Koolweesjes 5 en 6 mei

Geschreven op 10-08-2020.


5 mei

Het gaat heel goed met alle meesjes. Ze eten nog steeds vogelpap en af en toe wat vaster eten zoals meelwormen (zonder kop) en pinkies. Die pinkies komen uit de vriezer, dus die moet ik eerst ontdooien. De naam klinkt leuker dan wat het is, het zijn namelijk maden. Die haal ik dan even door de vogelpap en voer ze met een pincet.

Ze worden met de dag mooier, wat groeien die vogeltjes toch snel. Ze krijgen al echte zachte veertjes.

Nu ze veertjes hebben hoeven ze niet meer onder een warme lamp. Het werd tijd voor een groter nestje. Daarvoor heb ik een wollige pet gebruikt die ik in een knaagdieren vervoersbox heb gezet. Met keukenrol erin is het een stuk makkelijker om de boel schoon te houden.

Gooi maar in m’n pet….
Lekker veel ruimte om te liggen.
Ukkie, klein maar dapper. Heeft nog niet veel veren, maar zijn nestgenootjes houden hem nu warm.

En dan is het weer etenstijd, nog steeds worden ze elk uur gevoerd, en wordt er uiteraard ook weer flink gepoept. 💩

6 mei

Vandaag heb ik ze weer gewogen, ze zijn allemaal aangekomen. De kleine weegt nu 14 gram, 1 weegt 15 gram, 3 van 16 gram en 2 van 17 gram.

Ukkie loopt duidelijk nog wat achter op de rest. Maar kan wel al op mijn vinger zitten.
Een van de zwaardere vogeltjes. Best veel verschil na 1 dag alweer, steeds pluiziger.

Het worden al echte vogeltjes! 🥰

Wordt vervolgd…

Koolmeesjes in het nieuws

Geschreven op 29 juli 2020.

Op 4 mei maakte ik een filmpje van het voeren én het poepen. Dat blijft toch een bijzonder gezicht. Bij de allereerste keer voeren gingen ze ineens op de kop staan, ik dacht wat doen ze nu??? POEP! Wat een kracht hebben die baby vogeltjes dat ze zo kunnen gaan staan, zo klein als ze nog zijn. Maar aha… zo werkt dat dus… zo houden ze het nest schoon. De natuur zit toch wel mooi in elkaar, nou ja bij koolmezen dan, je hebt ook vogelsoorten die gewoon de hele boel onderschijten…

Inmiddels had iemand van Omroep Brabant er lucht van gekregen en al heel vroeg in de ochtend kreeg ik een berichtje op Messenger dat ze hier graag aandacht aan wilden besteden. Men wilde graag met een filmploeg langskomen voor een interview en om opnames te maken van de vogeltjes. Ik had al nachten nauwelijks geslapen, had niet eens tijd om zelf behoorlijk te eten en liep rond met een coupe corona…. Ik wil normaal al niet in beeld, maar nu al helemaal niet. Daarnaast ging de zorg voor de vogeltjes voor alles, dus rust in de tent vond ik belangrijker. Of ze dan de video mochten gebruiken en wat foto’s voor een artikel. Oké prima.

Nog voordat ik het zelf gezien had, kreeg ik al reacties op Facebook van mensen die het gelezen hadden bij Omroep Brabant. Dus zelf ook maar even gaan kijken. Daarna deelde ik het natuurlijk ook op Facebook.

Klik plaatje voor het artikel op Omroep Brabant.

Daar bleef het niet bij. Ik kreeg ineens meerdere vriendschapsverzoeken op Facebook, maar ik probeer het daar toch wat privé te houden dus daar ben ik maar niet op ingegaan. Sommige berichten over de meesjes had ik openbaar gezet zodat ze daar toch iets konden zien. Ik kreeg ineens ook allerlei privé berichten waarin mensen advies vroegen over een vogeltje dat ze gevonden hadden en hoe ze dat dan precies moesten doen en zo. Aarg… help ik heb geen tijd!

