Einde hobbelfiets

Mijn inmiddels 10 jaar oude fiets was al langere tijd een hobbelfiets, deze ellende begon na het vernieuwen van de binnenband van het voorwiel. Het opnieuw opleggen van de voorband leverde nog steeds geen hobbelloze wegligging op. Ik dacht dan hobbel ik maar over de weg, kan mij het schelen. Om niet ook nog een hobbel in de achterband te krijgen, liet ik na de zoveelste lekke band er een anti-lekband opleggen bij de fietsenmaker. Ik moet zeggen dat het toch net leek alsof hij daarna nog harder hobbelde, ging het eerst van floep floep floep, nu ging het van kedeng kedeng kedeng woohoo.

Alles went maar de laatste tijd leek het erger te worden. Mijn fiets heeft best veel te verduren, de gekste dingen worden ermee vervoerd, met afgeladen boodschappentassen aan het stuur en in de fietstassen, en zo nu en dan zware ladingen vooruit trekken met de fietskar. Het was hem dan ook wel aan te zien dat hij het niet makkelijk heeft gehad in zijn fietsenleven. Nu er ook nog een aantal spaken waren gebroken en de anti-lekband toch lek bleek te kunnen, ben ik donderdag schoorvoetend naar de fietsenmaker gegaan om het vonnis aan te horen… “hij is de reparatie van minstens 170 euro niet meer waard”.

De fiets heeft 10 jaar geleden 300 gulden gekost, dan ga je natuurlijk niet zo’n dure reparatie uit laten voeren, voor 30 euro extra heb je een nieuwe fiets. Behalve bij die fietsenzaak, daar zag ik prijzen voor tweedehands fietsen van rond de 200 en 300 euro. “Maar dat is een echte Gazelle” zei de fietsenmaker, “die gaat zeker 30 jaar mee”. Pfff dan kan hij al 10 keer gejat zijn dacht ik. Ook al zou ik me zo’n fiets kunnen veroorloven dan nog zou ik het niet willen, ik zou hem nergens neer durven zetten. De fietsenmaker probeerde het nog eens, hij tikte tegen mijn roestige spatbord aan en zei “kijk dat gebeurt niet bij een Gazelle spatbord”. “Als ik een Gazelle spatbord in de Maas gooi en ik haal hem er over 50 jaar weer uit dan is hij nog steeds niet verroest” vervolgde hij terwijl hij minachtend naar mijn fiets keek. Hij kon me echter niet overtuigen om honderden euro’s neer te tellen voor zo’n blijkbaar onverwoestbare fiets, ik bedankte hem voor het vonnis en een beetje treurig ging ik weer weg met m’n ‘minderwaardige’ fiets aan de hand.

Bij een fietsenzaak in de stad stond een nieuwe fiets in de aanbieding voor 199 euro, had mijn vader gezien in een folder. Die gingen we dezelfde middag nog van dichtbij bekijken. Zag er prima uit, zwart met grijs, voelde toch wel degelijk, met 3 versnellingen en handremmen. Na een proefritje dat ik overleefde, besloot ik dat dit hem maar moest worden. Alleen de stand van het zadel moest ietsje aangepast worden. De fietsenmaker die ons hielp was een oude man, hij liep krom en was niet vooruit te branden. Beetje van het type “ouwe semelaar”. Hij liep niet maar schuifelde de winkel door en probeerde met bevende handen de fiets af te stellen, even wist hij niet meer wat links en rechts was bij het aandraaien van een moer. Maar uiteindelijk lukte het hem toch nog, applaus!

Na het uitzoeken van een nieuwe dubbele fietstas en een nieuw kettingslot, want ook die waren inmiddels zo’n 10 jaar oud (en versleten), kon ik naar de kassa. Ik zag de oude man richting mijn nieuwe fiets schuifelen om de tassen erop te leggen. Dat kon ik niet meer aanzien, ik zei dat hoeft niet hoor, doen wij zelf wel straks! Ik wilde namelijk toch wel graag voor het donker thuis zijn. Het afrekenen ging ook niet helemaal vlekkeloos, de jongere fietsenmaker achter de toonbank bleek ook wat wazig en niet al te vlug, waarschijnlijk zijn ze familie van elkaar.

