Koolmeesjes in het nieuws

Geschreven op 29 juli 2020.

Op 4 mei maakte ik een filmpje van het voeren én het poepen. Dat blijft toch een bijzonder gezicht. Bij de allereerste keer voeren gingen ze ineens op de kop staan, ik dacht wat doen ze nu??? POEP! Wat een kracht hebben die baby vogeltjes dat ze zo kunnen gaan staan, zo klein als ze nog zijn. Maar aha… zo werkt dat dus… zo houden ze het nest schoon. De natuur zit toch wel mooi in elkaar, nou ja bij koolmezen dan, je hebt ook vogelsoorten die gewoon de hele boel onderschijten…

Inmiddels had iemand van Omroep Brabant er lucht van gekregen en al heel vroeg in de ochtend kreeg ik een berichtje op Messenger dat ze hier graag aandacht aan wilden besteden. Men wilde graag met een filmploeg langskomen voor een interview en om opnames te maken van de vogeltjes. Ik had al nachten nauwelijks geslapen, had niet eens tijd om zelf behoorlijk te eten en liep rond met een coupe corona…. Ik wil normaal al niet in beeld, maar nu al helemaal niet. Daarnaast ging de zorg voor de vogeltjes voor alles, dus rust in de tent vond ik belangrijker. Of ze dan de video mochten gebruiken en wat foto’s voor een artikel. Oké prima.

Nog voordat ik het zelf gezien had, kreeg ik al reacties op Facebook van mensen die het gelezen hadden bij Omroep Brabant. Dus zelf ook maar even gaan kijken. Daarna deelde ik het natuurlijk ook op Facebook.

Klik plaatje voor het artikel op Omroep Brabant.

Daar bleef het niet bij. Ik kreeg ineens meerdere vriendschapsverzoeken op Facebook, maar ik probeer het daar toch wat privé te houden dus daar ben ik maar niet op ingegaan. Sommige berichten over de meesjes had ik openbaar gezet zodat ze daar toch iets konden zien. Ik kreeg ineens ook allerlei privé berichten waarin mensen advies vroegen over een vogeltje dat ze gevonden hadden en hoe ze dat dan precies moesten doen en zo. Aarg… help ik heb geen tijd!

Weer een bericht op Messenger, deze keer was het iemand van NPO Radio 2. Of ik die avond per telefoon live in de uitzending kon komen vertellen over de koolmeesjes.
Ik liep al steeds verder achter met alles omdat de reacties maar binnen bleven stromen. Nee ook daar heb ik vriendelijk voor bedankt en ging snel weer pap maken.

Vervolgens zei iemand dat ze het op Radio 1 over mij en mijn meesjes hadden gehad. 😐 Die avond op TV kwamen er ook nog beelden van de video voorbij op het nieuws van Omroep Brabant.
Later die avond hoorde ik van iemand dat er een artikel (<—klik) was verschenen op de website van Trouw inclusief de video. De dag erna stond het zelfs in de krant zelf. 😲

Artikel in Trouw op 5 mei 2020.

Later ook nog interesse uit het buitenland door een journaliste. Het kan snel gaan zo zie je maar weer. Ik sliep die nacht nog slechter dan ik al deed, helemaal hyper. 🤣

Koolweesjes 1 mei

Ik schrijf dit op 27 juli. We gaan weer even terug in de tijd naar 1 mei 2020.


Na een onrustige nacht, ging ik in de vroege ochtend met ingehouden adem kijken of de vogeltjes nog in leven waren. Ik had namelijk de dag ervoor nog gelezen dat baby vogeltjes jonger dan 2 weken heel moeilijk in leven te houden zijn. Er waren er natuurlijk ook een paar wat zwakker, dus ik ging er al vanuit dat ze de nacht niet allemaal zouden overleven.

