Koolweesjes 3 en 4 mei

Dit schrijf ik nu op 28 juli 2020, weer even terug in de tijd naar 3 en 4 mei…




3 mei

Goedemorgen kleintjes! Ze kijken je al echt aan nu. 🥰

De baby koolmeesjes ontwikkelen zich goed. Alleen de jongste lijkt zo’n 3 dagen achter te lopen op de rest qua ontwikkeling. Die had nu eenmaal een achterstand. Je ziet dan wel gelijk hoeveel verschil 3 dagen al uitmaakt.

Meesje van ongeveer 10 dagen oud, de oogjes nu duidelijk open.
Ukkie van ongeveer 7 dagen oud.
Ukkie
Buikjes weer gevuld en ze slapen weer verder.


4 mei

Voor de eerste keer wegen. Ze zijn nu ongeveer 11 dagen oud op het kleintje na.
Eentje weegt 16 gram, 4 van 15 gram, 1 van 14 gram en Ukkie weegt 13 gram. Bijzonder om te merken hoe sterk de pootjes al zijn, ze klemmen zich al echt vast aan je vinger. Wat gaat de ontwikkeling van zo’n baby vogeltje toch snel.

Ukkie 13 gram
Kleine Ukkie
Flink met de pap geknoeid, dat werd weer schoonmaken.
Beginnen al echte vogeltjes te worden.

Nog even een lekkere afsluiter met de poepzakjes, en dit persen ze er dus elk uur uit, onvoorstelbaar. In het volgende logje zie je hoe dat eruit ziet en wisten de meesjes ook nog het nieuws te halen. 😅

Koolweesjes 2 mei

Het vervolg…. geschreven op 28 juli.


Zaterdag 2 mei, de vogeltjes doen het nog steeds heel goed. Hier waren ze ongeveer 9 dagen oud.

Er begon wel een beetje systeem te komen in het voeren van de kleintjes. Aanrecht goed schoonmaken, alles klaarleggen. Je moet zo hygiënisch mogelijk werken. Er ging per dag wel een hele keukenrol doorheen.
Wattenstaafjes en lauw water om ze schoon te maken na het voeren. Die bekjes gaan alle kanten op, is moeilijk mikken, waardoor ze regelmatig onder de pap zaten. Keukenpapier neerleggen voor de poepjes. Water koken voor de pap. De spuitjes voor en na het voeden schoonmaken met kokend water. Nadat alles weer schoon was gemaakt en klaargelegd voor de volgende voeding, was het onderhand alweer tijd, zo’n uur is zo om. Dat was best afzien en dat zo’n 14 dagen achter elkaar (daarna zat er iets langer tussen). En dat met chronisch slaaptekort, moeder van een zevenling zijn viel niet mee. 😁

De oogjes gaan al een beetje open.
Na de laatste voeding hadden ze zich netjes geordend voor de nacht.
Heel voorzichtig vasthouden…


In dit filmpje hebben ze net gegeten. Ze beginnen zelfs al hun veertjes te fatsoeneren.

Koolweesjes

Ik schrijf dit nu op 25 juli. Er komen vanaf nu een aantal logjes met terugwerkende kracht. Op 30 april werd ik noodgedwongen moeder van 7 koolmeesjes. Het grootbrengen van de jongen is niet voor iedereen te volgen geweest omdat het alleen op Facebook te zien was. Nu komt het hele verhaal dan eindelijk ook op mijn weblog.


April 2020
Voor het eerst in jaren zaten er twee koolmeesjes in het nestkastje bij mij in de tuin. Ze waren er maar druk mee, het vrouwtje deed zoals gewoonlijk al het werk. Ze sleepte van alles het nestkastje in om een mooi nestje te fabriceren, het mannetje was vooral druk met eten, baden en mooi wezen. Dat schijnt normaal te zijn in koolmezenland, het mannetje gaat pas wat doen als de eieren gelegd zijn. Het vrouwtje wordt dan gevoerd door hem als ze gaat broeden, verder zal hij het nest verdedigen tegen indringers en zal hij later helpen met het voeren van de jongen, zo zijn de taken verdeeld.

Mama koolmees verzamelt mos
Mama koolmees
Papa koolmees

En inderdaad toen mama koolmees ging broeden ging pa helpen met voeren en hield hij met het nodige geblaas iedereen op grote afstand van het nestkastje. Ook toen de eieren uitkwamen was hij druk in de weer met voeren, ze vlogen af en aan. Regelmatig namen ze een wit pakketje mee naar buiten, een poepzakje.

