Suikerbeessie

Weer even een update van Tootsie het suikerbeessie. Het gaat best goed met hem, hij heeft een maand lang geen insuline nodig gehad maar vanaf 7 juli moest ik opnieuw gaan spuiten omdat hij weer boven de 10 mmol uitkwam met zijn glucose. Begonnen met 2x 2 eenheden (EH) per dag en inmiddels nog maar 2x 1 EH per dag. Gemiddeld zit hij met zijn bloedsuikerspiegel tussen de 5 en 7 mmol 's middags wat heel netjes is (tussen de 4 en 10 is goed).

Tootsie zit hier braaf te wachten op het bloedprikken.

Vandaag kreeg ik nieuwe insuline spuitjes binnen die ik besteld had. Honderd stuks tegelijk. Via de dierenarts kon ik alleen spuitjes krijgen met hele eenheden als maatverdeling, de nieuwe spuitjes geven ook halve eenheden aan. Dit is veel fijner omdat je zo veel nauwkeuriger kunt afmeten. De naaldjes zijn nog iets dunner en slechts 8 mm lang.

Het onderste spuitje is de nieuwe

Ook moest ik gisteren nieuwe insuline gaan halen bij de dierenkliniek, maar toen ik thuiskwam zag ik vrij grove vlokjes ronddrijven na het zwenken, dat leek me niet de bedoeling.

Op een forum voor suikerkatten las ik dat Intervet (de producent) als advies geeft dit soort flesjes niet meer te gebruiken en contact op te nemen met de dierenarts. Gelukkig kon ik het flesje omruilen voor een goed exemplaar. Ik kreeg wel de indruk dat ze dit bij de kliniek voor het eerst hoorden. Hopelijk worden de andere flesjes met vlokjes nu ook niet meer verkocht want ze had pas een schoon flesje gevonden na het openen van een nieuwe doos.
Hoeveel mensen zouden nu met foute flesjes hun kat of hond aan het spuiten zijn??

Ik ben blij dat ik zoveel goede info heb kunnen vinden op de verschillende fora voor suikerkatten. Daar zitten mensen met vele jaren ervaring. Het was vrij schokkend om ook de ervaringen van anderen te lezen hoe slecht dierenartsen in het algemeen op de hoogte zijn van diabetes bij katten. Er worden echt zoveel ernstige fouten gemaakt, vooral bij het instellen van de kat. Gelukkig heeft Tootsie niks overgehouden aan de opname in de kliniek tijdens het instellen, want ook toen zijn er fouten gemaakt.

Tootsie heeft net zijn eerste shot met zo'n nieuw spuitje gekregen. Het was wel even wennen dat kortere naaldje, je moet er namelijk voor zorgen dat je wel echt diep genoeg spuit en dat is niet altijd makkelijk te zien met die lange vacht van Toots, maar het ging goed.

Ik moest iedereen nog bedanken van hem voor het stemmen, hij denkt nu dat hij op een 8 zit (sssst…) ;-)

Advertenties

18 thoughts on “Suikerbeessie

  1. Wat laat Toots zich braaf inrollen in een handdoek, hij is het zeker gewend? Ik wist niet dat het nodig was trouwens want het bloedprikken ging toch makkelijk?

    Fijn dat je zelf test he, nu kan je meteen reageren als het nodig is. 🙂
    Wel jammer dat hij weer insuline nodig heeft.

    Goed dat je zelf zo alert bent, hoeveel katten zouden onnodig een suikercoma hebben gekregen?
    En de dierenkliniek moet alle foute flesjes terugsturen naar de fabriek! (en de mensen waarschuwen en nieuwe flesjes geven).

  2. @Willie: Het bloedprikken doe ik graag op een wat handigere hoogte zoals op het aanrecht. Op de grond is hij te snel afgeleid en gaat met zijn kop draaien en weglopen, dat schiet niet op. Hij moet natuurlijk wel even stilzitten. Zonder handdoek gaat hij met zijn kop schudden als je aan zijn oren zit, met handdoek niet vreemd genoeg. Vandaar dat ik die handdoek omdoe, hij blijft dan gewoon zo zitten en doet zelfs geen poging om weg te lopen. Soms prik ik hem ook wel eens stiekem ff snel als hij op de bank ligt te slapen.

