Creatures of the Night

Dinsdagavond dacht ik iets te laat aan de vuilcontainer die nog aan de straat gezet moest worden. Het liep al tegen half 12 en dan is het echt aardedonker in de achtertuin.

Mijn container staat dus in de achtertuin, helemaal achteraan. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel om in het donker over het tuinpad te moeten lopen, het tuinpad met de naaktslakken waar ik ooit een close encounter mee had en waar ik al eerder over schreef. Dat liet echt een verpletterende indruk achter… zal ik maar zeggen.

Sindsdien ga ik ’s avonds niet meer zonder zaklamp de tuin in. Probleempje, de enige werkende zaklamp lag in de schuur, ik moest me daarom maar zien te redden met de zaklamp waarvan de batterijen al jaren bijna op waren. Ik deed even een schietgebedje dat hij me nu niet in de steek zou laten en scheen voor me uit de tuin in. Een zwak licht bescheen de tegels. Zo zwak dat ik helemaal met de zaklamp tot vlak boven de grond, half bukkend, de tuin in moest.

Schuifelend van tegel naar tegel ging ik door slakkenland. Halverwege het tuinpad ging mijn lamp uit. Shitterdeshit… zei ik en gaf de zaklamp een mep terwijl het zweet me overal uitbrak. Het werd er niet echt beter op. Zal ik dan maar gewoon op goed geluk doorlopen dacht ik, terwijl ik het ding nog een keer een mep gaf. Hoe groot zou de kans zijn dat er net eentje voor mijn voeten ligt? Ineens kwam er toch weer wat licht in de duisternis en midden in het zwakke schijnsel zag ik een vette naaktslak liggen op het pad, waar ik net mijn voet neer wilde zetten. Oeps…

Zonder slakken te pletten wist ik het eind van de tuin te bereiken. Daar aan de linkerkant stond de container, de greep zat helaas aan de andere kant. Ik moest me langs de container wringen door een halve meter onkruid heen, om bij de achterzijde te komen. Daar aangekomen werd het weer zwart voor de ogen, mijn lamp was uitgegaan. Nee hรจ niet nu?! Het leek wel een scene uit een slechte horrorfilm en je weet dat er dan iets gaat gebeuren. Het was zo donker dat ik de container niet eens meer zag staan. Ik rammelde de lamp nog eens goed door elkaar en ja er was weer een beetje licht. Snel greep ik naar het handvat van de container en zag net op tijd iets oplichten. Iets groots, harigs, met veel poten.

Natuurlijk, dacht ik, terwijl ik de gigantische spin bekeek die een enorm web had gesponnen aan het handvat, dat kan er ook nog wel bij. Ik graaide een stok van de grond, haalde even diep adem en gaf de spin een zwieper. De spin zwiepte weer net zo hard terug. Na 4 pogingen zag ik hem niet meer. Huiverend gooide ik de stok de duisternis in, want in mijn verwrongen geest zag ik een spin voor me die via die stok steeds sneller op mijn hand af kwam rennen, met een wraakzuchtige blik in al zijn ogen…

Ik gaf de container een duw, wist hem de bocht om te krijgen en de poort uit. Op een holletje sleurde ik hem langs de zijkant van het huis naar de voorzijde, het gekriebel bij mijn hand probeerde ik te negeren. De volgende keer ga ik echt alleen bij daglicht!

Terwijl ik naar de voordeur liep, sprong er iets voor mijn voeten waardoor ik zelf nog iets hoger sprong. Wat nu weer?!? Een heel klein kikkertje hupte langs mij heen. Nog eventjes kon ik hem van dichtbij bewonderen tot hij verdween in de jungle van de buurvrouw. Dat maakte mijn griezelige avondwandeling toch weer een beetje goed. Nee daar ben ik dan weer niet bang van, gek hรจ?

11 gedachten over “Creatures of the Night

  1. hmmm volgens mij wordt het gewoon tijd dat je een paar lampen gaat ophangen met een bewegingsensor ingebouwd ๐Ÿ˜‰
    maar je hebt alles wel weer overleefd en das het belangrijkste ๐Ÿ™‚

  2. Ook voor een kikker zou ik ook een meter in de lucht springen. Als ik jou was zal ik de container met daglicht buiten zetten.
    Groetjes Sjoukje

  3. En als je alle lichten in huis aan doet, heb je dan niet ook wat licht in je tuin? Doe ik altijd.
    Ik heb trouwens tegenwoordig naaktslakken in de keuken. Dat moet niet maar ze flikken het. Ach, dan pak ik ze even op met een stukje tissue en leg ze keurig in de tuin terug. Maar hoe ze nou in de keuken komen…?
    Marika je hebt er een leuk horrorverhaal van gemaakt. Ik zie je helemaal gaan door die donkere tuin. Maar ik had niet gedacht dat jij nog onkruid zou hebben. Die foto’s gaven zo’n perfecte tuin te zien.

  4. @Remco: Ik had lampen rondom het waterornament maar die doen het niet meer. Het wordt denk ik wel tijd voor nieuwe verlichting. :-/
    @Esther: Ja dat zeker, steeds weer een verrassing wat voor monsters je tegenkomt. :o)
    @Sjoukje: Het was maar een heel kleintje hoor, kan ook een padje geweest zijn. Het scheelt dat het aan de voorkant heel goed verlicht is. Als je iets in het half donker ziet springen dan schrik je toch iets erger denk ik.
    @PeterS: Het enige wat nog ontbreekt is het ritueel slachten van een zielig beest. ๐Ÿ˜‰
    @Elisa: Ik alleen als er spinnen in de buurt zitten. ๐Ÿ˜‰
    @Plato: Nee dat helpt niet echt, dat straalt niet erg ver, zeker niet tot achteraan.
    Naaktslakken in de keuken? Ojee mijn maag draait al bij het idee, en ze dan met een tissue op moeten pakken. Maar het zijn vast niet die grote exemplaren die hier buiten glibberen zoals deze jongen? Meer dan een duimdikte doorsnee… brrr.

    Onkruid heb ik zeker wel! Hoe verder naar achteren in de tuin hoe meer onkruid hihihi. Die foto’s maak ik natuurlijk pas nadat ik de tuin gedaan heb… ahum. :o)

  5. ik dan ook hoor, maar ik ben nu minder bang voor spinnen, vanwege mijn vakantie werk.
    daar kom ik ze altijd tegen met lely’s snijden enz.

  6. Het wordt tijd voor goede tuinverlichting.
    Ik heb trouwens de ideale zaklamp gevonden, ligt bij mij in de meterkast ‘voor-het-geval-dat’. Een zaklamp die je oplaad door een aantal keer te schudden. Daarna heb je een paar uur licht van een LED-lampje.
    Zo te lezen ook wel wat voor jou. Dacht dat ik ‘m bij een bouwmarkt had gekocht.
    Gelukkig heb ik dan weer geen angst voor slakken…..

  7. Ik heb van die oranje bruine….soms komen ze met zijn vieren, pa, ma en twee kleintjes….ze klimmen bij de koelkast op. Gelukkig gaat dat langzaam. Dan pak ik ze beet en met een beetje peper en zout smaken ze prima hoor. Je houdt er alleen wel een glibberig smaakje van in de mond en dat is er met een kop hete thee niet zo maar uit te spoelen.
    Zal ik hier eens een logje aan wijden? ๐Ÿ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s