Over Marika

Interesses: boetseren, film en fotografie, computeren, bloggen, lezen, gamen, tuinieren, natuur, dieren, muziek, astronomie

Sammie

Op 26 november heb ik Sammie, de kat van mijn ouders, in moeten laten slapen. Hij is 13 jaar oud geworden.

Hij was al langere tijd ziek, vermoedelijk suikerziekte en artrose in zijn voorpoot. De laatste maanden is hij enorm afgevallen, hij had zwaar overgewicht. Een kat die zich helaas nooit liet behandelen, hij vloog je aan als je ook maar iets probeerde en dan was het gelijk goed raak. Hij beet niet 1 keer en weer los… nee je had dan gelijk je hele arm rondom vol bijtwonden en krabben. Diverse keren met mijn ouders naar de huisarts geweest vanwege bijt- en krabwonden. Als hij een kat zag in de tuin, raakte hij zo opgefokt dat hij de eerste de beste die hij zag aanviel. Afgeleide agressie noemen ze het ook wel.

Toen iedereen riep ‘afmaken dat beest’ omdat het niet meer verantwoord was bij twee oude mensen, hebben we toch besloten om hem te houden, ze hielden ondanks zijn kuren veel van hem. Ik had de ramen afgeplakt met folie zodat Sammie geen katten meer kon zien, daarna heeft hij hen niet meer ‘zomaar’ aangevallen.
Hij had ook een lievere kant, het was alleen geen knuffelkat en aaien was oké maar niet te lang. Ik mocht hem de laatste tijd zelfs af en toe voorzichtig borstelen, wel soms nog even een uithaal voor de show als ik weer wegliep, want je moet wel laten zien wie er de baas in huis is natuurlijk. 😉

Ik gaf hem voor de artrose een paar keer per week pijnstilling door wat mousse, het enige wat je bij hem naar binnen kreeg qua meds. En voor de zekerheid op diabetesvoer overgezet. Maar je kunt niet oneindig rekken als je hem niet kunt behandelen dus die bewuste dag was het genoeg geweest. Hij kon ineens zijn pootje niet neerzetten van de pijn en wilde niet meer eten. Mijn ouders zagen nu ook in dat het zo niet langer kon.
Eerst pijnstilling gegeven en toen dat begon te werken was ik een paar uur later met hem bij de dierenarts.

Ik heb laatst deze tekening gemaakt met grafietpotlood van een foto van Sammie en voor hen ingelijst, ze waren er heel blij mee. De tekening is op A5 formaat, de lijst A4. We zullen hem missen die vurige rooie.

Advertenties

Dementie agenda app

In oktober 2016 had ik het er al over op Facebook, het wordt tijd dat ik hier ook over schrijf op mijn blog. Het is nog te onbekend bij velen merk ik, ook bij zorgverleners en mantelzorgers. En dat is jammer want het is voor ons een onmisbaar hulpmiddel geworden.

Inmiddels dus alweer twee jaar geleden was ik op zoek naar een hulpmiddel zoals Dayclock of Clockaid voor mijn ouders, om hen aan van alles te helpen herinneren. Zodat ik niet meer zoveel keer per dag hoefde te bellen.

Nu zijn dat vrij dure opties. Die Dayclock kost meer dan 200 euro (incl. tablet) en wil je alle functies dan heb je ook een abonnement nodig. Gelukkig kwam ik de app “Dementia Diary” tegen in de Play store (ook verkrijgbaar voor iOS). Helemaal gratis! Met een duidelijke dagaanduiding met datum en tijd en de mogelijkheid om meldingen te laten verschijnen, het werkt namelijk met de google kalender/agenda. Het is ook nog in het Nederlands, alleen het menu is in het Engels.

Mijn ouders hadden nog een 7 inch Android tablet liggen en daar heb ik het op geïnstalleerd. Ik log gewoon op mijn pc, tablet of telefoon in op het google account van die tablet, kan dan afspraken erin zetten en aanpassen en die verschijnen vervolgens vanzelf bij hen op het scherm. De tablet staat nu op een tafeltje naast de bank waar mijn moeder altijd zit. Hangt constant aan de (originele veilige) oplader en de app ‘Screen on’ zorgt ervoor dat het scherm niet uitgeschakeld wordt. Het scherm is ook beveiligd (‘locked’) zodat er niks kan gebeuren als ze het scherm per ongeluk aanraken.

Het hele weekmenu staat er in, zodat ze elke dag kunnen kijken wat ze ook alweer zouden eten. Om 12.30 en 19.30 krijgt mijn moeder elke dag de melding dat ze haar extra drinkvoeding moet nemen, met een geluidssignaal erbij zodat ze gewaarschuwd wordt, na een kwartier nog een keer. Bij een herinnering met alarm verschijnt er een rode balk achter de tekst zodat het extra opvalt, ook de tekst is dan groter. Wanneer de thuiszorg komt, wanneer de containers naar buiten moeten, verjaardagen, ook dat staat er inmiddels allemaal op.

