Second Life

Voor wie aan één leven niet genoeg heeft of voor wie eigenlijk geen leven heeft, is er nu een oplossing, Second Life! Een virtuele wereld waar al je dromen waarheid worden. Althans als je de hype mag geloven.

Second Life is een grote 3-D omgeving waar je doorheen kunt lopen en met andere mensen kunt chatten. Ook kun je van alles en nog wat bouwen zoals huizen, landschappen, flora en fauna, je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt het daar maken. De bezoekers/inwoners van Second Life creëren de omgeving en maken het zo steeds groter en uitgebreider. Het lijkt op een game maar is het eigenlijk niet. Hoe langer je het speelt hoe meer het echt op een tweede leven begint te lijken. Het is zelfs mogelijk een virtuele relatie aan te gaan, je kunt zelfs trouwen! En dat is niet vrijblijvend want trouwen kost geld en scheiden ook. The Matrix lijkt met de dag dichterbij te komen.

Echt nieuw is het niet. Meer dan 10 jaar geleden liep ik al rond in een virtuele wereld die Active Worlds heet, daar heb ik ooit een (lelijk) huis gebouwd met zwembad in de tuin. Met echte foto’s aan de muren en een virtuele tv waarmee je echte zenders kon ontvangen. Het was zijn tijd echt ver vooruit. Ik heb daar mensen ontmoet waar ik nu nog steeds contact mee heb. Een paar maanden geleden ging ik er nog eens kijken, hoewel het grafisch erg verbeterd is waren er helaas weinig bezoekers meer te bekennen. Wel jammer want ik heb er mooie herinneringen aan. Steeds als ik nu Moonlight Sonata hoor van Beethoven, doet me dat weer terugdenken aan die avond jaren geleden, toen ik door de tuin van een bevriende Italiaan wandelde in Active Worlds en daar deze muziek voor het eerst hoorde.

Een paar maanden geleden hoorde ik voor het eerst van Second Life, maar pas afgelopen week ben ik er een kijkje gaan nemen. Al snel bleek dat het veel uitgebreider is dan Active Worlds, de avatars zijn mooier, de animaties veel beter en de interactie met de omgeving is een stuk groter. Het lijkt wel wat op The Sims 2 maar dan met volledige controle over alles.


Even een duik nemen, er was toch niemand thuis.

Second Life heeft zijn eigen valuta, de Linden dollar (L$). Er is van alles te koop, van kleding, nieuw uiterlijk, kapsels tot complete huizen en stukken grond. Je kunt er een winkeltje beginnen en je zelfgemaakte spullen verkopen, je kunt namelijk ook heel veel zelf maken en ontwerpen (kleding bijvoorbeeld). Zo kun je dan aan geld komen om weer aan iets anders te besteden. En voila, een virtuele economie is geboren. Nog gekker wordt het als blijkt dat je met echt geld Linden dollars kunt kopen. Je koopt dus namaak geld om virtuele huizen, kleding e.d. te kopen wat eigenlijk niet echt bestaat, ehh hmm…? Gelukkig hoeft het niet per se geld te kosten, er is ook veel gratis te krijgen.


Ik kan vliegen yeahhh

De mogelijkheden om je avatar aan te passen zijn oneindig, je bent vaak al een uur bezig om jezelf toonbaar te maken, voordat je de wijde virtuele wereld kunt gaan verkennen. Dat alleen was al erg leuk moet ik zeggen, alsof je een aankleedpoppetje hebt die je helemaal mag stylen. Maar dat viel nog niet mee, na lang zwoegen als een wannabe plastisch chirurg, bekeek ik mijn creatie nog eens kritisch. Ze leek wat onecht met iets te ver opengesperde ogen en een raar mondje…ze deed me aan iemand denken, ineens zag ik het, ze leek op Marijke Helwegen! Kijk dat krijg je nou van doe-het-zelf verbouwingen.

Ik had weinig zin om nog langer te verbouwen dus stapte ik als Marijke met ‘borstjes vooruit, lipjes getuit’ de wijde wereld in. Het viel mij op dat er vooral erg mooie mensen rondliepen, terwijl er toch ook zoveel leuke opties waren voor het maken van gedrochtjes. Na een tijdje verdwalen door de Second Life landen besloot ik om 2 avatars te maken. Ik trok me terug in een verlaten landschap met mooie bloesembomen en begon weer te sleutelen. Ik creëerde een normale avatar en eentje ‘iets’ meer excentriek. Al snel besloot ik te veranderen in mijn gedrochtje en stapte een drukke nachtclub binnen. Ik had de grootste lol vooral op de dansvloer, maar niemand durfde me aan te spreken, gek hè? Wel grappig om te zien wat uiterlijk doet zelfs in die wereld. Voor mijn verdere verkenningstochten ging ik toch maar als normaal persoon door het leven en nam de gedaante weer aan van mijn 1e avatar.


