Sammie

Op 26 november heb ik Sammie, de kat van mijn ouders, in moeten laten slapen. Hij is 13 jaar oud geworden.

Hij was al langere tijd ziek, vermoedelijk suikerziekte en artrose in zijn voorpoot. De laatste maanden is hij enorm afgevallen, hij had zwaar overgewicht. Een kat die zich helaas nooit liet behandelen, hij vloog je aan als je ook maar iets probeerde en dan was het gelijk goed raak. Hij beet niet 1 keer en weer los… nee je had dan gelijk je hele arm rondom vol bijtwonden en krabben. Diverse keren met mijn ouders naar de huisarts geweest vanwege bijt- en krabwonden. Als hij een kat zag in de tuin, raakte hij zo opgefokt dat hij de eerste de beste die hij zag aanviel. Afgeleide agressie noemen ze het ook wel.

Toen iedereen riep ‘afmaken dat beest’ omdat het niet meer verantwoord was bij twee oude mensen, hebben we toch besloten om hem te houden, ze hielden ondanks zijn kuren veel van hem. Ik had de ramen afgeplakt met folie zodat Sammie geen katten meer kon zien, daarna heeft hij hen niet meer ‘zomaar’ aangevallen.
Hij had ook een lievere kant, het was alleen geen knuffelkat en aaien was oké maar niet te lang. Ik mocht hem de laatste tijd zelfs af en toe voorzichtig borstelen, wel soms nog even een uithaal voor de show als ik weer wegliep, want je moet wel laten zien wie er de baas in huis is natuurlijk. 😉

Ik gaf hem voor de artrose een paar keer per week pijnstilling door wat mousse, het enige wat je bij hem naar binnen kreeg qua meds. En voor de zekerheid op diabetesvoer overgezet. Maar je kunt niet oneindig rekken als je hem niet kunt behandelen dus die bewuste dag was het genoeg geweest. Hij kon ineens zijn pootje niet neerzetten van de pijn en wilde niet meer eten. Mijn ouders zagen nu ook in dat het zo niet langer kon.
Eerst pijnstilling gegeven en toen dat begon te werken was ik een paar uur later met hem bij de dierenarts.

Ik heb laatst deze tekening gemaakt met grafietpotlood van een foto van Sammie en voor hen ingelijst, ze waren er heel blij mee. De tekening is op A5 formaat, de lijst A4. We zullen hem missen die vurige rooie.