Ahoy

Afgelopen vrijdag ging ik naar Ahoy waar de jaarlijkse internationale Poppen- en berenbeurs plaatsvond. Aangezien ik geen auto heb ben ik aangewezen op het openbaar vervoer, dat betekent met de bus, trein, metro en benenwagen proberen Ahoy te bereiken met redelijk zware rugzak vanwege de camera (en overlevingspakket). Toch nog zo’n 3 uur heen en 3 uur terug alles bij elkaar.

De trein van Den Bosch naar Utrecht zat behoorlijk vol, ik sjouwde van coupé naar coupé achter een hele rij mensen aan die ook nog een plaatsje zochten. Vlak voor mij liep, nou ja liep… strompelde een vrouw met een gigantische reet achterwerk, echt waar zoiets had ik nog nooit gezien, een nijlpaard was er niks bij. Ze stond stil vlakbij een lege stoel, een van de weinige vrije plaatsen. Die gaat daar niet inpassen dacht ik verheugd, die stoel is voor mij! En inderdaad ze liep verder en ik dook de stoel in om de rij mensen achter mij voor te zijn. Ik vraag me nog steeds af waar ze uiteindelijk is gaan zitten. De reis verliep voorspoedig, in Utrecht overgestapt richting Rotterdam centraal en ook daar wist ik een plaatsje te bemachtigen.

Ik word altijd een beetje depressief als ik Rotterdam aan zie komen vanuit de trein. Hoe verder die richting op hoe grijzer alles wordt, groen maakt plaats voor beton, bomen voor gebouwen en nog meer gebouwen. Toen ik eindelijk in Rotterdam Centraal uit de trein stapte en me een ongeluk zocht naar de uitgang, alles bleek afgesloten wegens verbouwingen, viel mij vooral de stank op. Die werd tien keer sterker toen ik de trappen afdaalde richting de rest van wat nog over was van het station, alsof het al jaren als toilet gebruikt werd… en waarschijnlijk was dat ook zo… blèèèrg.

Natuurlijk kwam ik helemaal aan de andere kant van de metro het station binnen en moest ik dus een heel eind lopen. Negen minuten lopen stond er op mijn printje van de online reisplanner, er stond niet bij hoe hard je dan moest lopen. Was het 9 minuten normaal wandelen, snelwandelen of perronsprinten? Aangezien ik ook nog eerst een toilet moest opzoeken zou het sowieso perronsprinten worden voor mij.

De stationshal hield ineens op en ik stond weer buiten tussen allerlei tijdelijke bordjes richting van alles en nog wat, waaronder gelukkig ook de metro. Nu ben ik als Bosschenaar niet zo gewend aan een metro want dat hebben wij hier niet, en de eerste hindernis waren de poortjes. Voer hier uw OV chipkaart in…. ehh wè veur un ding?? Ik heb alleen een strippenkaart. Waren mijn 9 minuten al om dacht ik terwijl ik koortsachtig nadacht waar ik ergens naar binnen kon. Toen zag ik toch nog een poortje waar je een strippenkaart kon afstempelen. Ineens ging het poortje open, heeejj kijk nou helemaal vanzelf… oh moet ik snel doorlopen? Snel liep ik dus weer door en zag de metro al staan, ik rende naar binnen en was erg blij hem nog gehaald te hebben. Later bleek dat ze om de 2 minuten rijden, ahum… ik ben gewend aan wachttijden van minstens een kwartier. Had ik wel iets rustiger kunnen lopen.

Ik kende het eigenlijk helemaal niet meer terug sinds de laatste keer, alweer 4 jaar geleden. De uitgang vinden bleek al moeilijk voor mij. Ik zag overal poortjes en door een glazen wand heen zag ik winkels… kan ik daar doorheen, zijn dat schuifdeuren? Ik zal toch niet door die poortjes heen moeten? Ik besloot het maar even te vragen aan iemand, ja zei ze en dan rechtdoor naar Ahoy. In het voorbijgaan zie ik nog net ‘Laat pas zien’ staan en dacht welke pas?? Heb ik niet hoor dus ik liep verder… "wiewiewiewiewiew" hoorde ik. Goh wat zou er gebeurd zijn dacht ik terwijl ik rondkeek wie er in overtreding was, ik hoorde duidelijk een alarm. Waarom keken ze nou naar mij? Hmm… het zal wel en ik liep (heel) snel verder.

pop Claudine Roelens

Verder ging het allemaal prima en bereikte ik rond 13:00 Ahoy zonder kleerscheuren. Ik ben lid van het Fairy Fantasy forum, een club met enthousiaste poppenmaaksters in het fantasie genre. Een groot aantal mensen van dit forum stond er met een stand, er was een straat gevormd met versierde bogen aan het begin en het eind zodat je echt kon zien dat alle stands in die straat bij elkaar hoorden.

