Stress

De titel zegt het al, stress is wat wij de laatste maanden nogal veel hadden. Ik heb er niet eerder over geschreven omdat het al confronterend genoeg was en ik het niet steeds op mijn blog wilde zien staan. Daarom was het ook zo lang stil op mijn weblog.
Let op dit wordt een lang verhaal. ๐Ÿ˜‰

Op zaterdag 29 december werd ik wakker gebeld door mijn moeder die half in paniek iets riep over mijn vader en overal bloed. Om half 8 ’s morgens was ik dus al bij mijn ouders. Mijn vader gaf aan dat hij al zo’n 5 jaar last had van bloed bij de ontlasting, hij had daar nooit iets over gezegd. En nu liep het bloed er zo uit, dat was dus dubbel schrikken. Gelijk de huisartsenpost gebeld, waar men eerst nog probeerde ons af te wimpelen dat het vast slechts een aambei was. Het bloeden was minder geworden, nu nog slechts gedruppel. Er werd even overleg gepleegd met een arts en toen mochten we uiteindelijk dan toch langskomen om half 9. De arts deed een onderzoek en voelde iets zitten. We moesten maandag maar gelijk de huisarts bellen voor een doorverwijzing. Goed en wel thuis had hij na een paar uur weer een bloeding. We moesten direct terugkomen bij de huisartsenpost waarna hij doorgestuurd werd naar de spoedeisende dienst van het ziekenhuis.

Inmiddels was het bloeden weer gestopt, en dat was maar goed ook want we hebben daar zo’n 2,5 uur moeten wachten voordat we aan de beurt waren. Na een lichamelijk onderzoek en weer een inwendig, werd hij naar huis gestuurd. Er zou binnen 2 weken een echo van de buik en een colonscopie gepland worden. Als het eerder opnieuw erg zou bloeden moesten we natuurlijk wel bellen. Gelukkig viel dit mee, af en toe wat bloed bij de ontlasting maar geen spontane bloeding. Maar je zit wel al die tijd in de stress en moet er steeds rekening mee houden dat je klaar moet staan, om direct met hem naar het ziekenhuis te kunnen gaan indien nodig.

De dag voor de colonscopie moest hij liters laxeermiddel drinken, hierdoor begon het ’s avonds weer flink te bloeden. De volgende ochtend zou hij nog eens 2 liter moeten drinken maar omdat wij het niet vertrouwden werd hij eerder opgenomen op de afdeling dagopname. Nu zou hij daar die laatste liters drinken zodat ze hem in de gaten konden houden. Later die dag werd de colonscopie gedaan onder een roesje.

De arts kwam na afloop de uitslag bespreken en vertelde dat er een aantal poliepen waren gezien in het laatste deel van de endeldarm, waarvan een erg groot, zeker 4 cm. Kleintjes zijn meestal goedaardig maar de grotere poliepen vaak niet. Er was een biopsie genomen tijdens het onderzoek en daar zouden we een week later de uitslag van krijgen. Hij gaf al aan dat zelfs indien dit goedaardig was er verderop in de poliep toch kwaadaardige cellen konden zitten.

Op woensdag dat onderzoek gehad en op vrijdag moesten we al komen voor een gesprek van een uur bij twee verpleegkundig specialisten van oncologie, daar werd het traject besproken wat er zou gebeuren bij welke diagnose. Nou daar werd je niet vrolijk van en we wisten toen nog niet eens of het wel kwaadaardig was. Wij kregen te horen indien geen uitzaaiingen zou hij 5 keer bestraald worden en daarna een operatie, bij uitzaaiingen zou hij 28 bestralingen krijgen + chemo + een operatie.

Omdat je niet veel kunt missen van het laatste deel van de endeldarm, was het de vraag of ze de boel nog wel aan elkaar konden zetten zonder functieverlies als ze er een stuk tussenuit zouden moeten halen. Normaal zou je tijdelijk een dikke darm stoma krijgen voor 3 maanden, maar als er teveel weggehaald moest worden dan werd het voorgoed een stoma. Het was heel wat info om te verwerken…

Omdat de poliep blijkbaar toch wel erg verdacht was, werd er een paar dagen later al een MRI scan en CT scan gemaakt, om te zien of er uitzaaiingen waren. Hier kregen we drie dagen later de uitslag van. Geen uitzaaiingen, alles zag er goed uit. Een zucht van verlichting… in ieder geval geen chemo en geen langdurige bestraling. Het was een lokaal probleem dat in ieder geval te behandelen viel. Indien toch kwaadaardig dan zou hij het traject ingaan van 5 x bestralen + operatie.

Vorige week zouden de poliepen verwijderd worden, ook de grote zouden ze gaan proberen, want die moest verder onderzocht worden. Gewoon poliklinisch, kwartiertje zou het maar duren. Na ongeveer een kwartier kwam de arts de wachtkamer binnen, of ik even met hem mee wilde komen. Nou dan is het meestal niet zo goed hรจ?
Bij het verwijderen van de grote poliep, die zelfs nog groter bleek dan 4 cm, ontstond er een bloeding, die was gestopt door het zetten van klemmetjes inwendig. Door die bloeding was mijn vader onwel geworden, flauwgevallen… dus het was allemaal niet zo fijn. Het werd een spoedopname, hij moest ter observatie een nachtje blijven.

Een week later, dat was afgelopen woensdag, ging men de overige kleinere poliepen verwijderen, dit konden ze de vorige keer niet meer doen vanwege de bloeding. Hij werd dinsdag al opgenomen omdat hij weer liters laxeermiddel moest drinken, misschien voor de zekerheid dat hij geen bloeding zou krijgen (normaal doe je die voorbereiding thuis).
Nu ging het gelukkig allemaal goed. Ik werd direct na het onderzoek gebeld door de arts dat het goed was gegaan en dat de grote poliep die ze vorige week weggehaald hadden toch niet kwaadaardig bleek te zijn!

Geweldig nieuws dus! Dit hadden we zeker niet meer verwacht aangezien bijna alles wees op een kwaadaardige poliep. Er zit nog een deel van de poliep in de darmwand, dit wordt binnenkort door een chirurg uit de darmwand gesneden, maar dit kan ook gewoon endoscopisch, dus geen zware operatie nodig en geen stoma.

Wanneer dat gepland wordt zal ik nog wel horen, morgen moet ik de verpleegkundig specialiste bellen en woensdag belt de arts mij. Dan zullen we wel meer weten. ๐Ÿ™‚

Advertenties

9 thoughts on “Stress

  1. Alleen poliepen dus, en geen kanker, wat een geluk!
    Geen wonder dat jullie al die tijd in de stress zaten, het is een rotziekte.
    Dat lange wachten is vreselijk, ik ben blij dat het zo goed als voorbij is, en dat de uitslag zo goed was. ๐Ÿ™‚

  2. Ik heb je verhaal al eerder in etappes gelezen. Ik kan me de stress en de onzekerheid zo goed voorstellen. En wat fijn dat het dan zo goed lijkt af te lopen. Hulde voor jou dat je je vader (en trouwens ook al eerder je moeder) zo goed hebt begeleid.

  3. Wat een nare tijd Marika. En wat een opluchting dat het niet kwaadaardig bleek te zijn! ๐Ÿ™‚
    Weer een zegening erbij om te tellen. En een reden voor extra blijdschap op zijn verjaardag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s