Het is weer feest want vandaag wordt mijn vader 76 jaar oud.
Hiep hiep hoera!
Van harte gefeliciteerd en tot vanmiddag!


Het is weer feest want vandaag wordt mijn vader 76 jaar oud.
Hiep hiep hoera!
Van harte gefeliciteerd en tot vanmiddag!


Wat gaat het toch snel, het jaar 2011 is alweer bijna voorbij. Het wordt dus weer tijd om eens terug te blikken op blogjaar 2011, wat kwam er zoal voorbij dit jaar?
In januari…
…leed ik aan slaapgebrek, speelden de katten in de sneeuw en was Tijd te laat.
In februari…
…leek het voorjaar in de tuin, werd er iemand boos en plukte hij een roos…
In maart…
…zag ik de verwoesting in Japan en fleurde mijn tuin weer helemaal op.
In april…
…stond de magnolia weer mooi in bloei en mocht Tootsie op de (röntgen)foto.
In mei…
…werden er meesjes gespot, hielden de katten hen goed in de gaten en kon Tootsie haast niet meer lopen vanwege neuropathie.
In juni…
…lag Tootsie te genieten, trokken zijn voorpootjes weer recht door B12 tabletjes en las ik me in over Lantus insuline.
In juli…
…stond het bloemenmuurtje er mooi bij, ontdekte Tootsie een nieuwe schuilplaats en kreeg ik ineens een konijnenvilla.
In augustus…
…kwam het buitenhuisje toch nog binnen en ging web-log.nl in een paar dagen migreren naar een wordpress omgeving.
In september…
…bleek de migratie toch wel erg lang te duren en moest ik wel verhuizen, vond Bibi haar buitenhuisje geweldig en werd Kaatje nog redelijk groot.
In oktober…
…bezocht ik een muizenstad, werd er een zak in elkaar geschopt en werd ik creatief met lamellen.
In november…
…werd het vogelzwembad druk bezocht, werd Tootsie weer helemaal blij door de Lantus en leek hij volledig hersteld van zijn neuropathie.
In december…
…bracht Snieklaas mooie herinneringen, bleef Pino de slopert toch bij mij, kwam er kerst in huis en werd mijn weblog op de valreep toch weer compleet.
Bedankt allemaal voor het blijven bezoeken, zelfs na de verhuizing, van mijn weblog en alle leuke reacties die ik weer mocht ontvangen.
Een fijne jaarwisseling allemaal!!

