De afdaling

Sneeuw en ijs is al dat ik zie. Met een duizelingwekkende vaart suis ik naar beneden, ik ontwijk bomen, lantaarnpalen, muren…. Het gaat goed ik ga winnen! Met die gedachte in mijn hoofd word ik direct onzeker en sta ineens te wiebelen op mijn snowboard. Het moet lukken… Ik heb ze allemaal achter me gelaten… toch? Ik schamp langs een muur en kan nog maar net mijn evenwicht bewaren.. oeps daar ging ik bijna! Concentratie!!

De ene schans na de andere trotseer ik, steeds harder ga ik en voel de adrenaline stromen. Hoeveel bochten komen er nog? Waar was die finish ook alweer? Ik hoor de stemmen van mijn tegenstanders achter me, ze schreeuwen, ze komen dichterbij.

Nog sneller moet ik gaan, bij iedere schans maak ik enorme sprongen, het lijkt wel of ik vlieg. Komt er ooit een eind aan deze afdaling? De omgeving flitst langs mij heen, door de snelheid schat ik de bocht verkeerd in. Ik ga niet links, niet rechts maar rechtdoor én omhoog. Aaaaaaaahhh… ik neem op mijn weg een hek mee, maar dat remt mij nauwelijks af. Dan word ik gelanceerd hoog over boomtoppen heen en zie mijn tegenstanders als stipjes onder mij voortbewegen. Lang kan ik niet van dit uitzicht genieten want met een rotvaart val ik naar beneden, ik surf nu op lucht in plaats van sneeuw. Mijn landing viel erg mee, ik nam maar 3 lantaarnpalen en een tegenstander mee in mijn val en toen zat ik alweer op de goede baan.

Opnieuw laat ik de anderen achter me, als in een trance leg ik het krankzinnige laatste stuk af. Al mijn spieren gespannen, ik voel kramp opkomen in mijn benen. Door moet ik, daarginds zie ik de finish! Nog maar een klein stukkie, ik zie de gouden plak al voor me, ik ruik de overwinning! Maar dan zie ik ineens iets heel anders, ik zie blauwe lucht en mijn snowboard dat voorbij stuitert. Wat is dit? NEEE….!!!

Vlak voor de finish word ik keihard onderuit gehaald door iemand die wraak wilde (goh wie zou dat nou zijn). Ik gooi er wat krachttermen tegenaan en krabbel weer op om de laatste paar meters tergend langzaam af te leggen. Vierde word ik… net niet genoeg om door te mogen.

RÁÁÁÁÁÁHHH….. wat een pokkespel!

Je maakt wat mee op een Playstation 2.

14 gedachten over “De afdaling

  1. Woeaaah … je laat ons wel in spanning! Ik heb met mijn adem ingehouden zitten lezen en snapte al niet dat je al die capriolen zonder kleeurscheuren had overleefd, maar in de virtuele wereld kan alles! 🙂

  2. Wha,ha,ha, ik dacht al net zoiets als MoniqueSamui. 😉 Wat heb je dat beeldend verteld, petje af hoor.

  3. Whaaaaahhhhh…ik wist het, ik wist het….en ja hoor…..Maar jou kennende ga je door tot je nummer 1 bent. Eerlijk zeggen.

  4. @Monique: Ik sta er ook steeds versteld van dat ik na zo’n doodsmak gewoon weer opsta.
    @PeterS: Nou dat denk ik niet, ik heb nu al overal spierpijn.
    @Truus: Zag je het voor je hahaha.
    @Margriet: Kramp in mijn vingers niet eigenlijk, maar wel in mijn benen en nek. Je bent dan zo geconcentreerd bezig dat echt al je spieren strak staan, en dat is in mijn geval niet zo gunstig, die ontspannen niet zo makkelijk. Dan loop ik echt ff kreupel.
    @Liesbeth: Gelukkig was het geen droom, dan zou ik doodmoe wakker worden hihihi.
    @Plato: Nou niet ten koste van alles hoor, ik was ook blij met zilver of brons. Ik moest eerst m’n koppijn laten zakken voor de revanche.
    @Lisette: Ik eigenlijk ook, dus dit spel zal wel erg makkelijk zijn ofzo. De meeste actiegames speel ik in standje “panic mode”, over het algemeen geen idee wat ik aan het doen ben dus.

  5. Gaaaaf! Wij wachten in spanning op Mario Kart voor de Wii, 11 april. Yes!! En Guitar Hero 3 is veruit favoriet hier! @ Haha, Mr. Stitch is nu al zo’n 1150/1200 gram hoor, het is natuurlijk wel een Maine Coon. Maar je ziet het aan zijn bouw en grote kop: het is een forse! Als we hem krijgen (over 3 a 4 weken) zal hij zo’n 1500 gram minimaal moeten zijn. Ik ben heel benieuwd! Fijn weekend!

  6. @Miriam: Ah dat wordt lachen dus, Mario Kart en dan ook nog op de Wii. En Guitar Hero? Hahaha heb het net opgezocht en de ‘controller’ is echt een gitaar model, wat grappig.
    Mr. Stitch is een flinke jongen dus, dat wordt meer formaat Tootsie denk ik.
    Duurt het nog 3 of 4 weken?? Oef da’s lang nog.
    @Olijf: Geen idee, in je hoofd word je er in ieder geval wel erg moe van.
    @Remco: Ik dat spel ben ik net een kat, erg veel levens dus geen ziekenhuis nodig.
    En ehh nee ik ben nog nooit zonder vallen beneden aangekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s