Relaxte Kerst

Het is pas mijn eerste logje in december zie ik, en gelijk al bijna Kerst. De boom staat weer en de katten tonen deze keer weinig interesse om de boel te slopen. Toch wel fijner zo, een stuk relaxter voor mij!

IMG_4435

Ze vonden het wel erg interessant bij het optuigen.

IMG_4533

IMG_4542 IMG_4556 IMG_4544

Wat een rust…

IMG_4577-2 IMG_4580

Alleen de antieke kerstmannetjes waren de pineut, Bibi deed een poging hen te verscheuren, maar ze zijn inmiddels weer aan elkaar gelijmd. 😉

IMG_4464 IMG_4478-1

Lente in November

Ik kan mij niet herinneren dat het ooit zo warm was de eerste dagen van november. Eindelijk een keer geen grauwe luchten en regenbuien morgen op mijn verjaardag, 17 graden zeg… dat komt echt zelden voor.
De katten weten het ook wel te waarderen, Tootsie kijkt er zelfs scheel van. 🙂

IMG_3100

IMG_3099

IMG_3108

Neuropathie genezen

Aan de statistieken merk ik dat het logje over Tootsie’s diabetische neuropathie uit 2011, nog steeds een paar keer per week bekeken wordt. Eigenlijk dacht ik dat ik al een update had geplaatst met een filmpje, maar ik kan het nergens terugvinden. Waarschijnlijk had ik dit alleen op Facebook geplaatst, al kan ik het daar ook niet meer vinden.

In de periode dat de neuropathie bij Tootsie steeds verergerde, heb ik tussendoor filmpjes gemaakt om vast te leggen hoe hij liep. In die tijd vond ik het niet duidelijk genoeg overkomen op de beelden hoe erg het echt was. Daardoor nooit iets mee gedaan, maar toen ik later nog eens de beelden terugkeek, was het toch wel schrikken. Kun je nagaan dat het in het echt nog veel erger was. De ergste beelden staan er niet eens op, de tijd dat hij helemaal niet meer kon lopen en zijn poten gewoon onder hem weggleden alsof hij over ijs liep.

Begin december 2012 heb ik onderstaand filmpje samengesteld, waar je kunt zien hoe slecht hij liep en de verbetering na het geven van de B12 (methylcobalamine). Het was wel even slikken om dit terug te zien. De B12 deed zo goed zijn werk dat alle symptomen binnen een half jaar verdwenen. Inmiddels is hij al een half jaar gestopt met de B12 en hij huppelt nog steeds moeiteloos door het leven. 🙂

Update 15 september 2015:
Na anderhalf jaar gestopt te zijn met de methyl-B12 begon Tootsie toch weer wat verschijnselen te krijgen van neuropathie. Je hoorde hem tikken met de nagels op de vloer alsof hij zijn pootjes minder goed optilde, en hij viel vaker van de vensterbank, minder controle over zijn pootjes of gevoel in zijn pootjes. Nog niet echt grote problemen maar toch maar snel weer begonnen met de tabletjes, ik ben hem 1 mg Supplemed per dag gaan geven. Na een maand waren de symptomen weer weg. Hij blijft nu op een dosering van 1 mg per dag staan.

Inmiddels is de Zobaline uit Amerika duurder geworden, het is goedkoper om nu Methylcobalamine van het merk Lamberts (opvolger van Supplemed) te nemen, hier zit geen zoetstof in. Gewoon in Nederland te bestellen, het is o.a. hier te verkrijgen. Let op dat je de juiste neemt van 1 mg (1000 μg) tabletjes en dat er ook echt methylcobalamine op het potje staat, de gewone B12 ziet er bijna exact hetzelfde uit.

11052871_1096798860330987_6390741827278463862_n
Update 31 januari 2016:
Er is nu ook een methyl-B12 met 3 mg tabletjes te verkrijgen van het merk Nutrivian. Hier zit wel zoetstof in, maar deze werd aangeraden door een dierenarts in Nederland die eerst Zobaline verkocht. De zoetstof is Isomalt, zou geen probleem moeten zijn. De Lamberts en Zobaline is zonder smaak dus makkelijker aan een kat te geven. Maar als je kat niet zo moeilijk doet, is dit wel een goedkopere oplossing.  Je hoeft dan maar één 3 mg pilletje per dag te geven i.p.v. 3 pilletjes van 1 mg. Het is o.a. hier te koop. Voor de beste prijs is het altijd verstandig even rond te ‘googlen’. 😉
Tootsie krijgt sinds december 2015 ook deze 3 mg tabletjes.

Update 8 november 2016:
Nadat Tootsie zo’n 6 maanden de Nutrivian tabletjes kreeg merkte ik bij hem langzaam maar zeker wat achteruitgang. Ik zag hem al een paar keer mis springen als hij op het bureau wilde springen, hij lag daardoor ook nooit meer op de vitrine en hij viel zo nu en dan weer van de vensterbank. Allemaal nog kleine dingen en aan zijn lopen en de pootjes was nog niks te zien, al vond ik wel dat hij iets meer sloffend leek te lopen.
Ik heb hem direct teruggezet op de tabletjes van Lamberts, 3 per dag omdat dit 1 mg tabletjes zijn. Binnen een paar weken sprong hij weer zonder moeite overal op en lag hij weer triomfantelijk naar beneden te kijken vanaf de vitrine. Om een of andere reden werkte de Nutrivian dus niet goed of niet goed genoeg bij Tootsie. Misschien is de methylcobalamine van mindere kwaliteit, het is ook een stuk goedkoper dan andere merken. Ik ken katten die het er wel goed op doen dus het is altijd te proberen, maar die van mij krijgt het dus niet meer.

