Kip krokant schnitzel

Ik bel ’s middags naar mijn moeder om te vragen of mijn vader kip krokant schnitzels meegebracht heeft voor ’s avonds. Dat stond namelijk op het menu dat op haar tablet verschijnt, maar dat betekent niet altijd dat het dan ook daadwerkelijk gekocht is. Mijn vader kijkt namelijk niet altijd op de tablet voordat hij boodschappen gaat doen.

“Ik ga wel even kijken” zegt mijn moeder en ik hoor wat gesteun en gekraak door de telefoon als ze overeind komt van de bank.
“Ik ben onderweg hoor” zegt ze terwijl ze richting de keuken hobbelt.
In de keuken aangekomen was het even stil.
“Wat ging ik hier ook alweer doen?”
“Kijken of er kip krokant schnitzels in de koelkast liggen!”
“Oh ja…”
Ik hoor het openen van de koelkastdeur.
“Even wachten hoor ik leg jou even hier neer, heb twee handen nodig”.
Ik lig nu waarschijnlijk op het aanrecht en denk als dat maar goed gaat.

Na wat gerommel en geritsel hoor ik haar uit de verte zeggen dat ze inderdaad in de koelkast liggen.
“Dus die kan ik dan vanavond bakken?” “Hee waar ben je nou?”
Ze klinkt steeds verder weg, tja ik was al bang dat ze de telefoon zou vergeten. Ineens hoor ik haar in lachen uitbarsten toen ze erachter kwam dat ze de kip krokant schnitzels aan haar oor hield. šŸ˜€

Advertenties