Het vervolg op Ben je boos? Waar ik de work in progress foto’s liet zien. Gisterenavond heb ik hem verder afgewerkt en een hoop foto’s gemaakt van alle kanten.
Hij is gemaakt van Prosculpt (polymeerklei), de rozen van Fimo soft. Het geheel is 15 cm hoog, het hoofd met hoed is 6 cm. Beschilderd met Genesis heat set paint en acrylverf.
Ben je boos?
Pluk een roos!
Zet hem op je hoed,
dan ben je morgen weer goed.
Wie kent het niet dit oude kinderversje.
Omdat er weinig inzendingen waren voor de jaarlijkse forumexpo van een poppenmaakstersforum waar ik lid van ben, heb ik op het laatst toch nog meegedaan, want ik vond het zo sneu voor degene die het heeft georganiseerd.
Het thema was dit jaar: bekende liedjes/versjes. Ik had niet zoveel met het thema maar kreeg toch nog een ideetje en koos het bovenstaand versje. Ik schoof ”Tijd” even aan de kant en ging twee weken geleden aan de slag.
Laatst liet ik in een reactie al doorschemeren dat ik weer aan iets nieuws werk, nou aangezien ik de deadline toch niet haal kan ik nu wel wat laten zien. Ik wilde namelijk iets maken voor een wedstrijd, het thema was dit jaar ‘Tijd’. Het hele jaar de tijd gehad maar ik dacht er pas in de laatste weken aan. Ik was ook niet van plan mee te doen maar ik kreeg ineens een ideetje en dacht misschien red ik het nog.
Ik wilde het thema ‘tijd’ vertalen naar een buste met een gezicht dat aan 1 kant jong is en de andere kant sterk verouderd, schoonheid is vergankelijk, de tijd tikt door…etc.. je snapt hem wel.
Het ging eigenlijk best goed en ook vrij snel voor mijn doen (pas 2 weken bezig). Maar de deadline van 1 februari halen ging echt niet meer lukken en aangezien ik het niet af wil raffelen neem ik gewoon de tijd ervoor om het af te maken, dan doe ik maar niet mee. Het is in ieder geval eens iets heel anders dan ik normaal maak.
Het is nog lang niet klaar, maar hier zijn alvast wat ‘work in progress’ foto’s en een filmpje.
Het is hier al een tijdje stil om allerlei redenen, ben een beetje een logpauze ingerold geloof ik.
In ieder geval is het naambordje al een paar weken klaar, het duurde even om redelijke foto’s te maken. Er zijn nog wat details bijgeschilderd in het gezicht en op het plankje, zoek de verschillen met de foto’s in het vorige logje.
Dit naambordje komt ook weer in het Italiaanse magazine als een soort tutorial. Ik moet dus heel wat foto’s uitzoeken en een beschrijving maken in het Engels, gelukkig hoeft het niet in het Italiaans. ;o)
In mei vorig jaar begon ik aan een naambordje, na de laatste update van 19 mei 2009 heb ik er weinig meer aan gedaan tot afgelopen week. Hier volgt dus weer een update.
Het leek me toch handiger als het hoofd en de armen aan een stuk bovenlijf zouden zitten dus de boel aan elkaar geboetseerd.
Klaar om afgebakken te worden, het hoofd en de armen waren al gebakken maar dit kan zonder problemen vaker gebakken worden.
Om het armpje precies in de goede positie te houden heb ik een stukje touw gebruikt. Helaas bleek dit niet gewerkt te hebben want hij kwam uit de oven met zijn vinger zowat in zijn neusgat.
Er zat niks anders op dan de arm te breken en opnieuw te zetten, met vloeibare Fimo in de breuk en nieuwe livingdoll klei er omheen, daarna met de heatgun gefixeerd, zodat ik het armpje met 1 hand vast kon blijven houden.
Lees verder
In 2007 was het Marika goes America toen mijn trollenkoning in een Amerikaans blad werd gepubliceerd, en nu gaat Marika op de Italiaanse toer. Een paar maanden geleden werd ik benaderd door een redactrice van “Het Toverstokje” oftewel La Bacchetta Magica. Zij geven o.a. de magazines Bambole (poppen) en Miniature uit.
De redactrice wilde graag mijn ‘paneeltje met gezichtjes’ publiceren in het miniaturen magazine, inclusief het lesje dat op mijn website staat over het zelf maken van ogen. Ze wil zelfs nog een item aan mijn poppen wijden in het andere blad en ik heb haar alvast wat foto’s gemaild. Wel apart hoor ik maak bijna niks nieuws meer en toch word ik nog steeds benaderd door dit soort bladen. Het blijft leuk! ;-)
Vanmorgen lag tot mijn verrassing het Italiaanse magazine al in de bus. Het ziet er erg mooi uit allemaal, maar ik heb natuurlijk geen idee wat er staat want tja het is Italiaans… De tekst op de eerste pagina heb ik door Google laten vertalen, wat vrij hilarisch werd dus heb ik nog wat zitten puzzelen met de tekst totdat het wat begrijpelijker werd.
Het naambordje moet nog maar even wachten, misschien kan ik daar tussendoor nog iets aan doen, ik ben gisteren met iets nieuws begonnen. Het ziet er nog niet uit natuurlijk maar het begin is gemaakt. Ik gebruik voor dit hoofd ProSculpt (polymeerklei) en glazen oogjes van 10 mm doorsnee. 
Het vervolg op het vorige logje, hij is alweer ietsje gevorderd. Het gaat sneller dan boeddha zullen we maar zeggen.
Hij heeft hangoortjes gekregen en een soort blaadjes op het hoofd.
Hieronder is het hoofd gebakken en probeer ik het nog zachte armpje in de juiste houding te zetten.
De arm fixeer ik op deze foto met een heatgun in de goede houding, de klei was zo zacht dat ik bang was dat het anders in de oven in zou zakken. Het vingertje staat nog niet helemaal goed voor de mond maar dit kan ik nog corrigeren bij het plaatsen van het hoofd, alles zit natuurlijk nog los.
Ik denk dat ik op de plaats waar het hoofd komt en de armen, het hout iets dieper uitfrees met een dremel en de onderdelen vastzet met apoxie sculpt. Maar dat duurt nog wel even…
Gisteren ben ik begonnen aan een naambordje, sinds de renovatie van mijn huis heb ik geen naamplaatje meer bij de deur, het plaatje was breder dan het nieuwe kozijn en inmiddels weet ik niet eens meer waar het gebleven is. Na meer dan twee jaar wordt het toch wel tijd voor een nieuwe en ik had zin om er zelf een te maken.
Het bordje is 18 x 13 cm. Het moet straks lijken alsof er een manneke met hoofd en armen uit het bordje komt, die met 1 hand naar mijn naam wijst en met de andere hand een “sssst” gebaar maakt. Aan de onderkant van het lijstje (onder de naam) komt hij ook nog met zijn voeten door de lijst. De klei die ik gebruik is Sculpey Livingdoll een polymeerklei.
Het kleibeestje dat ik vorige week maakte heb ik vanmiddag beschilderd. Je kent hem bijna niet terug!
