Slaapgebrek

De kerstboom is gisteren weer opgeruimd, eindelijk weer eens normaal slapen. Ik kon de katten natuurlijk niet alleen laten met de kerstboom ’s nachts, waardoor ik hen de afgelopen 3 weken steeds mee naar boven moest nemen. Dat betekent altijd na de feestdagen een chronisch slaapgebrek, ik heb echt 8 uur slaap per nacht nodig, de katten duidelijk niet.

Voordat je eindelijk slaapt lig je al onhandig met twee katten op het voeteneind, een daarvan gaat graag over je benen hangen zodat je constant tegen spierkramp aanzit, de ander ziet je voeten als de leukste prooi ooit, dus ook die kun je maar beter stilhouden. Het grootste deel van de nacht houden zij zich rustig, althans dat neem ik aan want dan slaap ik hè? Maar dan begint het….

*homp* hoor ik, *homp* ik schrik wakker, Tootsie mot kotsen.. neeee niet op mijn goede vloerbedekking! Dus ik paniekerig in de duisternis op zoek naar het lichtknopje en zet de elektrische deken aan… shit verkeerde… waar is het lichtknopje nou gebleven…??  *HOMP HOMP* klinkt het nog iets harder. Er valt van alles om op het nachtkastje… ja gevonden! Ik spring mijn bed uit en grijp naar de tissues en… *buwaaaaak* gooi ze net te laat voor Tootsie neer. Nadat ik midden in de nacht mijn vloerbedekking had schoongemaakt, viel ik vermoeid mijn bed weer in.

Voor m’n gevoel sliep ik pas 5 minuten maar toen ik weer wakker werd was het inmiddels licht geworden buiten. Twee erg wakkere katten keken mij aan, zij wilden erg graag naar beneden, maar ik niet het was nog veel te vroeg dus ik deed alsof ik niks zag en trok het dekbed over mijn hoofd.
*KRK* hoor ik… "Bibi blijf van mijn gordijnen!!" riep ik vanonder mijn dekbed uit. Paar minuten later… *SCHEURRR*
Ik gooi mijn slof richting Tootsie die mijn behang zit te bewerken. Vervolgens springt hij op het nachtkastje en zie zijn halve kop verdwijnen in mijn glas water, dat gevaarlijk begint te wankelen. Ik ren mijn bed uit en breng het glas in veiligheid in de badkamer. Lig ik net weer springt er een ADHD Bibi achter de ‘prooi’ (lees: mijn voeten) aan onder het dekbed, "auwauwauw!"

Even is het stil en dan…
*krab krab*
Tootsie begint heel irritant aan de slaapkamerdeur te krabben terwijl deze gewoon open staat. "Kappen nou…!" roep ik tevergeefs. En dan ineens zit hij me met grote smekende ogen aan te staren naast het bed. *Mauw?* houdt koppie schuin… *mauw mauw??*

Dus ik zucht nog eens en ben half slapend naar beneden gestrompeld met deken en kussen, ik dacht ik geef ze eten en Tootsie z’n spuit en ga nog even een uurtje op de bank slapen. Ik kom de kamer binnen en beide katten springen op de kerstboom af alsof ze al een week geen eten gehad hebben. Bibi knaagt enthousiast aan de takken en Tootsie vreet een sliertje kerstversiering op van een halve meter, dat ik nog net op tijd uit zijn strot terug kon trekken. Snel voorzie ik ze van normaal eten, jas er bij Toots een spuit insuline in en installeer me op de bank. Al snel voel ik me wegzinken in een diepe slaap… maar dat mocht natuurlijk niet.

*krab krab*

Deze keer aan de achterdeur.
"HOU OP!!" riep ik…
*krab krab*
*krab*
*mauw?*
*mauw… mauw… mauw mauw… mauw… MAAAAHAUW!*
"AAARG…!"
Ik weer van de bank af… deur van slot, ijskoude wind naar binnen brrr, katten naar buiten ik terug op de bank. Slaap ik bijna…
*krab krab*
*krab*
…..
*maaaaauw!*
Tootsie wil weer naar binnen! Hem binnengelaten, deur bijna dicht wil Bibi ook naar binnen, ze bedenkt zich precies op de drempel en gaat toch maar weer naar buiten. Vijf minuten staan posten voor het raam en te gebaren naar Bibi dat ze binnen moest komen, zonder succes. Dus ik ging maar weer even liggen, met de nadruk op even.
…..
*mieuw!* 
"#$&*&&#!"
Bibi binnen gelaten, daarna leek het even rustig, dus ik sliep weer bijna tot ik ineens geritsel hoorde in de kerstboom. Bibi zat vanaf de rugleuning van de bank met beide voorpoten in de kerstboom te graaien. "FOEI!!!!!!!!" riep ik terwijl ik gelijk rechtop zat. Bibi vlucht weg en even later zie ik een kerstbal onder de boom uit stuiteren. Ik heb het maar opgegeven en de rest van de dag slaapwandelend doorgebracht.