Ik kende dus ook iedereen die daar stond en het was erg leuk om ze te ontmoeten en de nieuwste creaties te bewonderen. Veel foto’s gemaakt (die je hier kunt zien) met de camera aan de nekband, dit ging best goed maar na 4 uur ging het toch wel erg zeer doen. Tegen 17:00 uur de camera in de rugzak opgeborgen en was het tijd om aan de terugweg te beginnen. Ik had al 4 uur lang gelopen en begon nu onderhand te zwalken van vermoeidheid en de pijn in mijn voeten. Ach ja straks uitrusten in de trein dacht ik toen nog.

Eerst met de metro terug naar het station, weer via die stomme poortjes naar de uitgang… "wiewiewiewiewiew" ging het weer. Oh shit dat ben ik zelf drong het nu tot me door en ik zette er stevig de pas in zonder om te kijken. Als jullie binnenkort mijn kop bij Opsporing Verzocht zien dan kennen jullie me niet hè?

De trein stond er al dus iedereen was al binnen en dan bedoel ik ook iedereen, want zoveel mensen in één trein heb ik nog nooit gezien. Er liepen nog wat arme zielen langs de trein of ze nog ergens naar binnen konden, waaronder ik. Alle zitplaatsen waren bezet en de ruimte daartussen zoals de gangpaden en tussen de treincoupés in, stond vol met mensen. Ik vroeg of ik er toch nog bij mocht en het ging net, helemaal op elkaar gepakt bij de deur met alleen een stang om je aan vast te houden. Gelukkig heb ik geen last van claustrofobie. Er was zo weinig ruimte dat ik mijn rugzak niet eens kwijt kon op de grond dus moest ik hem op mijn rug houden terwijl hij steeds zwaarder aanvoelde. Al snel liep de temperatuur op en snakten we naar verse lucht. Daar betaal je dan 23 euro voor. Het leek wel een veetransport, hoewel… die hebben misschien nog wel meer ruimte.

De verse lucht kwam pas in Gouda, want het was een intercity. In Gouda wilde er een jongen instappen die bij het zien van deze ingeblikte mensenmassa heel snel weer verder liep. De trein leek erg hard te rijden en schudde regelmatig heen en weer, het begon nu op een geklutste mensenmassa te lijken. Met veel moeite probeerde iedereen zich schrap te zetten. Een vrouw voor me die haar jas weer aan wilde trekken, vloog na de zoveelste hobbel in de rails mij recht in de armen, waardoor ik weer tegen iemand achter mij opbotste etc… leuk domino effect. Het leek wel of de machinist het er om deed, even op het goede moment wachten en hop daar gaan gingen ze weer. In gedachten zag ik een soort Freddy Krueger als machinist… krankzinnig lachend. De deuren tussen 2 treinstellen begonnen ineens vanzelf open en dicht te gaan, aan de overkant zag ik nog meer ingeblikte mensen, we zwaaiden naar elkaar want gedeelde smart is halve smart. Gelukkig gingen de buitendeuren niet vanzelf open en dicht want dan waren we met het hele zooitje zo naar buiten gerold.

In Utrecht vielen we haast over elkaar heen de trein uit naar lucht happend. Heerlijk die frisse lucht ineens! De trein naar Den Bosch had 5 minuten vertraging waardoor ik nu geen 10 minuten maar een kwartier moest wachten. Eigenlijk kon ik niet meer zolang staan maar ik zag nergens zitplaatsen op het perron. Ik had overal pijn en het werd alsmaar erger. En honger want ik had sinds die ochtend niet veel meer gegeten, wat voelde ik me ellendig. Het perron werd steeds voller…. nog zo’n overvolle trein zou ik echt niet meer trekken. Toen de trein eindelijk arriveerde wist ik gelukkig een plaats te bemachtigen, achteruit rijden is dan ook ineens helemaal niet erg meer zolang ik maar zitten kon.