Je kunt van alles aanpassen in het menu, de kleuren, het lettertype, de indeling, digitale of analoge klok, ook kun je er foto’s op laten zien, of een fotoachtergrond gebruiken, zelfs een verbinding maken met Skype (maar dat heb ik niet geprobeerd).
Ik heb gekozen voor een prikkelarme versie, achtergrond zwart met witte letters, zo overzichtelijk mogelijk. Dit verbruikt ook minder stroom omdat je de helderheid van het scherm terug kunt draaien, terwijl het toch goed leesbaar blijft.

Bij een herinnering met alarm kun je een geluidssignaal laten horen, maar als je ‘Speech enabled’ aanvinkt in het menu wordt de activiteit/afspraak zelfs voor je opgelezen. Dit is wel afhankelijk van je tablet en welke Android versie erop staat.  Bij de oudere tablet van mijn ouders werkt dit helaas niet, bij mijn nieuwere tablet met Android 7 wel. Wel even schrikken als je tablet plotseling begint te praten. 😂

De interface is even wennen, want je moet op bepaalde delen van het scherm drukken, voordat je een optie kunt aanpassen, zoals de kleuren van de achtergrond. Ook het ‘locken’ gaat op die manier, door een aantal keer achter elkaar op een bepaald punt op het scherm te tikken. En om in het menu te komen, moet je bijvoorbeeld het scherm links bovenaan een seconde lang aanraken.

Je hoeft niet heel veel aan te passen in het menu. Bij ‘Night’ heb ik ’00’ ingevuld zodat de nacht om 12 uur ’s nachts ingaat. Verder heb ik ’12/24 hour mode’ aangevinkt en ‘Display Event Time’, ‘Display Calendar Year’, ‘Enable Alarm notification’, ‘Enable soon override’ en ‘Use all calendars’.

Het is in het begin een beetje uitproberen welke opties wat doen in het menu. Verder is het belangrijk om op de tablet waar deze app wordt geïnstalleerd, de alarm notificatie aan te passen in de kalender, dit moet veranderd worden in ‘statusbalkmelding’. Zo komt er geen alarmscherm over het dementie diary scherm heen bij een herinnering.
Nu twee jaar later is het een onmisbaar hulpmiddel geworden voor met name mijn moeder. Haar geheugen is erg slecht waardoor ze vaak hetzelfde vraagt, de tablet geeft haar meer houvast en neemt veel onrust weg. We zijn er erg blij mee!

Kip krokant schnitzel

Ik bel ’s middags naar mijn moeder om te vragen of mijn vader kip krokant schnitzels meegebracht heeft voor ’s avonds. Dat stond namelijk op het menu dat op haar tablet verschijnt, maar dat betekent niet altijd dat het dan ook daadwerkelijk gekocht is. Mijn vader kijkt namelijk niet altijd op de tablet voordat hij boodschappen gaat doen.

“Ik ga wel even kijken” zegt mijn moeder en ik hoor wat gesteun en gekraak door de telefoon als ze overeind komt van de bank.
“Ik ben onderweg hoor” zegt ze terwijl ze richting de keuken hobbelt.
In de keuken aangekomen was het even stil.
“Wat ging ik hier ook alweer doen?”
“Kijken of er kip krokant schnitzels in de koelkast liggen!”
“Oh ja…”
Ik hoor het openen van de koelkastdeur.
“Even wachten hoor ik leg jou even hier neer, heb twee handen nodig”.
Ik lig nu waarschijnlijk op het aanrecht en denk als dat maar goed gaat.

Na wat gerommel en geritsel hoor ik haar uit de verte zeggen dat ze inderdaad in de koelkast liggen.
“Dus die kan ik dan vanavond bakken?” “Hee waar ben je nou?”
Ze klinkt steeds verder weg, tja ik was al bang dat ze de telefoon zou vergeten. Ineens hoor ik haar in lachen uitbarsten toen ze erachter kwam dat ze de kip krokant schnitzels aan haar oor hield. 😀

Zomer in beeld

Goh we zijn alweer 5 maanden verder. Kort samengevat, de zomer begon vroeg en was droog, lang en heet. Voor mijn gevoel was het 1 lange hittegolf, twee maanden lang afzien. Boven de 30 graden trek ik niet zo goed en zeker geen weken achter elkaar. Gelukkig was het erg droge lucht dus werd het niet drukkend benauwd. Maar ja 27 graden op de slaapkamer ’s nachts was nog steeds geen pretje. Alle airco’s in heel Nederland in een mum van tijd uitverkocht.

Het was al druk maar door die hitte moest er nog een tandje bij en ‘mantelzorgde’ ik me suf, dus vrijwel dagelijks op het heetst van de dag op het fietske erdoor. Elke avond zeulen met zware gieters om de tuin te redden. Ik had geen fitness nodig. Nederland begon niet alleen qua temperatuur maar ook qua landschap op Spanje te lijken, alles droog en dor. Toch ging er hier tijdens de hitte een overijverige man het hooi op de groenstroken maaien, hij verdween compleet in een stofwolk.