Mijn alter ego…

In den beginne is alles moeilijk en dat geldt ook voor dit tweede leven. In het echte leven ben ik snel de weg kwijt, maar daar is het nog een graadje erger. Vaak heb ik geen idee waar ik ben en loop (of vlieg) ik maar wat rond te dolen. Zo liep ik onlangs bijna een seksclub binnen, er stond een naakte vrouw buiten waardoor ik al argwaan kreeg. Hoewel dat ook niet alles zegt want ik sta ook wel eens per ongeluk ineens in mijn blote kont. Ja dat kan je zomaar gebeuren in je tweede leven als je je kleding aan het fatsoeneren bent, een verkeerde klik en je ergste nachtmerrie komt uit. Denk je slim te zijn door eerst even een onbewoond gedeelte op te zoeken voordat je gaat restylen, ben je net half ontkleed crasht jouw wereld en word je automatisch naar een andere wereld geteleporteerd. Sta je daar ineens in je blote kont midden op een plein met heel veel toeschouwers. Het zal je gebeuren zeg. Maar ik dwaal af…


Aaarrgg bad hairday

Een blik op de reclameborden maakte duidelijk dat die mevrouw niet per ongeluk aan het naaktlopen was en deed mij direct van richting veranderen. Oei wegwezen hier… Ik stapte stevig door en het werd mistig, ik liep nog wat verder en ineens zag ik grafzerken opdoemen. Ook dat nog…een kerkhof. Zo’n oud spookachtig kerkhof zoals je wel kent uit griezelfilms, met oude scheve zerken, enge geluiden, een graftombe en veel spinnewebben. Ik ging in kleermakerszit gezellig op een graf zitten en besloot mijn map maar eens te raadplegen. Laat ik eens een Nederlandse wereld zoeken en mezelf daarheen teleporteren dacht ik, voordat er zombies uit de grond komen. Ik zag Amsterdam op de map staan en besloot daar eens een kijkje te nemen. Met een dubbelklik werd ik geteleporteerd.


Op de dansvloer in een Nederlandse club, rechts op een kerkhof.

Ik dacht even een foto te gaan maken van de grachten. Later las ik dat die ‘Amsterdam wereld’ alleen bestaat uit de Amsterdamse wallen, en die zijn ook in dit virtuele leven berucht. Ik stond dus ineens tussen de schaarsgeklede hoeren en escort girls. Al snel kwam er een enge vent op me af die dacht dat ik aan het tippelen was. ‘I’m a French lover, you are pretty’ zei hij tegen me. Ik staarde verbijsterd terug maar dat zag je niet aan mijn avatar. Ik had hem graag op z’n neus willen slaan en willen roepen ‘hallooo ik ben een computermenneke hoor, bits en bytes you know…losert, tsss get a life’ … Maar ja op de neus slaan kon ik niet vinden in het actie menu, jammer. Eigenlijk had ik ineens moeten veranderen in mijn alter ego, en dan een foto maken van een French lover die gillend wegrent, hè wat een gemiste kans.


Amsterdam, links de ‘French lover’

Ik dacht gewoon dat Amsterdam nagebouwd was in die wereld, tja wist ik veel, leek me leuk om een stukje Nederland tegen te komen, maar dit stukje hoefde niet van mij. Hoe triest moet je trouwens zijn om in een virtuele wereld een hoer te willen zijn? (zal wel veel L$ opleveren denk ik *hehehe*). Dus ehh beam me up Scotty…en weg was ik weer.

Inmiddels begin ik mijn weg al wat beter te vinden in Second Life, als je geen rare dingen tegen wilt komen dan moet je gewoon in de PG gebieden blijven, de andere gebieden hebben een Mature label. Op deze site vond ik een top 20 van interessante locaties, daar ga ik zeker nog eens rondneuzen.

Vandaag nieuwe kleding gekocht van geld wat ik zelf bij elkaar heb gedanst, maar liefst 4 L$! Goh was dat in het echt maar zo goedkoop Er is hele mooie kleding te krijgen maar dat is wel prijziger, ik zag een mooie jurk hangen voor 50 L$, hmm nog even sparen dus. Maar ik heb voorlopig genoeg, ik heb zelfs vleugels gevonden in allerlei modellen, van batwings tot elfenvleugels.


Weer een nieuwe outfit en… *schrik* KingKong!

Second Life is erg leuk en verslavend en nog gratis ook. De werelden zijn vaak erg mooi gemaakt, afhankelijk van de ontwerper natuurlijk. Voor Second Life heb je een redelijk snelle pc nodig en een videokaart die geschikt is voor 3D games, uiteraard is een snelle internetverbinding ook noodzakelijk. De software is gratis te downloaden op de Second Life website.

Vandaag moest ik weer werken in het echte leven maar eigenlijk wilde ik liever in de virtuele blijven, kijk daar heb je het al….oei als dat maar goed gaat…

Klik op de foto’s voor een uitvergroting.