In Den Bosch kwam er vrij snel een bus en een kwartier later kon ik eindelijk mijn huis binnenstrompelen. Nog nooit zo blij geweest om weer thuis te komen. Wat een reis…

23 gedachten over “Ahoy

  1. maar je had toch een overlevingskit bij je 😉
    na het lezen van je verhaalsnap ik gelijk weer waarom ik het OV links (of rechts) laat liggen. maar je hebt het overleeft en mocht je ooit gezocht worden dan ken ik je niet 😉

  2. Wat een herkenning in dit verhaal.:-) Ik moet namelijk ook met het openbaar vervoer.Heb ook dat gedoe met die poortjes in rotjeknor meegemaakt, een keer ook het allarm gehoort nadat ik me nog net door een sluitend poortje had gewurmt (was geen poortje waar je kon afstempelen en ik heb alleen een strippenkaart. Verder ben ik een ker maar achter iemand aangesprint voor het poortje dichtging. Tja je moet toch wat he.
    Wat de trein betreft had ik geluk,(ik moet naar Utrecht) het was redelijk rustig en ik kon dus ziten. Op de heen weg trof ik een mevrouw die ook naar ahoy ging.Op de terug weg was het iets drukker maar ik kon gelukkig nog wel zitten. maar goed ook want van dat rondlopen (Hoe mooi alles ook is) wordt je toch behoorlijk moe.
    Wat de mevrouw met haar dikke achterste betreft (hihi) volgens mij ben ik haar man tegengekomen.Er zat nameljk een mannelijke versie in een bankje schuin tegenover mij gepropt (hij had alle twee de plaatsen nodig en dat was nog erg krap.)
    Ik voelde me erin ieder geval erg slank bij ha ha
    Maar jij hebt het net als ik weer overleefd.
    Ik moest na ahoy ook nog naar een concert mijn vriend helpen met fotograveren. was gisteren en ook vandaag nog wel dus best wel erg moe (en door reuma ook wel wat pijn en stijfheid)

  3. jeetje, leuk he een dagje weg. ik maak dat gepropt in een trein, bijna elke schooldag mee. dan zit ik meestaal nog net, maar dat is dan meschien ook 2 keer in de week van de 5.
    (leuk jo naar sgool.)

  4. Goh, Ahoy, daar ben ik lang niet geweest zeg.
    Als klein kind daar naar Jeugdland en later toen ik al in Brabant woonde naar een optreden van Gloria Estefan.
    Ook nog een keer vrienden van Amstel live.
    Ik moet er snel weer eens naar toe voor iets leuks.
    Maar wat een ellende zeg, dat OV, ben toch wel blij met mijn otootje.

  5. Daarom ga ik dus zelden met het OV als ik het vermijden kan…hier in mijn dorp rijden trouwens alleen maar bussen om het kwartier..als ik een dagje naar een vriendin in HIA ga maak ik met t OV een wereldreis van meer dan 3 uur.. bus,trein, trein, trein en taxi..want nog 3 kwartier in de bus maakt t meer dan 4 uur reizen.. en met de auto is het nog geen uur.. ik voel met je mee.. bekaf word je ervan..
    knuffff

  6. Wat een verhaal, Marika. Zo’n lange en drukke reis. Die dikke reet van die vrouw vond ik wel een hoogtepunt van je verhaal. Hahahah…
    Op deze manier heb ik 33 jaar gereisd naar mijn werk. Op het eind 2 x 1.5 uur per dag. Kwestie van wennen dus. Ik raad je aan…doe het gewoon eens 2x per week…en op den duur wil je niet anders meer.
    Heel lang maar ook heel leuk stuk.

  7. Whaahaa zondag ging ik, provinciaaltje, naar Amsterdam. Alleen. Ik had afgesproken op een station maar degene die me op zou komen halen kon er wegens werkzaamheden niet komen met de auto. Of ik dus met de metro een halte verder kon reizen? Ik dus een strippenkaart gekocht en stoer naar het perron. Geen nood want dat kende ik immers van Den Haag als ik naar Scheveningen wilde? Maar in de metro zocht ik me rot naar die afstempeldingen. Nergens te vinden. Oeioei heb ik zo maar zwartgereisd. Kom ik de trap af bij dat station zie ik allemaal poortjes. O jee en nou? Gelukkig stond er eentje open, daar ben ik snel doorheen gelopen ghehehe. Pfff echt weer iets voor mij hoor, kleine muis in de grote wereld 😛
    Wat die dikke reet betreft, was in deze trein ook. Die meid heb ik wel vaker gezien hier in de stad. Ik had zoiets van oh neee ga aub ergens anders zitten. Ze moest zich tussen de stoelen in het gangpad voorttrekken. Brrrrr
    Gaaf verhaal Marika. Hoeveel foto’s heb je nou uiteindelijk geknipt????