Vorig jaar was ik er vrij snel bij, ik sleurde de kerstboom al de huiskamer binnen toen Sinterklaas nog maar net zijn hielen gelicht had. Maar daar had ik achteraf wel wat spijt van gehad, vanwege behoorlijk wat slaapgebrek.
Nu dus ietsje later de boom gezet en hopelijk gedragen de katten zich dit jaar beter. De standaard heb ik nu mooi weg kunnen werken in een rieten kerstboom huls. Dit staat toch wel veel mooier, ik ergerde me altijd rot aan die lelijke standaard en alle kabels in het zicht.
![]()
De laatste tijd staat het Sinterklaasfeest steeds vaker ter discussie, vanwege de dubieuze rol van ‘zwarte Piet’. Ik vind het een beetje jammer. Het Sinterklaasfeest hoort gewoon bij Nederland en er is in de loop der jaren al veel veranderd aan de rol van Piet. Er is geen kind dat zwarte Piet als een ‘slaaf’ van Sint ziet toch? De Pieten zijn gewoon onmisbare vrolijke helpers van de Sint. Het gaat om de kinderen, die zien geen problemen, waarom dit feest voor hen verpesten. Als ze later wat ouder zijn kun je altijd nog het verhaal achter de traditie wat beter uitleggen.
Zwarte Piet is gelukkig ook met de tijd meegegaan. In mijn jeugd (begin jaren zeventig) was het toch wel iemand waar je een beetje bang voor was, met een roe in de hand en een jute zak waar je in gestopt kon worden als je niet lief was geweest. Ik weet wel dat ik als kind echt niet nadacht over de afkomst van zwarte Piet, hij was gewoon zwart door roet van de schoorstenen. Voor mij waren de Pieten een soort magische wezens, ze waren acrobatisch, snel en konden goed klimmen en over daken lopen. Ik keek dan altijd vol verwachting en een beetje angstig naar de daken of ik er een kon betrappen. Nooit gelukt trouwens, ook niet door heel lang wakker te blijven om mijn schoenen in de gaten te houden. Dat was ook iets magisch… je zag ze nooit maar ze waren toch geweest!
Pepernoten die uit het plafond kwamen was nog zo’n wereldwonder. Samen met de buurjongen onder zijn tafel Sinterklaasliedjes aan het zingen, en al vrij snel kwam het strooigoed uit de lucht vallen. Het bekende roffelende geluid tegen het plafond en over het tafelblad. Eenmaal bijgekomen van de schrik gingen we achter Piet aan die niet ver weg kon zijn, we zagen een open raam en toen wisten wij het… ooooh dus zo is Zwarte Piet naar binnen gekomen! Snel stoven wij de trap af naar beneden om dit in geuren en kleuren aan de ouders te vertellen, die waarschijnlijk nog nahijgend in een stoel hingen bij te komen. Ook bij ons thuis kwam dit wereldwonder regelmatig voor, je moest er wel hard voor zingen maar dan kwam er ook wat naar beneden hoor, zelfs de dure bordjes aan de muur (met dank aan buurvrouw Piet).
Op school was het ook altijd gezellig tijdens het Sinterklaasfeest in de aula, Sinterklaas op gympen was best hip voor die tijd. Alle kinderen werden nerveus als Sinterklaas door het grote boek bladerde, waren we wel lief genoeg geweest voor een cadeautje? Mijn vader hielp vaak met klusjes op school, zoals met stencilen, want toen hadden we nog geen kopieermachine hè. Omdat mijn vader zo goed kon stencilen wilde Sinterklaas hem meenemen naar Spanje, want zo iemand konden ze daar goed gebruiken en zwarte Piet begon hem al in een jute zak te stoppen. De kinderen moesten roepen of ze het daar mee eens waren en die riepen gelukkig voor mijn vader allemaal heel hard nee. Ik riep het hardst nee terwijl ik bijna een jeugdtrauma ontwikkelde , ik zag mijn vader al afgevoerd worden in de zak naar Spanje. Als kind geloof je dat hè en Spanje was minstens helemaal aan de andere kant van de wereld, ik dacht die zie ik nooit meer terug.
Met pakjesavond had ik vaak buikpijn van de zenuwen, zouden we Piet of Sinterklaas zien, zou er aan de deur geklopt worden… hard geklopt zacht geklopt? Wat zouden we krijgen? De spanning was voor mij vaak niet te harden. Later toen ik ouder was en ik wist waar Sinterklaas zijn pakjes haalde, werd pakjesavond een stuk relaxter en nog leuker met zelfgemaakte surprises en gedichtjes. Met veel plezier kijk ik terug op die tijd, dat had ik niet willen missen, zelfs niet het beetje enge van het hele gebeuren, ook dat hoorde erbij en maakte het alleen maar extra leuk en spannend.
Voor iedereen die het gaat vieren vanavond, fijne pakjesavond!
De kerstboom is gisteren weer opgeruimd, eindelijk weer eens normaal slapen. Ik kon de katten natuurlijk niet alleen laten met de kerstboom ’s nachts, waardoor ik hen de afgelopen 3 weken steeds mee naar boven moest nemen. Dat betekent altijd na de feestdagen een chronisch slaapgebrek, ik heb echt 8 uur slaap per nacht nodig, de katten duidelijk niet.
Voordat je eindelijk slaapt lig je al onhandig met twee katten op het voeteneind, een daarvan gaat graag over je benen hangen zodat je constant tegen spierkramp aanzit, de ander ziet je voeten als de leukste prooi ooit, dus ook die kun je maar beter stilhouden. Het grootste deel van de nacht houden zij zich rustig, althans dat neem ik aan want dan slaap ik hè? Maar dan begint het….
Zo dat hebben we ook weer achter de rug… De jaarwisseling is hier vrij rustig verlopen. Al waren er wat vervelende jongens rond half elf ‘s avonds vuurwerk in mijn achtertuin en die van mijn buurman aan het gooien. Keiharde knallen vlakbij het raam, vuurwerk nog brandend in mijn bamboe e.d. erg fijn… maar niet heus.
Ze gooiden ook vuurwerk expres vlak naast de volière van mijn buurman… echt ik had ze wel ik weet niet wat kunnen doen. Ze zagen er zelf weinig van omdat ze het over de schutting gooiden, dus het was echt alleen om te judassen. Maar ja ga er maar eens op af, heb je nog kans dat je een rotje naar je hoofd gegooid krijgt ook.
Ik hield ze in de gaten boven door het slaapkamerraam en had net mijn moeder aan de telefoon, kort daarna zag ik wegrennen, misschien gedacht dat ik de politie aan het bellen was?
Tijdens de jaarwisseling was het erg mistig dus heb ik weinig gezien van vuurpijlen, alleen wat groen en rood geflits ergens ver boven de mist. Daarom ook niet gefilmd zoals vorig jaar, dat had toch weinig zin zo. Ach toen heb ik de camera maar op de katten gericht, Bibi kroop achter de tv en Tootsie probeerde heel stoer te blijven maar vertrouwde het toch niet helemaal.
Gelukkig viel het best mee, Tootsie lag rond 0:30 uur alweer op de rugleuning van de bank te slapen en Bibi kwam pas na 2 uur achter de tv vandaan en begon als vanouds weer aan de kerstboom te knagen.