    Ik vind het ook raar dat er zo weinig bekend is bij dierenartsen over de insuline, bijvoorbeeld over het bewaren en vervoeren. Er werd mij verteld in de kliniek dat ik de insuline in de koelkast moest bewaren, en dat het niet in de deur mocht. Er werd niks gezegd over de juiste temp van de koelkast, dat de insuline ook koel vervoerd dient te worden en dat de insuline na 6 weken minder werkzaam wordt (volgens veel mensen van het forum zelfs al na 3 weken).

    Nu stond mijn koelkast laatst een beetje te koud, hij gaf 3 graden aan en ik vroeg aan een assistente of dat niet te koud was geworden voor de insuline. Ja dat is veel te koud zei ze, dus ik dat flesje weggemikt, zie ik later in de bijsluiter die ik online vond, dat de juiste temp tussen de 2 en de 8 graden moet zijn. Flesje voor niks weggegooid.

    Het grootste gevaar bij flesjes die niet goed zijn is dat de werkzaamheid van de insuline afgenomen is. Dan lijkt het alsof je kat niet goed reageert op de insuline en dan wordt de dosis steeds verhoogd, als je daarna een nieuw flesje treft dat wel goed is, krijgt hij gelijk een overdosis omdat dit veel sterker is. Dat kan dus heel gevaarlijk zijn.

  3. Wat een gepruts van al die dierenartsen. Vaak hoor je dat je niet alles moet vertrouwen wat er op internet staat, maar hier lijkt het wel het tegenovergestelde….
    En wat blijft Tootsie inderdaad netjes zitten! Misschien is die handdoek ook een idee voor mijn kat als ik iets moet doen wat hij niet leuk vind.

  4. Handig dat dat lukt met die handdoek. 🙂

    Onderin de koelkast is het bij mij kouder dan bovenin, dat scheelt wel een paar graden.

    Vervelend dat de assistente niet goed op de hoogte is en dat terwijl suikerziekte toch veel voorkomt.
    Ik leer hier heel wat al hoop ik dat het niet nodig zal zijn. 😦

  5. Fijn dat het weer wat beter gaat met Tootsie.
    Gelukkig kan je tegenwoordig veel vinden over suikersuikte bij katten en dat is ook wel erg fijn

  6. Ach, wat blijf je braaf zitten Tootsie, schattig zo in die handdoek gerold.
    Blijkt wel dat jouw vrouwtje een prima Florence Nightingale is!!
    Het is wel reuze onhandig dat de mensen die het toch eigenlijk zouden moeten weten, er zo’n zootje van maken, hoera voor de kattenfora!!

  7. Poef wat een gedoe, ik vind best erg dat bij de dierenarts dus niet veel bekend is over insuline. Stel je voor dat wanneer er vlokjes inzitten, er bijwerkingen komen omdat het niet meer goed is…
    brr. moet ik niet aan denken,

    Succes

  8. Tja toen Madame M geprikt moest worden voor een bloedonderzoek kreeg ze een Hanenkam.
    Er werden een paar knijpers op haar kopje gezet zodat ze rustiger bleef. Maar zo te zien werkt een handdoek veel beter…

  9. Mijn bejaarde poes Eefje begint klitten in haar vacht te krijgen omdat ze zichzelf niet meer goed kan schoonmaken (te stram geworden). Wie weet er een handige manier om ze te verwijderen? Probeer zelf al kammetjes (weinig succesvol) en borstelen. Het beste lukt nog wegknippen met een veilig stomp schaartje, hoewel mevrouw dit absoluut niet leuk en doodeng vind maar voor een tondeuze behandeling bij b.v. dierenarts vrees ik een akute paniekaanval. Niet goed op haar leeftijd net als een ‘roesje’. Maar misschien weet jij Marika of iemand anders nog een andere manier?
    Ze wordt er trouwens niet mooier op maar ja wie wordt dat wel bij het stokoud worden?

  10. @Min: Knijpers op haar kopje? Eh dat klinkt meer als dierenmishandeling.