Vlinders

Het heeft lang geduurd maar nu komen dan eindelijk de vlinders de tuin in. De vlinderstruik is net op tijd opengegaan. De vlinders blijken ook van Petunia’s te houden, komt dat even goed uit, daar heb ik ook het een en ander van hangen. 😀

De eerste vlinder die mijn tuin bezocht was de Kleine Vos, altijd mooi om te zien met die blauwe stipjes langs de vleugels.


Daarna vooral veel Dagpauwogen gezien, dat vind ik toch wel een van de mooiste vlinders.

Dit exemplaar zat mooi verscholen uit te rusten op een Petunia.

Dat moest ook wel want Bibi zat op wacht onder de struik. :mrgreen:


Het lijkt wel gouddraad in het midden, mooi hè?

Ik ben benieuwd wat er nog meer langs komt fladderen.

Macro

Het wordt wel eens tijd dat ik een nieuw logje plaats hè? De laatste tijd was ik druk met het uitproberen van een macrolens die ik te leen heb. Het kost wel iets meer moeite maar wel erg leuk om alles zo dichtbij te kunnen halen. 🙂

Struikmargriet.


Uitgebloeide pioenroos.


Spaanse Margriet
Lees verder

De Kerstboom

Yep hij staat weer. Het is niet de boom van vorig jaar maar die van 2009, is iets minder erg als de katten die zouden slopen. Dat betekende wel dat ik hier weer 350 lampjes in mocht zetten. Het was weer een heel werk maar heb het verdeeld over 3 avonden.

Hij staat nog steeds overeind dus dat valt weer mee hè? De katten laat ik er nog steeds niet alleen mee, dat vertrouw ik niet. Ook ’s nachts gaan ze weer mee naar boven. 😉

 En Tootsie was natuurlijk weer mooi aan het poseren naast de boom. :mrgreen:

Sneeuw filmpje

Natuurlijk had ik nog meer beelden van de sneeuw deze maand, maar het duurde even om uit te zoeken, ik had meer dan een uur aan film. Mijn videoprogramma werkte ook niet helemaal mee, die had er geen zin meer in zodra ik verder wilde gaan met monteren, hij gooide er een paar foutmeldingen tegenaan en sloot het programma bijna net zo snel af als ik het had opgestart, erg fijn dat schoot lekker op.

Na vele pogingen lukte het vanavond om het ‘project’ weer te openen zodat ik het snel op kon slaan als een videobestand, ik was er eigenlijk nog niet helemaal mee klaar, maar ja we doen het er maar mee. 😉

Een bietje sneeuw

Vannacht begon het voorzichtig wat te sneeuwen en dat is de hele dag zo’n beetje doorgegaan. Niet dat er veel ligt, op de stoep ligt niks, op de wegen ook niet, en op het gras werd het pas aan het eind van de middag iets witter. De planten houden de sneeuw iets beter vast, dus toch nog een paar winterse plaatjes kunnen schieten.

Bibi kijkt met grote ogen naar de vlokjes vanuit haar huisje en is vast blij dat ze droog zit.

Het waterreservoir onder de waterschalen heb ik met het oog op de komende vorst vanmiddag nog eens goed bijgevuld, zodat de pomp niet zo snel kan bevriezen. Inmiddels heb ik ook weer een net over de schalen gespannen, zo kunnen de vogeltjes wel drinken maar niet badderen. Scheelt weer een paar diepvriesvogeltjes in de tuin.

Tootsie zit te dromen van grote bergen sneeuw, want dit dunne laagje is natuurlijk niks voor een echte sneeuwkat als Toots.

Ook maar gelijk de vogelvoederhuisjes bijgevuld. De vogelzaadsilo’s zaten nog vrij vol maar de vogeltjes keken er niet meer naar om. Van dichterbij bekeken snapte ik wel waarom. De hogere temperaturen van laatst hadden iets in gang gezet.

Het onderste gedeelte was tot leven gekomen, precies waar de gaten zitten. Dat vonden de vogeltjes blijkbaar toch minder smakelijk.

Het onderste stuk was niet alleen aan het ontkiemen maar ook aan het rotten. Terwijl ik met een mes de kleffe massa probeerde los te steken, kwam er een stank vrij dat leek op een combinatie van kuilvoer en zwitserse (stink)strooikaas. Kokhalzend hing ik boven de vuilnisbak waarin ik de derrie probeerde te dumpen.

Gelukkig kan zo’n silo helemaal uit elkaar worden gehaald, zelfs de buis kan in twee helften dus kon ik het goed schoon- en droogmaken voor de nieuwe voorraad vogelvoer. Voorlopig gelukkig weinig kans op ontkiemen met die aankomende vrieskou. Nu maar hopen dat de vogeltjes hun weg terug weten te vinden naar de schone stankvrije voersilo’s. 😉