Nu de boom weer opgeruimd is kan ik eindelijk weer eens normaal doorslapen, hoewel ik vanmorgen vroeg wel iets hoorde krabben aan de keukendeur beneden, gevolgd door een vragend miauwen, maar dat heb ik natuurlijk niet goed gehoord en draaide me snel nog een keertje om.

Advertenties

17 thoughts on “Slaapgebrek

  1. Knap hoor, dat je dat volhoudt. Vrienden van ons hebben ook een kat, heeft het altijd op mij gemunt. Maar ik kan hem gelukkig achterlaten als ik weer weg ga.

  2. Whahaha, nee, ik lach niet uit leedvermaak maar omdat je het zo leuk opgeschreven hebt!

    Heel herkenbaar kattengedrag, gedeeltelijk dan. 🙂
    Ze weten precies hoe ze hun personeel in beweging kunnen krijgen haha, gelukkig vergeef je ze makkelijk.

    Mickey slaapt niet op maar tegen mijn benen dus dat is alleen maar gezellig.
    Als hij vindt dat ik eruit moet dan prikt hij even in iets dat boven het dekbed uitsteekt dus ik stop mijn hoofd er dan ook onder. 🙂

  3. Moet altijd vréselijk lachen om dit soort kattenverhalen maar heb ook medelijden met jouw slapeloosheid want ik heb ook absoluut voldoende slaap nodig anders ben ik de volgende dag een zombie. Blij dat ik nu een ouwe luie kat heb hoewel die nooit zó wild is geweest als die van twee jou. Misschien omdat ze ‘enig kind’is.Twee katten jutten elkaar mogelijk op!
    Maar toch: hahahahahahahaha……….(sorry!).

  4. Zeg nou eerlijk, Marika. Je werd zelf helemaal vrolijk toen je dit opschreef. Dat is aan alles te merken. Ik lag hier zowat ik katzwijm bij het lezen en vervolgens kwam ik bijna in een buwaak situatie terecht van het hinneken. Dank je wel, Marika.

    Ik doe mijn katten altijd in de gang / keuken als ik slaap dus hier komt die ellende niet voor. Kun je ze niet gewoon aan de lijn doen zodat ze nergens bij kunnen?

    Slaap ze vannacht. 🙂

  5. Dit bedoel ik dus!!

    Wat een heerlijk verhaal weer om te lezen! Alsof ik er bij was! Hahaha!! (ook hier geen leedvermaak hoor…)

    ‘k Heb wel met je te doen hoor, met die slapeloosheid. Deze jongen heeft (helaas) ook wel 8 uur nodig, maar wordt niet geterroriseerd door criminal animals in huis…

    Ik kijk alweer uit naar je volgende verhaal!

    Genaggies voor straks…

  6. Ooo echt de tranen rollen over mijn wangen bij het lezen, zie het ook zo voor mij, ik heb eigenlijk mijn kerstboom gemist maar nu ik dit heb gelezen weet ik weer precies waarom ik geen kerstboom had!

  7. Ik heb mijn oude Eefje die, hoewel ze altijd een opvallend stil katje was die je nog niet eens hoorde spinnen, opeens een, vooral ‘s-nachts, afgrijzelijk en spookachtig schreeuwend monster werd waardoor ik telkens wakker schrok, dit afgeleerd door hard tegen haar terug terug te gaan staan schreeuwen dat ze een ‘brulkikker’ was en haar kop moest houden! Zat ze me met verbaasde ogen aan te kijken maar kennelijk drong de betekenis van mijn hysterische en wanhopige gescheld wel tot haar door want nu slaakt ze nog maar af en toe een klein kreetje. Nou ja niet erg. Als ik dit hoor geef ik een geruststellend kreetje terug en is ze weer tevreden en stil! Harde maatregelen zijn soms nodig om zelf te overleven haha…zeker als je in een kleine 2-kamer woning woont!

