Rollator race

 

rollatorrace

Afgelopen woensdag moest mijn moeder weer op controle in het ziekenhuis voor haar schildklier. Had ik net pasjes voor de regiotaxi geregeld en uitgezocht hoe en wat, roept mijn moeder ineens…”kunnen we niet gewoon met de bus gaan??” (ze heeft zeker al 15 jaar niet meer met de bus gereisd).

Sinds kort heeft ze een nieuwe lichtgewicht rollator en ook al wilde ze in het begin van geen rollator weten, nu is het haar beste vriend, en haar beste vriend ging dus mee op pad. Ik heb nog even staan oefenen hoe ik hem snel in- en uit moest klappen, niet dat je daar pas aan denkt als de bus al in aantocht is, want reken er maar op dat het dan niet lukt. Gelukkig was ik nu goed voorbereid.

De wandeling naar de bushalte ging heel vlot. We moesten nog een kleine 10 minuten wachten en geen bushokje te zien maar gelukkig kon moeder’s op haar beste vriend gaan zitten. De bus bleek een lage instap te hebben en een brede deur, dus voor niks staan oefenen. Snel gooide ik mijn moeder… ehh… de rollator naar binnen, parkeerde hem op de rolstoelplaats en haalde twee OV chipkaarten langs de scanner, terwijl ik mijn moeder vlug richting een lege stoel dirigeerde, voordat de chauffeur iets te snel het gaspedaal in zou trappen. Nu moesten we toch naar het ziekenhuis maar liever zonder breuken erbij….
Lees verder