80 jaar!

Mijn moeder wordt vandaag…

Een extra feestelijke dag omdat mijn moeder er gelukkig nog is om haar 80ste verjaardag te vieren na de ellende in april.

Ze heeft van mijn vader, broer en mij een nieuwe hometrainer gekregen, want de oude was inmiddels zo gammel dat het stuur er ineens vanaf viel. Tja dan kom je natuurlijk niet ver hè? :mrgreen:

Het is heel belangrijk dat ze aan haar conditie blijft werken dus dan maar een nieuwe. Dit is een fijnere hometrainer dan de oude, deze werkt met een magnetische weerstand, de oude met een band die je strakker moest trekken. Deze nieuwe fietst dus wel een stukkie soepeler!

Het wordt geen groot feest hoor we vieren het als een ‘gewone’ verjaardag, dat is al druk genoeg voor haar om te verwerken. 😉

Tot vanmiddag mama! Zet het gebak maar vast klaar, jamjam…

Ze is weer thuis

De uitslagen kregen we dinsdagmiddag al toen we een gesprek hadden met de zaalarts. Er was geen sprake van een hersenbloeding omdat dit niet op de scan te zien was, dan noemen ze het een herseninfarct. Een verstopping van een bloedvat in de linkerkant van de hersenen, dan krijg je uitval aan de rechterkant. Foto’s van longen waren goed, hartfilmpjes waren goed, onderzoek halsaders was ook goed, wel iets van verkalking maar normaal voor haar leeftijd, bloeddruk was nu weer goed, cholesterol was goed.

Waarom ze dit nu kreeg weet je natuurlijk nooit, wel heeft ze verhoogd risico vanwege haar bloeddruk (slikt ze medicijnen voor) en suikerziekte (hoeft ze nog geen medicijnen voor). Ze hebben gemerkt dat haar schildklier te traag werkt dus daar krijgt ze nu ook iets voor. Misschien dat ze daarom zo moe was steeds.

Het praten ging ook steeds beter, er kwam regelmatig een logopediste langs en een ergotherapeut, en met een fysiotherapeute moest ze weer stukjes lopen met rollator en zonder en traplopen oefenen enzo. Ging best goed allemaal. Ook haar rechterarm lijkt weer hersteld.

Woensdag mocht ze al op proefverlof naar huis, toen moesten we nog even heel veel regelen op het eind van de middag, zoals een rollator, mijn vader heeft nog gestofzuigd en ik heb de wc en badkamer schoongemaakt ’s avonds, samen slingers opgehangen. De ochtend dat ze naar huis mocht heeft mijn vader nog met de buurvrouw een rollator opgehaald bij de thuiszorgwinkel. Het proefverlof was goed gegaan, ik moest van alles invullen en bijhouden wat ze gedaan had. Donderdag moesten we terugkomen en werd ze officieel ontslagen uit het ziekenhuis. Op 30 mei moet ze op controle terug voor de schildklier en 6 juni controle bij de neuroloog. Haar korte termijn geheugen is nog niet helemaal top natuurlijk maar verder gaat het best goed.

Maandag belt de maatschappelijk werkster mij nog over een vervolgtraject, ze moet dan eerst even alle specialisten spreken in het ziekenhuis. Misschien dat ze nog extra therapie krijgt, haar conditie was ver beneden peil, maar ja dat was al voor het herseninfarct. Hopelijk krijgt ze nu meer energie omdat ze medicijnen krijgt voor die trage schildklier.

Herseninfarct

Mijn moeder is donderdagochtend opgenomen in het ziekenhuis met een herseninfarct. Ze kon niet meer praten, haar mond trok scheef en haar rechterarm werkte bijna niet. Het was eigenlijk al op woensdagavond gebeurd maar mijn vader had het niet door dat het zo ernstig was, de hele nacht is hij met haar bezig geweest. Vijf keer naar het toilet geholpen, en ze liet alles lopen, heeft hij ook nog allemaal schoon moeten maken. Ze viel een paar keer in de badkamer met haar hoofd tegen de muur, want hij kon haar niet houden. Gelukkig weet ze daar weinig meer van. Die ochtend heeft hij wel de huisarts gebeld en daarna mij, waarna ik nog een keer de huisarts gebeld heb om te roepen dat het spoed is, maar toen was de huisarts gelukkig toch al onderweg. Ze kon trouwens nog wel lopen, de ambulance broeders hebben haar lopend de trap af begeleid. Ik ben meegegaan met de ziekenwagen, mijn vader werd later gebracht door een buurvrouw.

Ze kon nog wel een paar woordjes zeggen en ze leek wel te begrijpen wat je zei maar ze kon niks uitleggen of vertellen. Ze hebben daar allerlei onderzoeken gedaan, hartfilmpjes, foto’s van hart en longen en van haar hoofd, daar was geen bloeding te zien. De uitslag krijgen we a.s. woensdag pas. Later is ze naar de afdeling Stroke Unit gebracht waar ze haar extra in de gaten konden houden, hartbewaking e.d. Die middag leek ze wat achteruit te gaan, ze kon steeds minder praten en leek ook minder te begrijpen, en ’s avonds leek ze heel apatisch en kon ze eigenlijk niet meer praten, alleen wat brabbelen. Wel leek ze ons nog te herkennen.