Weer een bericht op Messenger, deze keer was het iemand van NPO Radio 2. Of ik die avond per telefoon live in de uitzending kon komen vertellen over de koolmeesjes.
Ik liep al steeds verder achter met alles omdat de reacties maar binnen bleven stromen. Nee ook daar heb ik vriendelijk voor bedankt en ging snel weer pap maken.

Vervolgens zei iemand dat ze het op Radio 1 over mij en mijn meesjes hadden gehad. 😐 Die avond op TV kwamen er ook nog beelden van de video voorbij op het nieuws van Omroep Brabant.
Later die avond hoorde ik van iemand dat er een artikel (<—klik) was verschenen op de website van Trouw inclusief de video. De dag erna stond het zelfs in de krant zelf. 😲

Artikel in Trouw op 5 mei 2020.

Later ook nog interesse uit het buitenland door een journaliste. Het kan snel gaan zo zie je maar weer. Ik sliep die nacht nog slechter dan ik al deed, helemaal hyper. 🤣

Koolweesjes 3 en 4 mei

Dit schrijf ik nu op 28 juli 2020, weer even terug in de tijd naar 3 en 4 mei…




3 mei

Goedemorgen kleintjes! Ze kijken je al echt aan nu. 🥰

De baby koolmeesjes ontwikkelen zich goed. Alleen de jongste lijkt zo’n 3 dagen achter te lopen op de rest qua ontwikkeling. Die had nu eenmaal een achterstand. Je ziet dan wel gelijk hoeveel verschil 3 dagen al uitmaakt.

Meesje van ongeveer 10 dagen oud, de oogjes nu duidelijk open.
Ukkie van ongeveer 7 dagen oud.
Ukkie
Buikjes weer gevuld en ze slapen weer verder.


4 mei

Voor de eerste keer wegen. Ze zijn nu ongeveer 11 dagen oud op het kleintje na.
Eentje weegt 16 gram, 4 van 15 gram, 1 van 14 gram en Ukkie weegt 13 gram. Bijzonder om te merken hoe sterk de pootjes al zijn, ze klemmen zich al echt vast aan je vinger. Wat gaat de ontwikkeling van zo’n baby vogeltje toch snel.

Ukkie 13 gram
Kleine Ukkie
Flink met de pap geknoeid, dat werd weer schoonmaken.
Beginnen al echte vogeltjes te worden.

Nog even een lekkere afsluiter met de poepzakjes, en dit persen ze er dus elk uur uit, onvoorstelbaar. In het volgende logje zie je hoe dat eruit ziet en wisten de meesjes ook nog het nieuws te halen. 😅

Koolweesjes 2 mei

Het vervolg…. geschreven op 28 juli.


Zaterdag 2 mei, de vogeltjes doen het nog steeds heel goed. Hier waren ze ongeveer 9 dagen oud.

Er begon wel een beetje systeem te komen in het voeren van de kleintjes. Aanrecht goed schoonmaken, alles klaarleggen. Je moet zo hygiënisch mogelijk werken. Er ging per dag wel een hele keukenrol doorheen.
Wattenstaafjes en lauw water om ze schoon te maken na het voeren. Die bekjes gaan alle kanten op, is moeilijk mikken, waardoor ze regelmatig onder de pap zaten. Keukenpapier neerleggen voor de poepjes. Water koken voor de pap. De spuitjes voor en na het voeden schoonmaken met kokend water. Nadat alles weer schoon was gemaakt en klaargelegd voor de volgende voeding, was het onderhand alweer tijd, zo’n uur is zo om. Dat was best afzien en dat zo’n 14 dagen achter elkaar (daarna zat er iets langer tussen). En dat met chronisch slaaptekort, moeder van een zevenling zijn viel niet mee. 😁

De oogjes gaan al een beetje open.
Na de laatste voeding hadden ze zich netjes geordend voor de nacht.
Heel voorzichtig vasthouden…


In dit filmpje hebben ze net gegeten. Ze beginnen zelfs al hun veertjes te fatsoeneren.