Het voorjaar was erg mooi met veel jonge vogeltjes in mijn magnolia, die daar gevoerd werden. Zo leuk om te zien. Door de droogte kwamen er ook allerlei vogels drinken bij mijn fontein. Zelfs een kraai kwam bijna dagelijks even drinken of badderen.

Hierbij een aantal zonnige foto’s van afgelopen maanden.
De foto’s zijn aan te klikken voor een uitvergroting.

Kersttafereeltje nr 2

Toch nog een kersttafereeltje voor mezelf kunnen maken. 🙂
Bij deze versie heb ik de ondergrond opgehoogd met DAS klei.

De vaas (20 cm hoog), figuurtjes, boompjes, LED lampjes op batterijen en sneeuwbolletjes komen van Action. Verder heb ik een zakje ‘echte’ sneeuw gebruikt van Blokker. Met witte glitter erover lijkt de sneeuw nog wat echter, wat met name opvalt als de lampjes uit zijn. De vaas heb ik nog bewerkt met spuitsneeuw.

Nu de rest van de kerstversiering nog… morgen de kerstboom maar eens naar beneden sleuren. 😉

Kersttafereeltje

Afgelopen woensdag wat leuke spulletjes gehaald bij Action en die avond nog dit kersttafereeltje gemaakt voor mijn ouders. De glazen vaas heeft een opening van ongeveer 9 cm doorsnee, de hoogte weet ik niet meer precies, iets van 20 cm schat ik. Ik denk dat ik er ook een voor mezelf ga maken, misschien dan met een zelfgemaakt huisje en poppetjes, wel in/onder een omgekeerde glazen pot zodat er geen kattenpootjes in kunnen graaien. 😉

Katten tekenen

Als ik iets niet kan dan is het wel tekenen, dat leek me altijd zo mooi om dat te kunnen. Ik kwam niet veel verder dan een soort stokfiguurtjes. Boetseren ging mij veel beter af, dus hield ik het daarbij.

Maar tegenwoordig heb je van die leuke video tutorials die stap voor stap laten zien hoe je bijvoorbeeld een kat kunt tekenen. Met boetseren ben ik ook ooit uit een boek begonnen met stap voor stap aanwijzingen, dus waarom eigenlijk niet vroeg ik me ineens af en ging een paar weken geleden snel wat potloden scoren. Aandachtig volgde ik de les en ging het zelf proberen. En warempel, mijn eerste serieuze poging leek echt op een kat. Onderstaande tekening is ongeveer 10×15 cm groot.
Een nieuwe hobby lijkt geboren. 🙂

Inmiddels heb ik ook al een mooie set polychromos kleurpotloden en ben ik aan het oefenen in kleur.

Photobucket chantage

Al vele jaren ( jaartje of 12) gebruik ik Photobucket om mijn foto’s op mijn weblog te laten zien en ook voor fora e.d. Het is een gratis aanbieder en leek betrouwbaar aangezien ze al 14 jaar bestaan. Het eerste jaar had ik mijn foto’s voor mijn weblog op de webruimte van mijn provider gezet, maar aangezien je daar toen nog erg weinig ruimte kreeg, ben ik na een jaar toch maar gaan linken via Photobucket. In 2014 ben ik mijn foto’s bij WordPress zelf onder gaan brengen.

Afgelopen week kreeg ik op een forum ineens dit plaatje te zien waar ooit een foto van Tootsie stond. Ik dacht wat krijgen we nou? 
Nadat ik meer info had opgezocht hierover, blijkt dat je ineens na 14 jaar niet meer mag linken naar andere websites.
Quote: “Photobucket defines 3rd party hosting as the action of embedding an image or photo onto another website. For example, using the <img> tag to embed or display a JPEG image from your Photobucket account on another website such as a forum, Etsy, eBay auction listings, a blog, etc. is definitively 3rd party hosting.”

Oh oh dacht ik en het zweet brak me uit toen ik mij herinnerde hoeveel jaar aan foto’s op mijn weblog gelinkt is via Photobucket. Dan zal ik vast moeten upgraden naar een betaald abonnement besefte ik en keek eens wat dit zou kosten… bijna 400 dollar per jaar! Eh sorry???
Ja echt…

Dat was dus voor mij, en ik denk voor Photobucket zelf ook, het einde van Photobucket. Dit betekent dat er 7 jaar aan foto’s verloren gaat op mijn weblog. Van 2006 t/m 2013 zullen die foto’s niet meer zichtbaar zijn. Sommige foto’s werken nu nog maar dat zal niet lang duren voordat die ook veranderen in het Photobucket chantage plaatje.

Druk bezochte logjes zal ik proberen te herstellen door de foto’s op WordPress te zetten, maar alle logjes aanpassen daar is geen beginnen aan. 😦