    Overdag zat ze ook eens zo te blèrren toen ik met een apotkersassisten aan het bellen was. “Wat hoor ik nou toch”, vroeg die, “is dat een krolse kat?!” Nee hoor, antwoordde ik, dat kan niet want ze is bijna 20 jaar en gesterileerd en wil aandacht maar het is wel vreselijk. “Nóu!”, beaamde de assistente volmondig. Duidelijk geen overmatige kattenliefhebster!

  8. @PeterS: Ach ja die paar weken per jaar, dat moet dan maar hè.

    @Willie: Ja die krengen hoeven je maar één keer smekend aan te kijken met die grote “Puss in boots” pupillen en je bent weer om.

    @Liesbet: Tootsie was in zijn eentje net zo erg hoor, ik denk dat hij Bibi opgejut heeft dus nu zijn ze alletwee zo.
    Tootsie kan ook zo vreselijk mauwen, klinkt ook af en toe als een krolse kat, bij hem helpt het niet om terug te roepen/schreeuwen, gaat hij nog harde mauwen. Nou ja totdat ik mijn grote nagelpolijstvijl achter hem aan gooi, dan is ‘ie even stil.

    @Plato: Sorry voor die buwaak situatie. Het werd wel tijd voor een verhaaltje in de categorie ‘schrijfsels’ hè? De laatste was van december 2009.

    @Peet: Hihi neehee niemand heeft leedvermaak, tuurlijk…
    Nou ik heb nu zo goed door kunnen slapen dat ik barstende koppijn heb, misschien moet ik ze toch maar weer mee naar boven nemen.

    @Jeanne: Ik verwacht wel dat hij binnenkort ook mauwt en dan naar zijn bek wijst zoals die kat.

    @Inez: Er zijn ook katten genoeg die niks aan de kerstboom doen. Die van mij zijn ook al minder geïnteresseerd in de boom, Bibi sprong er dit jaar maar 1 keer in.

  9. Oow, wat heb ik dan een lekker afgericht viertal, nouja op dat kotsen na dan, want dat flikken ze hier ook nog weleens en dan het liefst op bed. . . .
    Maar het zijn echte uitslapertjes, lekker warm onder het dekbed, vier warme kruikjes.
    Als wij er uit gaan, draaien zij zich nog even lekker om. . . .

    Je hebt het weer lekker beschreven, ik zag het helemaal voor me (proest)

  10. Jawel Marika, dat deed Eefje ook een tijdje: nog nog harder terug schreeuwen (baas boven baas hé!) tot ik een keer, terwijl ze op tafel zat, recht tegenover haar ben gaan staan en zó hard tegen haar heb geschreeuwd dat ik er een pijnlijke keel aan overhield. Maar ik was dit keer de winnares. Ze zat me met grote ogen aan te staren zo van “wat krijgen we nou?” en hield zich nadien behoorlijk koest. Af en toe lijkt ze het weer te gaan proberen maar na een corrigerende maar korte ‘terechtwijzing’ stopt ze… lucky me!
    Maar ja, Eefje is ouder dan die twee van jou en dat scheelt natuurlijk ook: minder energie om het nog eens echt te proberen. La ma zitten….

  11. Die van mij heeft er ook een handje van zelfs al ben je 5 min weggeweest heb je hier luchtallarm!!!! en smorgens dat ze de slaapkamer in wil. ind simon’s cat hahah heeft weer een mooie met de kerstboom dus mensen opgelet!!!

  12. Marika, je zou dit verhaal als storyboard kunnen gebruiken voor een filmpje. Probeer het eens uit te beelden, ook die buwaak en zo 🙂

  13. Whahahaha. O sorry Marika, ik vind het echt erg voor je. Whoehaa, hik slik. Nee, nee, niet boos worden. Ik begrijp heus wel hoe doodvermoeiend het was. Hinnik, grinnik.
    Gelukkig is het maar 1 keer per jaar kerst, toch. 😉
    Wat ben ik blij met Nickie, die doet he-le-maal niets met de kerstboom. Komt pas op bed als ik al lang en breed slaap. Blijft zoet liggen tot ik zelf opsta. Al is het half 10 in de morgen. Brave poes! 🙂

  14. Voor ons is dit bijna normaal hoor. De twee poezen slapen ook bij ons in de kamer. Een op bed, het liefst boven op mijn benen, de andere in een eigen mandje. In het begin van de slaap, springt de bedligger nog wel eens boven op die bewegende voeten in een opkomende vlaag van jachtlust. Maar ja, je wilt dieren in huis, dan moet je niet zeuren natuurlijk…..

  15. Pingback: Kersterig « Mariek op de Kiek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s