Koolweesjes 1 mei

Ik schrijf dit op 27 juli. We gaan weer even terug in de tijd naar 1 mei 2020.


Na een onrustige nacht, ging ik in de vroege ochtend met ingehouden adem kijken of de vogeltjes nog in leven waren. Ik had namelijk de dag ervoor nog gelezen dat baby vogeltjes jonger dan 2 weken heel moeilijk in leven te houden zijn. Er waren er natuurlijk ook een paar wat zwakker, dus ik ging er al vanuit dat ze de nacht niet allemaal zouden overleven.

Voorzichtig nam ik het doosje mee naar het aanrecht waar ik beter licht had, ik opende het doosje en gelijk gingen er heel wat bekjes open. Niet allemaal maar ik zag al snel dat ze allemaal nog in leven waren. Dat geeft de burger moed.

Vlug maakte ik de pap klaar en ging ik hen voeden. De kleinste was nog te zwak om lang te kunnen sperren, die nam ik in de hand om te voeden zodat ik het kopje beter kon ondersteunen. De slikreflex was ook nog niet optimaal, dus moest ik regelmatig met de rubbertip-penseel in het keeltje duwen zodat hij ging slikken, anders bleef hij piepen en heb je kans dat het in de longen komt.

Mijn eerste poging om een stukje te filmen tijdens het voeren heb ik heel kort gehouden, want dat was niet te doen. Later kreeg ik er meer handigheid in en op 4 mei komt er een beter filmpje, daar zie je ze ook poepen. 😂


Het nestje was helemaal schoon, dat is heel bijzonder bij koolmees baby’s, zij poepen namelijk pas als ze eten krijgen. Zo klein als ze nog zijn, gaan ze direct nadat ze gegeten hebben met de kont omhoog staan en dan komt de poep. En dat is behoorlijk wat. De natuur heeft het ook nog zo geregeld dat het verpakt zit in een soort vliesje, zodat je het zo kunt pakken zonder vieze handen te krijgen.

Om af te wisselen heb ik ook af en toe een stukje worm gevoerd, want ik had natuurlijk ook nog die moriowormen. Ik nam het scherpste mes dat ik kon vinden om heel snel de kop van zo’n worm te hakken (met mijn ogen dicht). Krakend ging het mes er doorheen…. Dat was al horror genoeg voor mij, maar het werd nog wat erger, de worm bleef gewoon door kronkelen zonder kop. En ook de kop met pootjes bewoog vrolijk (nou ja…) door. Pas nadat ik de kop met het mes deed splijten was hij echt dood, maar de rest van het lijf wilde niet dood. In hapklare stukjes gesneden en toch maar gevoerd. De meesjes maakte het niet uit, die schrokken alles naar binnen wat je ze geeft.

Omdat ik mantelzorger ben voor mijn ouders, moest ik de meesjes regelmatig meenemen, zodat ik ze elk uur kon blijven voeden. Gelukkig hebben zij ook een vitrine waar ik ze onder een warm lampje kon zetten.

Die eerste dag op 1 mei moest ik ze al meenemen, want sinds begin april hielp ik mijn moeder op vrijdag met douchen. Dit had ik tijdelijk overgenomen van de thuiszorg omdat zij niet preventief met mondkapjes werkten. Ik vond dat echt onverantwoord, zeker gezien de ellende in de verzorgingshuizen in die periode. Dus dan maar meenemen, hup op de fiets met aan een kant de vogeltjes in het doosje in een tas aan mijn stuur, aan de andere kant een tas met de schone was (huishoudelijke hulp was ook nog ziek), en zo ging ik op pad. 😅😂