ik eenmaal begonnen ben. Etenstijd.. welnee…nog ff…. pijn in mijn schouder en nek… nou vooruit ik ga zo stoppen, nog heel even… Het moet AF!Β  Oh nee, rustig, geen haast… laat het los. ZEN remember? Zoals ik al zei, Zen en perfectionist… ik weet niet of dat samengaat. πŸ™‚
De foto’s zijn aanklikbaar voor een uitvergroting.

4 gedachten over “Kleuren als therapie

  1. Prachtig, zo kleuren als jij kan niet iedereen.
    Je bent teveel kunstenares om alleen voor de ontspanning te kleuren, denk ik.
    Wat telt is dat je er plezier in hebt, en zoals je zei, je leert er ook nog van. πŸ™‚

    • Dankjewel, dit is in ieder geval iets ontspannender dan boetseren. Beter voor mijn arm ook omdat die ondersteund wordt op tafel. πŸ™‚
      Ik heb al wel een aquarelblok in huis, dus wie weet of ik binnenkort weer zelf iets ga proberen te tekenen.

  2. Het ziet er mooi uit. Maar ik geloof niet dat ik er zen van zou worden. Ik snap wel dat het moeilijk is om te stoppen. Dat heb ik eigenlijk met alle creatieve dingen.

    • Het is fijn dat het laagdrempelig is om aan te beginnen en om aan verder te werken, al is het maar even 10 minuten. Weinig voorbereiding voor nodig verder. πŸ™‚ De tijd gaat alleen vaak veel sneller als je gaat kleuren, heel gek.. πŸ˜‰

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s