    @Liesbet: Ik denk dat wegknippen het beste is. Kaalscheren zou ook onder narcose moeten gebeuren, de kat mag niet teveel bewegen omdat je snel door de huid scheert, een katten huid is namelijk veel dunner dan een honden huid. In de hondentrimsalon waar ik ooit stage liep kregen wij wel eens katten binnen om te scheren die eerst bij de dierenarts een roesje hadden gekregen.
    Er bestaan ook klittenkammen met een soort mesjes die door de klitten snijden, maar die heb ik tot nu toe alleen voor honden gezien. Is ook best eng om mee te werken. Ik zou maar gewoon blijven knippen en borstelen.

  11. Dank je wel Marika voor je antwoord!
    Ik heb ook zo’n speciaal mesje gekocht maar al meteen gezien dat dit niet de meest prettige en vooral veilige oplossing is. Een eng ding vind ik ‘t. Dus ik ga maar door met knippen met een veilig schaartje. De plukken klitten zitten vooral midden op haar lijfje bij elkaar. Blijkbaar een plek waar ze het slechtst nu bij kan. En dan niet alles tegelijk maar een paar iedere dag. Dát kan die neuroot van mij nog wel aan. Ik moet haar wel met mijn linkerhand in haar hals vasthouden want ze heeft me al 2 keer (maar niet hard hoor) van de zenuwen gebeten. Ze kan nu in een tuinstoel liggen met een lang kussen rondom waardoor ze in een soort komma kan gaan liggen en nu plukt ze zelf ook meer. Gisteren kwam ze binnen met een grote uitgerukte klit die nog maar aan ca 1 haartje hing. Ik kreeg sterk de indruk dat ze me dit even wilde laten zien. Ik mocht toen het werk even afmaken (stelde niks voor: een klein rukje en los was de klit!)
    Zal nu dagelijk veel kammen en borstelen om proberen te voorkomen dat er veel klit komt.
    Gelukkig vindt ze borstelen (en kammen ook wel maar iets minder) heerlijk dus dat is weer mooi meegenomen bij zoiets lastigs als een (oude)kat haha….
    Ze is ook heel erg aan het verharen dus ik hoop dat ëën en ander dan weer toonbaarder wordt als er zich nieuwe (winter-)vacht vormt! Rare dieren die poezen. Als ik zag hoe ze vroeger lastige plukjes uit haar vacht rukte met haar tanden kreeg ik plaats-
    vervangende pijn maar nagenoeg zonder pijn voorzichtig knippen daar gaat ze van stuiteren. Maar ja, katten willen alles zelf in de hand houden en eerlijk gezegd ben ikzelf ook wel een beetje zo dus begrijpen doe ik het wel.

  12. @Liesbet: Vaak krijgen ze klitten in de wollige ondervacht, als je de klitten een beetje inknipt en dan voorzichtig de klitten uit elkaar pluist zodat je smallere stukjes krijgt kun je die er vaak zo uittrekken. Als je het snel genoeg doet dan voelen ze het niet. Maar alleen als het in de wol zit niet als de klitten echt vastzitten op de huid, want dat doet natuurlijk wel zeer.
    Tootsie heeft ook een keer wat klitten gehad op zijn rug, die heb ik ook steeds ingeknipt en daarna met een borstel eruit geborsteld of snel eruit getrokken bij smalle stukjes. Hij houdt ook erg van borstelen maar niet aan klitten verwijderen, daar reageerde hij nogal kleinzerig op.

  13. Dit ga ik eens uitproberen. Gelukkig is het meest inmiddels weg. Ik denk dat ze zelf ook jouw methode gebruikte toen ze nog lenig genoeg was om er bij te komen. Ik zag haar dan n.l. heel lang wroeten op een bepaalde plek en dan
    een plotselinge felle ruk waarbij dan inderdaad niet een hele klit maar een smal plukje haar in haar bek zat wat vervolgens uitgespuugd werd (mocht ik van haar opruimen haha…)
    Ik denk dat katten vooral kleinzerig zijn uit angst. Die van mij is een modelneuroot in álles! Ze heeft een onduidelijke start in haar leven gehad. Is jong om onbekende redenen in een asyl terechtgekomen. Haar leeftijd werd op ca. 1 jaar geschat toen ze uit het asyl kwam. Misschien was ze een wegloopstertje en zitten er wat oude trauma’s in dat koppie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s