Superopa

Vandaag ging ik naar de stad om kerstcadeautjes in te slaan en ik besloot met de fiets te gaan. Al snel merkte ik dat er meer mensen op dat idee waren gekomen, alleen gingen zij massaal met de auto.

Ik moest ergens voorsorteren om linksaf te kunnen slaan maar kreeg geen kans met de aanhoudende rij auto’s die van 2 kanten kwamen. Ik stopte aan de rechterkant van de weg en keek achterom hoe lang die rij nog was, hmm erg lang… en het zag er niet naar uit dat ze mij er tussendoor zouden laten, want het tempo zat er flink in.

Een oudere man van een jaar of 80 wandelde over de stoep mijn kant op en zag mij hopeloos naar de rij auto’s kijken. "kun je er niet door?" vroeg de man, "nee" zei ik "er is geen doorkomen aan". De man keek ook eens naar de lange rij auto’s. "Wacht maar effe" zei hij en voordat ik iets terug kon zeggen zie ik hem met gestrekte armen tussen de auto’s springen. Als een volleerd verkeersbrigadier hield hij al het verkeer staande zodat ik eindelijk aan de andere kant kon komen. Wat een held!

Ik bedankte hem hartelijk voor zijn heldendaad en vervolgde mijn weg terwijl de tranen over mijn wangen rolden van het lachen, mijn dag kon niet meer stuk.

5 gedachten over “Superopa

  1. Wat is dat leuk, Marika. Wat een geweldige oude man. Kon je nog wel recht rijden daarna of ging het in een lichte slingergang?

  2. Hahaha kan me voorstellen dat je zo moest lachen; zoiets verwacht je toch ook helemaal niet. Meestal moeten we hunnie veilig naar de overkant loodsen, of ze daar nou heen willen of niet hahaha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s