16 gedachten over “Second Life

  1. @J.E. Mulder: Ooit is het misschien niet meer van echt te onderscheiden. 😉 Virtual reality is ook een manier om mensen te ontmoeten als er geen mogelijkheid is om ze in real life te ontmoeten, bijvoorbeeld vanwege de afstand. Dan is dit wel een stuk leuker dan een chatbox. 🙂

  2. Hahahaha aan het scrollen van de log te merken ben je ongelooflijk enthousiast :D. Het was een paar keer op tv te zien en heb ik vol verbazing zitten kijken. Ook ik heb lang geleden ergens zoiets “gespeeld” maar hoe die nou psies heette???
    Ik ga het de kids nog niet laten zien. Liggen die doosjes van de Sims straks weer op de grote hoop 😉

  3. @Emmelinda: hahaha en ik heb nog zoveel leuke foto’s die ik nog niet geplaatst heb! ;o) Was nog een hoop werk zeg pfff al die foto’s in 2 formaten uploaden en dan die html code handmatig intikken voor die uitvergroting. Maar ja het staat er nu. 😉
    Second Life is voor 18 jaar en ouder, voor de kids is er Teen Second Life, voor 13 t/m 17 jaar, daar is het wat veiliger hehehe.

  4. Het enige dat me tegenhoudt is de vrees dat het inderdaad verslavend is. En die tijd heb ik niet.
    Dus blijf vooral van dit soort verhaaltjes schrijven, dan hou ik wat vrije tijd over en blijf ik toch op de hoogte 🙂

  5. Hoi Je had op een van mijn second Life stukjes op mijn weblog gereageerd. Je kunt inderdaad huizen bouwen in Second Life, ookal heb je nog geen grond. Er zijn stukken land zgn sandboxes genoemd waar je kunt bouwen. Wat je daar bouwt wordt na verloop van tijd (meestal 24 uur geloof ik) wel weer weggehaald om weer ruimte te creeeren voor nieuwe bouwers.
    Je kunt je bouwsels gewoon in je inventory opslaan en als je later weer tijd hebt om verder te bouwen het daar weer uithalen.
    (Of als je ineens wel grond hebt geritselt ergens.) Of als je het huis aan iemand wilt verkopen die wel grond heeft bijvoorbeeld.
    Groetjes Marion. (Malisa Venera op SL)

  6. Ja ik ga hier verslaafd aan worden…
    Vraagje: ik heb mijn uiterlijk aangepast, maar ik loop nog steeds rond met een paars hoofd…
    Hoe kan ik dat aanpassen?

  7. Aha, en ondertussen kan ik gaan zitten wachten op de eerste virtuele trauma’s en suicide pogingen of mensen die (zoals nu al gebeurt) de werkelijkheid en de virtual world door elkaar halen? Hmmm…..

  8. @PeterS: Heb jij jezelf zo slecht in de hand dan? 😛 Ik zie je daar al rondlopen met Tuk hahaha. Maar ja ze zal wel geen snelle pc met internetverbinding hebben vrees ik? 😉 Die van mij kan het maar net aan (1,6 GHz processor met GeForce4).
    @Mickey S. Jaaa leuk! Straks een invasie van webloggers in SL. :o) Mijn SL naam is Marika DeSantis (de achternaam moet je kiezen uit een lijst, mag je niet zelf verzinnen).
    @Marion: Bedankt voor de tips, ik heb vanmiddag even wat geprobeerd, nou dat valt nog niet mee zeg. Ik heb een bol gemaakt en er een texture opgeplakt. En daarna vlug weer verwijderd want het was er nogal druk, volgens mij stond ik in de weg. 😉
    @Olijfje: Leuk dat je het ook geinstalleerd hebt! Hoe krijg je het voor elkaar om een paars hoofd te krijgen *hehehe*. Ff denken hoor… je kunt bij Appearances de huidkleur instellen, staat daar niet ergens ‘skin’ bij? Wat is je SL naam? Kijken of ik je dan kan vinden. :o)
    @Sjoukje: Ik heb eigenlijk alleen nog maar rondgelopen en gevlogen hier en daar, nog nauwelijks mensen gesproken. En degenen die ik sprak spraken geen Engels *lol*, gaat lekker zo.
    @100%Mike: Ik las laatst ergens dat een man een ‘gezondheidszorg gebied’ wil bouwen. Een plaats waar de avatars over hun echte problemen in real life kunnen praten. Het wordt steeds enger… 😉

  9. Ik ga hier ook maar niet aan beginnen…..was inderdaad ook uren en uren bezig met het spelen van Sims of andere spellen.
    Vrees dat ik inderdaad snel verslaafd zou zijn.
    Maar vind het wel leuk om er zo’n enthousiast verhaal over te lezen, inclusief de mooie plaatjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s