Jheronimus Bosch Art Center

20160315_154801Vorige week bracht ik een bezoekje aan het Jheronimus Bosch Art Center, tijdens een vrijwilligersuitje. Vooraf een diavoorstelling met uitleg over het leven en werk van Jeroen Bosch en daarna een rondleiding door het Art Center.

Ik was er nog nooit geweest dus dat leek me heel interessant om eens te zien. Naast schilderijen (hoge kwaliteit reproducties) stonden en hingen er ook beelden in Jeroen Bosch stijl. In de kelder hadden ze ook nog zijn atelier nagebouwd met uitzicht op de markt zoals hij het vroeger gezien moet hebben. Het was een leuke en leerzame middag.

Mijn camera had ik thuis gelaten omdat ik dacht dat je daar niet mocht fotograferen, nu bleek dat geen probleem te zijn dus baalde ik een klein beetje. Deze foto’s heb ik met mijn mobieltje gemaakt, vandaar dat ze wat minder scherp zijn. Ach ja het is beter dan niks en je kunt het sowieso beter in het echt gaan bekijken. 😉

De foto’s zijn aanklikbaar voor een uitvergroting.

Advertenties

10 thoughts on “Jheronimus Bosch Art Center

  1. Een hoog gehalte aan tuin der lusten taferelen. Mooi. Alleen jammer dat juist dit schilderij op de tentoonstelling ontbreekt. Het Prado (Madrid) gaat dit net zo min uitlenen als het Rijksmuseum de nachtwacht tijdelijk de deur laat uitgaan. Enfin, die kopieën zijn toch wat. En de hooiwagen mag er ook zijn die die IS er 🙂

    Hier alles goed. Ik mag van de cardioloog zonder medicijnen verder leven en in Brussel ben ik niet geweest. Maar toch ben ik vandaag een beetje aangeslagen. In welk een wereld leven wij? Wat heeft de mensheid na tweeduizend jaar ruzie en geweld nu eigenlijk geleerd.
    En waarom komen vreedzame mensen niet eens met zijn allen in opstand tegen al die ellendelingen?

    • Ben je nog naar het museum geweest hier? Het was vrij snel uitverkocht, al hebben ze nu de openingstijden verruimd waardoor er weer wat kaartjes zijn. Maar zal ook wel weer zo weg zijn.

      Gelukkig dat jullie ongedeerd zijn, het is niks dan ellende hè de laatste tijd. Hoe moet je in opstand komen tegen dit soort gestoorden die zichzelf opblazen. Ik vrees dat hier heel weinig tegen te doen is.

      • Het enige dat we kunnen doen is ons leven blijven voortleven. En dat gaat eigenlijk vanzelf. Je kunt je creativiteit toch niet verloochenen.
        Ha, ik heb gistermiddag (samen met een bevriende gitarist) een muziekoptreden gedaan in eigen huis. Eigenlijk zou het in de tuin maar ’t was te koud. Er kwamen toch nog 12 buurtgenoten en toen was de huiskamer vol. ’t Was allemaal gratis, er was koffie, thee, chips etc. Mensen vinden dat merkwaardig, dat je zo maar iets voor niks doet. Maar ze waardeerden het erg en wilden meteen weten of ik het nog een keer doe. Het lijkt me wel leuk vooral omdat iedereen zo spontaan was.
        Dus mocht je ooit je verjaardag willen vieren en twee muzikanten uitnodigen, denk dan aan die twee oude knakkers uit Wormerveer. Whahahahahaha.

        • Een huiskamerconcert, toe maar! En wat speelde jij eigenlijk? Keyboard? En met of zonder zang? Jammer dat ik er niet bij was, maar ik lees net dat ik twee getalenteerde oude knakkers mag uitnodigen, dus wie weet ooit. 😉

          • Ik speel gitaar en ukelele en een beetje keyboard maar dat laatste is onvoldoende voor optredens. We hebben een repertoire van ongeveer 70 nummers. De huismiddag is goed bevallen. Iedereen wilde nog eens. En er zijn nu al nieuwe mensen die zich hebben aangemeld. Ik wil het graag klein houden en het liefst zoals gisteren, gratis. Het resultaat was echter dat ik 65 euro totaal toegestopt kreeg en dat heb ik dan weer aan mijn gitaarcollega doorgegeven omdat hij alleen AOW heeft. ’t Zou een beetje zielig zijn dan de helft te willen houden. Kom je ook een keer luisteren? Dat zou ik nou leuk vinden.
            Op den duur zullen we overigens wel meer onze eigen muziek spelen. Ik zing het liefst luisterliedjes (Nederlands, Engels). Pierre is meer van de rock and roll. Maar dat moet kunnen.
            Wat ook leuk was. Ik speelde de Wild Rover (iers) en ’t is moeilijk bescheiden te blijven met het verzoek mee te brullen of te kwelen. Nou dat deden ze. Er was zelfs een mevrouw die perse moest dansen en haar man ging tegenstribbelend daarin mee. Ze kregen een enorm applaus en die vrouw (ze is 72) wilde me perse zoenen na afloop. Ik voelde me wat ongemakkelijk want ik ben eigenlijk niet zo zoenerig. Erg he?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s