Het fietste nog wat onwennig naar huis, ik hoorde niks meer rammelen en voelde geen hobbels meer in de weg, wow wat een verschil! Heel wat anders dan ‘s morgens toen ik nog even met de oude fiets naar intratuin was gegaan, onderweg 2 keer mijn band op moest pompen en bij het laatste stuk mijn fiets zo hard begon te rammelen dat de spaken me bijna om de oren vlogen. Nee dan was deze nieuwe fiets wel even een verademing.

Thuis aangekomen viel me ineens op dat de nieuwe fiets kunststof spatborden heeft. Hmm misschien nog even teruggaan naar die Gazelle liefhebber…“kijk meneer de fietsenmakert, deze spatborden kan ik in de Maas gooien en zijn na 100 jaar nog steeds niet verroest!” 😛

14 gedachten over “Einde hobbelfiets

  1. Ik heb ,nu 2 jaar geleden,een fiets gekocht voor 149 euro en de fiets rijdt prima.Je kunt er dus jaren plezier van hebben.

  2. wat een leuk verhaal, ik kom hier nog wel vaker denk ik zo maar eens. grinnik eigenlijk moest je het gewoon eens doen naar die gazellenman terug gaan whahaha ik zie zijn gezicht al voor me.

  3. @Richard: Dat is leuk om te horen! 😉
    @J.E. Mulder: Zo is dat, die van mij is ook 10 jaar meegegaan zonder echt veel mankementen, hooguit een keer een lekke band.
    @esther: Gezellig als je vaker langskomt! Ja even langsgaan bij die man om mijn fiets te showen, ben bang dat hij er de humor niet van in ziet. :o)

  4. Hee Marika, dat is een lekker karretje. En niet duur zeg. Het verhaal was kostelijk. Als je zo doorgaat zijn de fans straks niet meer aan te slepen hier 🙂
    Mooi tuintje….keurig onderhouden. Zou je hier eens moeten kijken. Tis droevig van het onkruid. Ik ga morgen meteen aan de gang.

  5. Als ik had geweten waar naar toe had ik je een bloemetje gestuurd (of een zwaar verzilverde, niet te tillen overwinningsbeker). Maar nu moet het maar zo… hopelijk werkt de gratis reclame.

  6. @Plato: Ik zou eigenlijk wel vaker willen schrijven maar de inspiratie wil nog wel eens ontbreken, ik moet zeggen dat jouw weblog wel heel inspirerend werkt. 🙂
    Gratis reclame is ook mooi toch, ik vond het gewoon al leuk dat ik de eerste was met het goede antwoord. Snap niet waar die brainwave ineens vandaan kwam whahaha.
    @Remco: Dank je wel! Ik moet er alleen nog de andere standaard op zetten, heb ik het ooit nog over gehad in een log. Daar was ik erg blij mee met die extra lange standaard, fiets en fietskar bleven eindelijk overeind bij het inladen. Een echte Gazelle standaard trouwens *proest*

  7. Mooi fietsje. Is hopelijk wat robuuster dan de man die hem verkocht.
    En Gazelle of niet, ik zou maar niets in de Maas gooien. Slecht voor het milieu, weet je wel 🙂

  8. Die ziet er mooi uit! Je kan beter een ‘onbekend’ merk hebben dan een bekende want anders ben je je dure fiets inderdaad zo kwijt.
    Ik ben ook al een tijdje op zoek naar fietstassen, maar ik kan nergens leuke vinden. 😦

  9. whahahahahahahahahaha lol heerlijk geschreven meis..hihi die spatborden haha
    hier staat de gazelle fabriek… maar ik heb er geen…. ik heb mijn mavofiets nog.
    al 3x gejat maar raak ‘m maar niet kwijt lol 😉

  10. Lekker zo’n nieuwe fiets!!!
    Ik heb hier het ‘huismerk’ van de fietsenmaker in de schuur staan, niet te duur en doe er al heel lang mee. (of zou dat komen omdat ik vrijwel nooit fiets….)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s