Sammie

Op 26 november heb ik Sammie, de kat van mijn ouders, in moeten laten slapen. Hij is 13 jaar oud geworden.

Hij was al langere tijd ziek, vermoedelijk suikerziekte en artrose in zijn voorpoot. De laatste maanden is hij enorm afgevallen, hij had zwaar overgewicht. Een kat die zich helaas nooit liet behandelen, hij vloog je aan als je ook maar iets probeerde en dan was het gelijk goed raak. Hij beet niet 1 keer en weer los… nee je had dan gelijk je hele arm rondom vol bijtwonden en krabben. Diverse keren met mijn ouders naar de huisarts geweest vanwege bijt- en krabwonden. Als hij een kat zag in de tuin, raakte hij zo opgefokt dat hij de eerste de beste die hij zag aanviel. Afgeleide agressie noemen ze het ook wel.

Toen iedereen riep ‘afmaken dat beest’ omdat het niet meer verantwoord was bij twee oude mensen, hebben we toch besloten om hem te houden, ze hielden ondanks zijn kuren veel van hem. Ik had de ramen afgeplakt met folie zodat Sammie geen katten meer kon zien, daarna heeft hij hen niet meer ‘zomaar’ aangevallen.
Hij had ook een lievere kant, het was alleen geen knuffelkat en aaien was okΓ© maar niet te lang. Ik mocht hem de laatste tijd zelfs af en toe voorzichtig borstelen, wel soms nog even een uithaal voor de show als ik weer wegliep, want je moet wel laten zien wie er de baas in huis is natuurlijk. πŸ˜‰

Ik gaf hem voor de artrose een paar keer per week pijnstilling door wat mousse, het enige wat je bij hem naar binnen kreeg qua meds. En voor de zekerheid op diabetesvoer overgezet. Maar je kunt niet oneindig rekken als je hem niet kunt behandelen dus die bewuste dag was het genoeg geweest. Hij kon ineens zijn pootje niet neerzetten van de pijn en wilde niet meer eten. Mijn ouders zagen nu ook in dat het zo niet langer kon.
Eerst pijnstilling gegeven en toen dat begon te werken was ik een paar uur later met hem bij de dierenarts.

Ik heb laatst deze tekening gemaakt met grafietpotlood van een foto van Sammie en voor hen ingelijst, ze waren er heel blij mee. De tekening is op A5 formaat, de lijst A4. We zullen hem missen die vurige rooie.

10 gedachten over “Sammie

    • Dankjewel Jan, ja het was er een met gebruiksaanwijzing. De laatste jaren kwam de zorg voor hem vaak op mij neer. Mijn ouders konden het zelf niet meer. Als ik bij hen langskwam was ik alleen nog maar aan het opruimen en schoonmaken en verzorgen. Ik merk nu pas hoe vaak ik daarheen moest voor de kat, toch wel een zorg minder nu. Maar ik mis hem wel hoor.

    • Dankjewel was heel bijzonder om hem te tekenen.
      Ik heb ook nog een foto op canvas laten printen die ik deze week ga brengen.
      Hij zou alleen maar zieker zijn geworden, dus het is beter zo, maar het blijft moeilijk zoiets.

  1. Mooi geschreven over Sammie, hij was een kat met karakter.
    Nogmaals, je tekening is prachtig. πŸ™‚

  2. Ach, gossie. Die Sammie toch. Als het Γ©cht niet meer gaat, is het zo het beste. Maar wat een verdrietige beslissing is dat. Sterkte voor jullie. Je tekening is prachtig.

    • Dank je, ja was erg moeilijk. Ik zat er al 3 maanden tegenaan te hikken, wist dat het eraan zat te komen omdat we hem niet konden behandelen. Het was al langere tijd een hele zorg en verdrietig om hem achteruit te zien gaan en weinig te kunnen doen.

Laat een reactie achter op Nicky Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s