Voorzichtig nam ik het doosje mee naar het aanrecht waar ik beter licht had, ik opende het doosje en gelijk gingen er heel wat bekjes open. Niet allemaal maar ik zag al snel dat ze allemaal nog in leven waren. Dat geeft de burger moed.

Vlug maakte ik de pap klaar en ging ik hen voeden. De kleinste was nog te zwak om lang te kunnen sperren, die nam ik in de hand om te voeden zodat ik het kopje beter kon ondersteunen. De slikreflex was ook nog niet optimaal, dus moest ik regelmatig met de rubbertip-penseel in het keeltje duwen zodat hij ging slikken, anders bleef hij piepen en heb je kans dat het in de longen komt.

Mijn eerste poging om een stukje te filmen tijdens het voeren heb ik heel kort gehouden, want dat was niet te doen. Later kreeg ik er meer handigheid in en op 4 mei komt er een beter filmpje, daar zie je ze ook poepen. 😂


Het nestje was helemaal schoon, dat is heel bijzonder bij koolmees baby’s, zij poepen namelijk pas als ze eten krijgen. Zo klein als ze nog zijn, gaan ze direct nadat ze gegeten hebben met de kont omhoog staan en dan komt de poep. En dat is behoorlijk wat. De natuur heeft het ook nog zo geregeld dat het verpakt zit in een soort vliesje, zodat je het zo kunt pakken zonder vieze handen te krijgen.

Om af te wisselen heb ik ook af en toe een stukje worm gevoerd, want ik had natuurlijk ook nog die moriowormen. Ik nam het scherpste mes dat ik kon vinden om heel snel de kop van zo’n worm te hakken (met mijn ogen dicht). Krakend ging het mes er doorheen…. Dat was al horror genoeg voor mij, maar het werd nog wat erger, de worm bleef gewoon door kronkelen zonder kop. En ook de kop met pootjes bewoog vrolijk (nou ja…) door. Pas nadat ik de kop met het mes deed splijten was hij echt dood, maar de rest van het lijf wilde niet dood. In hapklare stukjes gesneden en toch maar gevoerd. De meesjes maakte het niet uit, die schrokken alles naar binnen wat je ze geeft.

Omdat ik mantelzorger ben voor mijn ouders, moest ik de meesjes regelmatig meenemen, zodat ik ze elk uur kon blijven voeden. Gelukkig hebben zij ook een vitrine waar ik ze onder een warm lampje kon zetten.

Die eerste dag op 1 mei moest ik ze al meenemen, want sinds begin april hielp ik mijn moeder op vrijdag met douchen. Dit had ik tijdelijk overgenomen van de thuiszorg omdat zij niet preventief met mondkapjes werkten. Ik vond dat echt onverantwoord, zeker gezien de ellende in de verzorgingshuizen in die periode. Dus dan maar meenemen, hup op de fiets met aan een kant de vogeltjes in het doosje in een tas aan mijn stuur, aan de andere kant een tas met de schone was (huishoudelijke hulp was ook nog ziek), en zo ging ik op pad. 😅😂

Wij willen meer pindakaas!

IMG_0194In december vorig jaar vonden de tuinvogels dat ze iets tekort kwamen en eisten ze ineens pindakaas, met spandoeken en al. Dus ik gaf ze hun zin want je wilt natuurlijk geen Hitchcock taferelen in je achtertuin.

Daarna bleef het langdurig stil, zo nu en dan kwam er eentje kijken maar de rest van de winter bleef het akelig stil rondom de vogelpindakaas. Inmiddels was het juli geworden en net toen ik die oude pot wilde weggooien zag ik een pimpelmeesje heel vinnig in die keiharde meuk pikken. Snel wisselde ik de oude pot voor een nieuwe verse pot en het werd feest in de tuin.

