Na vele pogingen lukte het vanavond om het ‘project’ weer te openen zodat ik het snel op kon slaan als een videobestand, ik was er eigenlijk nog niet helemaal mee klaar, maar ja we doen het er maar mee.

Door de extreme nachtvorst van de laatste tijd, valt het niet mee om de waterfontein stromend te houden. Iedere dag sta ik weer ijs eruit te bikken om te voorkomen dat de schalen dichtvriezen. Een paar emmers lauw water helpt eigenlijk nog beter kwam ik gisteren achter, gaat toch iets sneller dan op deze manier zoals hieronder (in het echt duurde het 10 minuten).

Bibi kijkt met grote ogen naar de vlokjes vanuit haar huisje en is vast blij dat ze droog zit.

Het waterreservoir onder de waterschalen heb ik met het oog op de komende vorst vanmiddag nog eens goed bijgevuld, zodat de pomp niet zo snel kan bevriezen. Inmiddels heb ik ook weer een net over de schalen gespannen, zo kunnen de vogeltjes wel drinken maar niet badderen. Scheelt weer een paar diepvriesvogeltjes in de tuin.

Tootsie zit te dromen van grote bergen sneeuw, want dit dunne laagje is natuurlijk niks voor een echte sneeuwkat als Toots.

Ook maar gelijk de vogelvoederhuisjes bijgevuld. De vogelzaadsilo’s zaten nog vrij vol maar de vogeltjes keken er niet meer naar om. Van dichterbij bekeken snapte ik wel waarom. De hogere temperaturen van laatst hadden iets in gang gezet.

Het onderste gedeelte was tot leven gekomen, precies waar de gaten zitten. Dat vonden de vogeltjes blijkbaar toch minder smakelijk.

Het onderste stuk was niet alleen aan het ontkiemen maar ook aan het rotten. Terwijl ik met een mes de kleffe massa probeerde los te steken, kwam er een stank vrij dat leek op een combinatie van kuilvoer en zwitserse (stink)strooikaas. Kokhalzend hing ik boven de vuilnisbak waarin ik de derrie probeerde te dumpen.

Gelukkig kan zo’n silo helemaal uit elkaar worden gehaald, zelfs de buis kan in twee helften dus kon ik het goed schoon- en droogmaken voor de nieuwe voorraad vogelvoer. Voorlopig gelukkig weinig kans op ontkiemen met die aankomende vrieskou. Nu maar hopen dat de vogeltjes hun weg terug weten te vinden naar de schone stankvrije voersilo’s.

De lobelia die buiten op mijn butlertray voor het raam staat, bloeit nog steeds.

De hazelaar heeft zichzelf versierd met katjes.

De witte klokjesbloem staat gedeeltelijk in bloei.

De paarse doet ook gezellig mee…

Maar de anjer was toch wel de grootste verrassing!

Net nu het gaat vriezen… ach wat zonde. Ik denk dat ik haar dan maar in een vaasje ga zetten.

Eind november had ik al gezien dat haar buik ietsje boller was, ik dacht dat er misschien een ei dwarszat omdat ze gestopt was met eieren leggen, maar een paar weken later kwam er toch weer een ei en bleef ze om de paar weken een ei leggen. Dus dat was het niet, ik heb alle vogelziektes doorgenomen op internet maar kon niks vinden wat overeenkwam. Ze leek ook helemaal niet ziek verder, dus ik dacht ik zal wel weer overbezorgd zijn en spoken zien. Maar blijkbaar was er toch iets niet in de haak en was het zaterdag ineens foute boel, ik snap niet dat het zo snel kon gaan.

Gelukkig heeft het niet te lang geduurd, ze ging gewoon steeds meer slapen, het was op het laatst dan ook geen doodsstrijd, ze is heel rustig heengegaan. Het doet me wel meer dan ik had verwacht, de laatste tijd was ik veel met haar bezig, elke dag mocht ze even in de huiskamer rondvliegen als de katten buiten waren. Ik kon merken dat ze minder agressief werd en ik haar steeds beter kon benaderen in de kooi.

Pino was altijd erg aanwezig met haar vrolijke gefluit, en nu na twee jaar is het ineens akelig stil in huis. Ik mis haar nu al. Ze is maar 4 jaar oud geworden. Zometeen ga ik haar begraven in de achtertuin.

In januari…
…leed ik aan slaapgebrek, speelden de katten in de sneeuw en was Tijd te laat.

In februari…
…leek het voorjaar in de tuin, werd er iemand boos en plukte hij een roos…

In maart…
…zag ik de verwoesting in Japan en fleurde mijn tuin weer helemaal op.

In april…
…stond de magnolia weer mooi in bloei en mocht Tootsie op de (röntgen)foto.

In mei…
…werden er meesjes gespot, hielden de katten hen goed in de gaten en kon Tootsie haast niet meer lopen vanwege neuropathie.

In juni…
…lag Tootsie te genieten, trokken zijn voorpootjes weer recht door B12 tabletjes en las ik me in over Lantus insuline.

In juli…
…stond het bloemenmuurtje er mooi bij, ontdekte Tootsie een nieuwe schuilplaats en kreeg ik ineens een konijnenvilla.

In augustus…
…kwam het buitenhuisje toch nog binnen en ging web-log.nl in een paar dagen migreren naar een wordpress omgeving.

In september…
…bleek de migratie toch wel erg lang te duren en moest ik wel verhuizen, vond Bibi haar buitenhuisje geweldig en werd Kaatje nog redelijk groot.

In oktober…
…bezocht ik een muizenstad, werd er een zak in elkaar geschopt en werd ik creatief met lamellen.

In november…
…werd het vogelzwembad druk bezocht, werd Tootsie weer helemaal blij door de Lantus en leek hij volledig hersteld van zijn neuropathie.

In december…
…bracht Snieklaas mooie herinneringen, bleef Pino de slopert toch bij mij, kwam er kerst in huis en werd mijn weblog op de valreep toch weer compleet.

Bedankt allemaal voor het blijven bezoeken, zelfs na de verhuizing, van mijn weblog en alle leuke reacties die ik weer mocht ontvangen.

Een fijne jaarwisseling allemaal!!