Mama koolmees met poepzakje

Helaas zag ik na een paar dagen het mannetje niet meer. Er was vast iets gebeurd want hij was een toegewijde vader. Moeder koolmees stond er dus alleen voor, in ieder geval na 26 april. De jongen waren toen hooguit zo’n 4 dagen oud. Ze vloog de hele dag door met eten naar het nestkastje en tussendoor ging ze even op het nest zitten om de jongen warm te houden. De jongen waren nog kaal en moeten eigenlijk constant warm gehouden worden. Het weer viel ook nog tegen met regelmatig regen waardoor het ook moeilijker werd om insecten te vinden.

Donderdag 30 april
Het arme meesje leek steeds meer uitgeput te raken en op 30 april zag ik haar ineens niet meer terugkomen. Ten prooi gevallen aan een roofdier, of misschien te uitgeput geraakt en het opgegeven? Ik hoorde de jongen luidkeels roepen, kon ze zelfs binnen in huis horen. De hele ochtend opgelet maar ik zag haar niet meer voeren. Tja wat nu… ik kon die kleintjes toch niet laten verhongeren?

Ik belde een vogelasiel voor advies en er werd mij aangeraden (aangezien ik geen vervoer had) om de dierenambulance te bellen, zodat de meesjes daarheen vervoerd konden worden. Helaas bleek de dierenambulance niet of nauwelijks uit de rijden vanwege Corona, we zaten toen natuurlijk nog midden in die crisis. Of ik het zelf zou willen proberen om ze groot te brengen. Normaal is het verboden om zelf wilde vogels op te vangen maar ja crisis hè?
Ik kreeg nog wat advies over het voeren van meelwormen en dat je de kop er eerst af moest halen, omdat ze anders terug kwamen gekropen. 😱

Nog snel wat opgezocht op internet over babyvogeltjes en ik besloot om naast de meelwormen ook Nutribird A21 te halen, dat is een vogelpap speciaal voor babyvogels. Bij de dierenwinkel hadden ze op dat moment net geen meelwormen maar wel moriowormen, bij het zien van deze grote griezels, veel groter dan meelwormen, en in de wetenschap dat ik daar een kop vanaf moest gaan snijden, werd ik een klein beetje draaierig. Ik dacht ik begin wel met de vogelpap.

Heel voorzichtig heb ik het nestje uit het nestkastje gehaald en in een kartonnen doosje geplaatst. Er bleken maar liefst 7 koolmeesjes in te zitten en allemaal nog in leven, al waren er 3 vrij zwak.

Snel de pap aangemaakt, dit moet met kokend water en het moet de juiste temperatuur en dikte zijn. Met behulp van een spuitje ben ik ze gaan voeren, 2 kleintjes wilden niet sperren, die waren te zwak. Met een rubbertip penseel heb ik heel voorzichtig wat pap via de mondhoeken naar binnen gekregen, daarna ging hij ook sperren en kon ik via het spuitje pap geven.

Eentje leek een stuk jonger dan de rest, later uit het ei gekomen of heel veel tekort gekomen waardoor hij een groeiachterstand had opgelopen, wie zal het zeggen. Ik dacht niet dat deze het zou redden, ik heb hem eerst een hele tijd in mijn handen opgewarmd want hij voelde heel koud aan. Daarna een klein drupje water in een mondhoek gedaan waardoor hij een beetje met de snavel ging bewegen, daarna kleine beetjes pap. En ineens ging het bekje wijd open en kon ik hem goed voeren.

Dit kleinste vogeltje kreeg al snel de naam Ukkie

De pap moest elke keer opnieuw aangemaakt worden want je kunt het niet bewaren en het mag niet opnieuw opgewarmd worden. De babyvogeltjes moesten elk uur gevoerd worden. Ik bleef voeren tot half 12 ’s avonds en rond 7 uur in de ochtend ging ik weer verder. Ik sliep hooguit 6 uur per nacht.
De jongen hield ik warm in de vitrine, onder een warm lampje, ook ’s nachts.

De eerste videobeelden van de kleintjes, met mijn telefoon gefilmd. Je ziet dat de kleinste (Ukkie) het koud heeft, die haalde ik er vaker uit om in mijn handen op te warmen en daarna gingen ze snel weer onder de warme lamp na het voeren.

De herrie aan het begin is de waterkoker die ik net aangezet had voor de pap.


Wordt vervolgd…