  8. Tjonge, jonge, wat een wereldreis heb je achter de rug. Ik word er al moe van als ik dit lees. Wel leuk dat je allemaal bekende poppenmaaksters tegen kwam. Ben je inmiddels weer een beetje bijgekomen.
    Groetjes Sjoukje

  9. @Remco: Ja maar ik kon er niet bij, dat overlevingspakket zat achterin mijn rugzak die ik niet af kon doen in die trein… boohoohoo!
    @Hilde: Het poortje geschikt voor strippenkaart zat helemaal rechts hahaha. Nou zo te zien gaan ze een goed gevulde uitzending krijgen bij Opsporing Verzocht, ik had in ieder geval nog betaald LOL.
    @Elisa: Is jouw school zo ver weg dat je met de trein moet? Hè gets… moet er niet aan denken dat iedere dag te moeten meemaken.
    @Lisette: Ik ben er vroeger ook wel eens geweest voor een concert maar de laatste jaren kom ik er alleen als ik naar de poppenbeurs ga. Maar ja dat wordt dus ook steeds minder vaak, vanwege het fijne reizen met het OV.
    @J.E. Mulder: Nou inderdaad, valt weer mee dan hè?
    @angel: Dat is een heel verschil ja als het met de auto zoveel korter is. Buiten de spits is het nog wel te doen met het OV reizen, maar in de spits…aiaiai.
    @Plato: Dat went nooit Plato hahaha, ik kan gewoon niet zo lang staan/lopen/reizen omdat ik last heb van weke delen reuma.
    @Emmelinda: Hahaha nog zo’n held, stelletje zwartrijders hier tsk tsk…
    Liep die dikke reet ook met krukken? Deze wel namelijk, kun je nagaan als je zelfs krukken nodig hebt om die reet omhoog te houden…. Ooh wat zeg ik nu weer, het arme mens was misschien gewoon wat ongelukkig gebouwd.
    Ik had meer dan 200 foto’s gemaakt, er staan er 191 op Photobucket, zie linkje in de log.
    @Sjoukje: Ja het gaat wel weer, nog wel erg moe en mijn schouder overbelast maar ach 4 jaar geleden hield ik er 4 dagen migraine aan over, dus dan valt het mee.

  10. Oei, dat is minder…maar dan is het wel knap dat je die hele reis gedaan hebt. Tjonge, nu snap ik het pas goed.

  11. @Plato: Ik heb de code even aangepast, nu zie je hem wel. Als je zo’n smiley wilt gebruiken en je klikt er op dan zie je de code staan in een nieuw schermpje, dit moet je volledig kopieren en in het berichtje plakken, dan gaat het wel goed.

  12. Tja, je moet er wat voor over hebben, zo’n dagje uit.
    Wat een gedoe, dat openbaar vervoer!!!
    Als ik al eens met de trein ga (lang leve de eigen auto!), dan heb ik ook altijd wat. Kudde koeien op de rails, springer voor (onder) de trein, bovenleiding kapot, spoorbrug kapot gevaren, enzovoort, enzovoort. Een rit duurt zo áltijd véééél langer dan gepland.
    Nee, doe mij de auto maar….

  13. Ja, die OV Chipknip is me wat. Ik moet er binnenkort ook aan geloven denk ik, want dan kun je met een strippenkaart de metro niet meer in.

  14. Marika, die link naar de foto’s werkt niet helemaal goed volgens mij. Ik krijg geen foto’s te zien in elk geval! Jammer 😦

  15. @Ria: Er was onderhoud aan de site van Photobucket zag ik, dan is het even niet bereikbaar, inmiddels is ‘ie weer in de lucht!

  16. Ik had al een en ander van je reisavontuur op het Forum gelezen, maar dit complete reisverhaal is schokkend. Ik kan me voorstellen dat je zo niet meer naar Ahoy wilt afreizen.
    Toch was het voor mij bijzonder leuk je daar te ontmoeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s