Al snel ging het nieuwtje rond en werd het drukker en drukker. Vlug timmerde ik een tweede pot tegen de schutting, maar ook dat was eigenlijk nog te weinig. Hele mussenfamilies vochten om een plekje bij de pindakaas. Toen er een halve kilo in een week tijd doorheen ging, heb ik toch maar even een pauze ingelast. Geen vogel meer gezien daarna, tss.. stank voor dank zeg…

Nu het oktober is kon het wel weer vond ik dus een paar dagen geleden een nieuwe pot opgehangen en de vogeltjes zijn gelukkig weer terug. 🙂

Speeltuin

Blijkbaar zijn er wat mereljongen uitgevlogen in de buurt en ze zitten natuurlijk weer bij mij in de tuin. De nog wat onhandige vogeltjes die nog nauwelijks kunnen vliegen, gingen op tuinsafari. Eentje wist zich door de bush bush te werken om daar stromend water te ontdekken. Al snel kwam er een tweede bij die het ook wel interessant vond.

Gelukkig zaten de tuintijgers achter slot en grendel anders was hun avontuur van korte duur geweest.


Van al dat struinen krijg je natuurlijk wel honger, gelukkig was pa daar met… kattenbrokjes?

Ik heb ook nog een filmpje gemaakt waar de merels het water net ontdekt hebben. 🙂

Had ik al verteld dat ik een nieuwe camera heb sinds half april? 😉 Heeft 50x optische zoom, vandaar dat ik zo dichtbij kon komen, dit heb ik gefotografeerd en gefilmd vanuit het slaapkamerraam.

Wij willen pindakaas!

Er hangt en ligt hier elke winter van alles in de tuin voor de buitenvogeltjes. Maar er ontbrak nog iets, een pindakaas vogelvoederhuisje. Eerst dacht ik nog wat moet een vogel met pindakaas maar ze hadden er lucht van gekregen, waarschijnlijk bij een buurvrouw, dus nu willen ze hier ook pindakaas. Direct een grote demonstratie door allerlei rare vogels in de achtertuin die pindakaas eisten, tja u kent het wel…

Toch maar overstag gegaan en op zoek naar een pindakaas vogelvoederhuisje. Gewoon een pot buiten zetten was natuurlijk niet de bedoeling, daar zou vast weer een demonstratie op volgen, het moest er wel leuk uitzien. De meeste modellen hadden geen zitstokje voor de pot pindakaas. Ik vroeg me af hoe die vogeltjes dan aan zo’n pot moeten hangen. Misschien op volle snelheid met de kop recht vooruit in de pindakaas rammen, als een dartpijltje, om dan vervolgens als een soort Pac-man rond te happen?

Ik keek nog even verder en vond toch nog een voederhuisje mét stokje, inclusief pot pindakaas speciaal voor vogels, dus zonder zout en alles wat pindakaas normaal lekker maakt, want het rook niet eens naar pindakaas. Gelukkig hoef ik het niet op te eten. Gelijk tegen de schutting getimmerd en het bleef even stil…. 7 dagen zelfs.

Om het huisje heen heb ik nog meer vreten opgehangen om ze deze kant op te lokken, het andere voederhuisje dat aan het eind van de tuin staat, niet meer bijgevuld. Dit hielp want gisteren kwamen ze dan eindelijk op de pindakaas af. De spandoeken kunnen weer de nestkastjes in, ze zijn weer tevreden.

Merel crèche

Mijn voortuin was laatst veranderd in een merel crèche. Het was mij al eerder opgevallen dat er een merelnest zat bij de buren aan de overkant in een struik, want ze vlogen af en aan. En ineens zag ik dat ze al uitgevlogen waren en mijn tuin hadden uitgekozen als tijdelijke verblijfplaats. Dat kon ik natuurlijk heel mooi volgen via het keukenraam.

Het was een mooie kans om stiekem foto’s en filmpjes te maken van het jonge grut. Inmiddels heeft pa merel 2 jongen onder zijn hoede genomen en huist daarmee in de achtertuin en ma merel zie ik nog regelmatig met 1 jong in de voortuin. 🙂