Stil

Het eerste logje van het jaar is helaas niet zo’n leuke, gisterenavond is Pino overleden. Zaterdag werd ze ineens ziek, ze ging bol zitten, sliep veel en had geen kracht meer om te vliegen, terwijl ze de dag ervoor nog met gemak van de keuken naar de huiskamer vloog en praatjes voor twee had. Het ging zo snel achteruit dat een ritje naar een vogelspecialist geen zin meer zou hebben, dat zou haar zoveel stress opleveren dat ze de rit daarheen misschien niet eens zou overleven. Ze at en dronk nog wel maar werd steeds zwakker. Ze heeft nog wel op haar nieuwe schommeltje zitten schommelen de laatste dagen, waar ze eerder nog niks mee gedaan had.

Eind november had ik al gezien dat haar buik ietsje boller was, ik dacht dat er misschien een ei dwarszat omdat ze gestopt was met eieren leggen, maar een paar weken later kwam er toch weer een ei en bleef ze om de paar weken een ei leggen. Dus dat was het niet, ik heb alle vogelziektes doorgenomen op internet maar kon niks vinden wat overeenkwam. Ze leek ook helemaal niet ziek verder, dus ik dacht ik zal wel weer overbezorgd zijn en spoken zien. Maar blijkbaar was er toch iets niet in de haak en was het zaterdag ineens foute boel, ik snap niet dat het zo snel kon gaan.

Gelukkig heeft het niet te lang geduurd, ze ging gewoon steeds meer slapen, het was op het laatst dan ook geen doodsstrijd, ze is heel rustig heengegaan. Het doet me wel meer dan ik had verwacht, de laatste tijd was ik veel met haar bezig, elke dag mocht ze even in de huiskamer rondvliegen als de katten buiten waren. Ik kon merken dat ze minder agressief werd en ik haar steeds beter kon benaderen in de kooi.

Pino was altijd erg aanwezig met haar vrolijke gefluit, en nu na twee jaar is het ineens akelig stil in huis. Ik mis haar nu al. Ze is maar 4 jaar oud geworden. Zometeen ga ik haar begraven in de achtertuin.