De volgende dag ging het gelukkig een stuk beter met haar, ze kon al beter praten en was redelijk goed bij en ook haar arm kon ze beter bewegen. Eten wilde ze niet goed, ze moesten haar onderhand dwingen om iets te eten en ze leek het niet te begrijpen. Ze kreeg toen ook alleen maar ingedikt spul zoals vla en pap en ingedikt appelsap, lijkt mij ook niet erg lekker. Dit natuurlijk omdat ze nog niet goed kon slikken. Op mijn aandringen hebben ze op vrijdagavond nog een sliktest gedaan (want het ging toen al zoveel beter met haar) en dat ging blijkbaar goed want dezelfde avond mocht ze al brood eten en ook weer water drinken. Ik had er op aangedrongen omdat de verpleging het al over sondevoeding had als ze niet snel ging eten. Tja dacht ik geef haar dan iets wat ze wel lust.

Ze ligt inmiddels ook op de gewone afdeling dus niet meer aan de apparatuur en kan zelf al naar het toilet lopen met rollator. Ook het praten gaat al heel goed, soms wil ze nog iets te snel en sommige woorden zijn wat lastig. Het korte termijngeheugen is ook nog niet zo goed maar dat lijkt me ook niet zo vreemd. Nieuwe dingen aanleren gaat ook nog niet zo goed, de knop indrukken om de zuster te roepen is bijvoorbeeld nog steeds heel moeilijk voor haar. Terwijl ze wel een telefoon kan bedienen en een nummer intikken. 😉

Gelukkig dus dat het vooruit gaat, had ik niet verwacht toen ik haar donderdag zag en vooral omdat ze ook nog achteruit ging in eerste instantie. Nu is het natuurlijk afwachten wat er precies aan de hand is, wel vervelend dat je zo lang moet wachten op uitslagen. Op woensdag zullen de artsen bij elkaar komen om alles te bespreken.
Vanmiddag heb ik een gesprek met een maatschappelijk werkster, er zal thuis ook het een en ander aangepast moeten worden, ik wil dat er een traplift komt en thuiszorg e.d.

Stil

Het eerste logje van het jaar is helaas niet zo’n leuke, gisterenavond is Pino overleden. Zaterdag werd ze ineens ziek, ze ging bol zitten, sliep veel en had geen kracht meer om te vliegen, terwijl ze de dag ervoor nog met gemak van de keuken naar de huiskamer vloog en praatjes voor twee had. Het ging zo snel achteruit dat een ritje naar een vogelspecialist geen zin meer zou hebben, dat zou haar zoveel stress opleveren dat ze de rit daarheen misschien niet eens zou overleven. Ze at en dronk nog wel maar werd steeds zwakker. Ze heeft nog wel op haar nieuwe schommeltje zitten schommelen de laatste dagen, waar ze eerder nog niks mee gedaan had.

Eind november had ik al gezien dat haar buik ietsje boller was, ik dacht dat er misschien een ei dwarszat omdat ze gestopt was met eieren leggen, maar een paar weken later kwam er toch weer een ei en bleef ze om de paar weken een ei leggen. Dus dat was het niet, ik heb alle vogelziektes doorgenomen op internet maar kon niks vinden wat overeenkwam. Ze leek ook helemaal niet ziek verder, dus ik dacht ik zal wel weer overbezorgd zijn en spoken zien. Maar blijkbaar was er toch iets niet in de haak en was het zaterdag ineens foute boel, ik snap niet dat het zo snel kon gaan.

Gelukkig heeft het niet te lang geduurd, ze ging gewoon steeds meer slapen, het was op het laatst dan ook geen doodsstrijd, ze is heel rustig heengegaan. Het doet me wel meer dan ik had verwacht, de laatste tijd was ik veel met haar bezig, elke dag mocht ze even in de huiskamer rondvliegen als de katten buiten waren. Ik kon merken dat ze minder agressief werd en ik haar steeds beter kon benaderen in de kooi.

Pino was altijd erg aanwezig met haar vrolijke gefluit, en nu na twee jaar is het ineens akelig stil in huis. Ik mis haar nu al. Ze is maar 4 jaar oud geworden. Zometeen ga ik haar begraven in de achtertuin.

Hoera

En het lijkt warempel droog te blijven op mijn verjaardag. Het weer was zelden feestelijk te noemen op 2 november, het was meestal koud, nat en guur. De voorspelde horrorwinter lijkt nog ver weg, want vandaag blijft het niet alleen droog in Den Bosch maar loopt de temperatuur ook nog op naar 16 graden. Een beetje voorjaar op mijn verjaardag…wow. 😎