Kiespijn

tootsieTootsie at al een tijdje moeizaam, hij leek last te hebben van zijn kiezen en/of tandvlees. Al jaren heeft hij wat rood tandvlees bij met name de grote kies linksboven, er is al een paar keer tandsteen verwijderd en antibiotica voorgeschreven maar het leek niet echt veel te helpen. Met een speciale tandpasta die werkt tegen tandvleesontsteking kon ik het wel wat terugdringen.

Onlangs ging het eten ineens toch een stuk lastiger waardoor ik maar weer richting dierenarts ging. Hij bekeek de kiezen eens goed en het oordeel was… tandhalslaesie oftewel FORL. Alle kiezen moesten eruit. FORL komt neer op tandweefsel dat wordt afgebroken door tandoplossende cellen. Heel erg pijnlijk en het enige dat helpt is de aangedane tanden en of kiezen trekken.

Dat was even slikken maar die pijn moest wel weg natuurlijk. Eerst nog 10 dagen een antibioticakuur en op 30 augustus werd Tootsie verlost van al zijn pijnlijke kiezen. Een ingreep van zo’n 2 uur dus best pittig, zeker voor een kat met overgewicht. Het blijkt dat het narcosemiddel langer in vetweefsel blijft hangen waardoor zo’n kat dan moeilijker uit de narcose komt. Hij heeft een speciale injectie gekregen om sneller bij te komen. Flinke pijnstilling erin die 3 dagen zou werken en daarna moest ik hem vloeibare pijnstiller gaan geven.

Thuis aangekomen was hij nog helemaal van de wereld, zijn ogen lodderig, bekkie open, tong eruit, zijn pootjes leken van elastiek. Toch wist hij de kattenbak te vinden en daar kon ik hem nog net op tijd weer overeind zetten en houden voordat de grote boodschap, die nogal dun bleek, eruit kwam. 😉

20160831_135457-1Gelukkig was hij de dag erna weer wat helderder en begon hij weer te eten, alles voorlopig gepureerd. Ook de insuline mocht weer toegediend worden dus dat was ook best spannend, langzaam weer opbouwen, maar ook dat ging prima. Het was wel een intensief programma met 2x daags antibiotica toedienen, 1x daags pijnstilling en 2x daags diarreeremmers (vanwege de AB) en natuurlijk 2x daags bloedprikken en insuline spuiten. Ook zijn allergie speelde extra op door alle medicatie of door iets wat in het natvoer zat wat hij normaal niet kreeg, dus ook regelmatig oren en buik insmeren. Na een week ging hij weer wat brokjes eten, zonder kiezen is het natuurlijk meer hap-slik-weg maar dat maakt niet uit.

Na 10 dagen moest hij terugkomen voor de controle, dat was vorige week vrijdag en het zag er goed uit. De hechtingen moeten er vanzelf uitvallen, ze zijn wel oplossend maar dat werkt normaal alleen onderhuids. Hij was er al een paar kwijt zag ze. Door het eten zouden de rest van de hechtingen op den duur ook moeten verdwijnen. Sinds gisteren is hij weer volledig over op brokjes, dat heeft hij veel liever dan natvoer. Al was het natvoer duidelijk beter voor zijn diabetes, veel lagere waardes en minder insuline nodig. tootsie-luiTootsie voelt zich inmiddels weer een heel eind de oude, en ligt regelmatig op de schommelbank te chillen. 🙂

Advertenties

4 thoughts on “Kiespijn

  1. Een vreselijke aandoening, dat Forl.
    Gelukkig is hij die pijnlijke kiezen nu kwijt.
    Kon jij met tandpasta in zijn bekje komen ? Bij Mickey zou me dat nooit lukken. 🙂

    Jammer dat de brokjes minder goed zijn voor zijn diabetes, maar dat hij ze graag eet is belangrijker, natuurlijk.
    Mooi geschreven, Marika.

  2. Iedereen bedankt voor de reacties. Zijn hechtingen zijn er inmiddels uit. Met zijn gewone brokjes had hij toch wat moeite, ze vielen vaak weer uit zijn bek. Nu heb ik het gemengd met een ander voer waarvan de brokjes een beetje vetter zijn, dat kan hij blijkbaar beter eten dan de drogere versie. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s