Zo… het is weer de laatste dag van het jaar! Dit jaar was ik helaas wat minder actief op mijn weblog dan voorgaande jaren.
Als ik terugkijk dan was 2010 over het algemeen niet zo’n heel best jaar. Vooral veel zieken en ellende bij de huisdieren maar ook in familie- en kennissenkring. Tel daar bij op een nieuw kabinet met plannen waar ik slapeloze nachten van kreeg en de zin om te bloggen werd alsmaar minder. Vreemd genoeg zag ik op Onestat dat het aantal bezoekers niet afnam maar soms zelfs toenam. Toch leuk dat men niet direct afhaakte, ik heb blijkbaar trouwe bezoekers. Mijn dank is groot.
)
Gelukkig verschenen er dit jaar toch nog voldoende logjes voor de eindejaars terugblik, dus daar gaat ‘ie weer!
In Januari…
…sloeg Bibi een Hexbug in elkaar, kocht ik laarsjes met geheim wapen en was er sprake van een spoedgeval.
In Februari…
…bezocht ik Sammie in de dierenkliniek, moest hij later edele delen missen, heb ik hem met de hand gevoerd en mocht hij toch nog naar huis.
In Maart…
…hadden we nog steeds wat sneeuw, kwamen er veel vogeltjes badderen, liep Tootsie een hoornvliesbeschadiging op en kwam het gelukkig toch nog goed met zijn oog.
In April…
…ging ik fanatiek aan het zaaien, kregen de katten een nieuw speledingetje, werd Tootsie opgenomen vanwege suikerziekte en werd dat nog best wel spannend.
In Mei…
…ging Tootsie kort op honeymoon, moesten we afscheid nemen van Hannie, ging het zaaigoed niet erg hard en deed ik een rondje tuin.
In Juni…
…begon de kwekerij ergens op te lijken, zag ik veel beessies in de tuin, filmde ik jonge eendjes in de sloot en at ik mijn eerste zelfgekweekte sla.
In Juli…
…had ik ineens Franse nagels, liep er iets stekeligs door de tuin, kwam er een libel lunchen en leerde ik steeds meer over diabetes.
In Augustus…
…publiceerde een Italiaans magazine een artikel over mijn creaties, deed er een spin aan fierljeppen, had ik eindelijk een kolibrievlinder gefilmd en waren mijn dwergasters best wel mooi.
In September…
…was het erg rustig op mijn weblog, maar zag het bloemenmuurtje er toch weer fleurig uit en ging ik eindelijk verder met het naambordje.
In Oktober…
…was het naambordje echt helemaal klaar, kregen de katten een eigen sofa en werd er enthousiast gespeeld met een gratis speeltunnel.
In November…
…werd ik best wel oud, mepte ik virtuele vliegen, ging ik de gladiator arena in en ontdekte ik de granaatappel.
In December…
…kocht ik snowboots met spikes, werd de boel weer in kerstsfeer omgetoverd, kwam er nog meer sneeuw en waren de vogeltjes weer blij met al het extra voer.
Iedereen heel hartelijk bedankt voor het bezoeken van mijn weblog en de leuke berichtjes die ik mocht ontvangen. We gaan weer vrolijk door in het nieuwe jaar!
Fijne jaarwisseling en tot volgend jaar!

Door de vroege sneeuwval dit jaar lijkt iedereen eerder te zijn begonnen met kerstverlichting, om die donkere dagen wat op te vrolijken. De dag na pakjesavond zag ik al hier en daar kerstlichtjes verschijnen in huiskamers en tuinen. Ook ik was dit jaar erg vroeg, op 8 december begon ik mijn kerstboom al op te tuigen.
Ik heb van mijn ouders een nieuwe boom gekregen, eentje met LED verlichting. Vorig jaar had ik maar liefst 400 (normale) lampjes in mijn oude boom, die ik één voor één vast moest zetten. Het resultaat was prachtig maar het vreet wel energie zowel in elektriciteit als fysiek om ze erin te hangen. De nieuwe boom heeft 180 vaste lampjes en een dimmer zodat je zelf de intensiteit van het licht kunt regelen, ideaal… als je koppijn hebt draai je het licht gewoon wat terug.
Bibi was er al helemaal klaar voor, kom maar op met die kerst krabpaal!

De boom heeft realistischere takjes dan mijn vorige boom, is daardoor ook een stuk zwaarder.

Erg fijn dat de lampjes er al inzitten, nu kon ik direct met het leuke deel beginnen, de ballen en slingers!


Het keukenraam is deze keer niet met spuitsneeuw bewerkt maar met kerst decoratie stickers (van Blokker), hier zit ook een soort spuitsneeuw op zodat het lijkt alsof het met een sjabloon op het raam is gespoten.


Iedereen zal zich wel afvragen of de boom nog heel is gezien de voorgaande jaren met die 2 terroristen van mij, maar ze blijven er best goed vanaf deze keer. Bibi probeerde in het begin aan de onderste takken te knagen en Tootsie de sliertjes versiering op te eten, maar inmiddels laten ze de boom met rust. Al laat is ze er niet te lang alleen mee, 's nachts gaan de katten dus mee naar boven!
Het scheelt dat ze overdag veel in de tuin zijn, dat is veel interessanter dan een kerstboom. Zo bang als Bibi vroeger was van de buitenwereld die tuin heet, zo leuk vindt ze het nu. Tootsie vindt het helemaal geweldig, vooral als er sneeuw ligt. Ik speel dus de hele dag voor portier om de katten naar buiten en weer naar binnen te laten.
