Van drol tot… ?

drolDit jaar is het 25 jaar geleden dat ik begon met boetseren. Een echt jubileum! Hoewel het niet echt voelt als 25 jaar. Het zal te maken hebben met het feit dat ik in die 25 jaar vooral vaak niet kon boetseren. Dan duurde een nieuwe creatie gewoon 2 jaar of langer om te maken.

Daarom een beetje een dubbel gevoel, want ik vind niet dat ik genoeg bereikt heb in zo’n lange tijd, dat ik mezelf niet heb kunnen ontwikkelen zoals ik had gewild. Wel in mijn hoofd, daar maakte ik de mooiste dingen. Als je voelt dat er meer inzit maar je kunt het niet uitvoeren omdat je lijf je in de steek laat, dan is dat best frustrerend.

Je zou voor minder de klei in de prullenbak gooien maar ik heb het boetseren nooit op kunnen geven. Anderen met slechts een paar jaar ervaring zag ik grote stappen vooruit maken, zoals iemand die 500 poppen in 8 jaar wist te maken en nog prachtig ook. Daar zakt de moed je eigenlijk ook wel van in de schoenen. Het leerproces van boetseren werkt niet met hier en daar een half uurtje, je moet dan echt wel minimaal een paar uur achter elkaar kunnen werken en alles kunnen geven. Dat kon ik zelden, de keren dat dit wel lukte merkte ik dat ik ook sneller vooruitging. Daarna was ik natuurlijk weer wekenlang beroerd.

Vorig jaar heb ik iets meer kunnen boetseren en ook dit jaar is goed begonnen, oké ik voel me nog steeds beroerd na afloop maar niet wekenlang. We gaan dus weer met frisse moed verder en wie weet wat er nog uit mijn handen komt. 🙂

Maar waarom toch die titel zul je denken? Ik ben niet met poppen boetseren begonnen maar met hondendrollen. Jawel! Die maakte ik van klei om naast de poepschepjes te zetten in de etalage van een hondentrimsalon. Mijn moeder hielp mee met drollen kleien en wij hadden natuurlijk de grootste lol, vooral toen de drollen beschilderd moesten worden. Ze waren levensecht, maar gelukkig wel reukloos. Gelukkig ben ik inmiddels wel iets verder gevorderd dan een hondendrol. 😉

banner1

13 gedachten over “Van drol tot… ?

  1. Gefeliciteerd met je jubileum !
    Het is jammer dat je niet alles hebt kunnen maken wat je in je hoofd had, maar daar kon je niets aan doen, je had nu eenmaal je beperkingen.
    Wat je gemaakt hebt is zo mooi, daar kan je trots op zijn !

    • Dank je. 😉 Toch is het wel eens frustrerend, je blijft toch denken wat als ik die fysieke beperkingen niet zou hebben gehad, hoe zou mijn leven er dan uitzien. Misschien had ik er mijn werk van kunnen maken. Hoeveel opdrachten ik al heb moeten afslaan omdat dit dus niet gaat. Laatst weer een uit Amerika, voor een Alice in Wonderland film. Ook ooit gevraagd iets te maken voor een soort dino park, en om Wallace & Gromit te maken voor in de hal van een bioscoop in Zeeland, de mascotte van een logo als grote pop uitbrengen voor “De Belevenis”.. om er maar een paar te noemen. Dat doet dan best wel zeer. :-/

      • Het is zuur, ja.
        Ik denk dat je professioneel poppenmaakster was geweest, dat ben je al maar ik denk wel dat je er je beroep van had kunnen maken.
        Hopelijk vinden ze snel een remedie voor jouw aandoening. Ze zijn er al mee bezig, he ? Daar had je het een tijdje terug over.

  2. Marika, iedereen wil zich altijd doorontwikkelen. Jij ook. Logisch. Toch kijk ik er in jouw geval anders naar. Als je kijkt naar je ontwikkeling en je meet dat af tegen de werkelijk beschikbare tijd, dan heb je een wereldprestatie geleverd in die 25 jaar. Jij wilt dat niet zeggen, daarom doe ik het. Omdat het zo IS.
    Het ontroerendste is dat jij die perfectie (die echt in je zit want je doet het bij alles) in klei zo mooi kunt combineren met gevoel. Dat maakt levende poppen (over de drollen durf ik in dit verband niet te oordelen) en dat zie je maar weinig. Die perfectie/gevoelcombinatie kun je volgens mij maar een beetje leren. Maar jij hoeft dat niet omdat je het al kunt.
    Ik denk dat je verder bent dan je zelf denkt.

  3. Wat ben jij goed zeg, ik heb ook even op je poppen website gekeken, geweldige creaties heb je gemaakt. Mijn complimenten. Ik heb ooit een jaartje geprobeerd keramieke voorwerpen te maken maar ontdekte dat het niet helemaal mijn ding is. Wat jouw ding is, is hier wel duidelijk 🙂

    • Dank je wel. 😀 Mijn eerste creatie (na de drollen) was ook niet echt geweldig te noemen hoor. Als ik die nu terugzie… ai… maar ik vond het wel gelijk al leuk, ook al zag het er niet uit. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s